'The Puppet Master: Hunting the Ultimate Conman' Beeld Netflix
'The Puppet Master: Hunting the Ultimate Conman'Beeld Netflix

televisie★★★★☆

Pure verbijstering voelden wij tijdens het kijken naar ‘The Puppet Master: Hunting the Ultimate Conman’ op Netflix

Vincent Cardinaal

Een conman is wat je in goed Nederlands een oplichter zou kunnen noemen. Maar dat dekt eigenlijk de lading niet helemaal. Het woord ‘con’ staat voor confidence, oftewel vertrouwen. Dat vertrouwen verwijst niet per se naar het zelfvertrouwen van de misdadiger, zo legde een expert mij eens uit, maar om het vertrouwen van het beoogde slachtoffer in de oplichter.

Het bovenstaande is zelden beter geïllustreerd als in ‘The Puppet Master’, een nieuwe driedelige truecrimedocu van Netflix. Het draait hierin om Robert Hendy-Freegard, meestal ‘Rob’ genoemd. Het is een verhaal dat je mond doet openvallen van pure verbazing: hoe kunnen mensen hierin trappen? En dat is dus de crux: daar is een ongelooflijk spel van vertrouwen mee gemoeid, dat deze Rob als was het balletje-balletje blijft opvoeren voor zijn publiek. En zo komt hij weg met de meest van de pot gerukte verzinsels: dat hij een geheim agent is, dat hij verbonden is aan de Scotland Yard, dat hij mensen kan beschermen, dat hij gezónden is om mensen te beschermen.

Een duidelijk voorbeeld is dat van Sarah Smith, die als student haar nemesis tegen het lijf loopt. Hij slaagt erin haar te overtuigen om op de vlucht te gaan: de IRA (Irish Republican Army) ziet haar namelijk als een doelwit, zegt hij, en hij maakt haar wijs dat hij voor de Britse geheime dienst MI5 werkt. Zo trekken ze van de ene naar de andere ‘veilige plek’. Smith zal tien (!) hallucinante jaren niet thuiskomen en constant onder de invloed van Hendy-Freegard staan. Zijn doel? Dat lijkt aanvankelijk simpel: een crimineel leven bekostigen op kosten van een ander. Maar zo eenvoudig is het niet.

Hendy-Freegard is een psychopaat. Macht is zijn obsessie, en die oefent hij op alle vlakken uit. In een boek als die uit de Ripley-reeks van Patricia Highsmith heeft dat een intrigerend kantje: je wilt steeds meer weten. In deze reeks gebeurt het tegenovergestelde: de kilte slaat je om het hart bij de koele, van elke empathie gespeende berekening van deze misdadiger. Hij drijft iedereen op zijn pad tot waanzin: het getuigt van grote dapperheid dat een aantal van zijn slachtoffers hier vrijuit durft te spreken. Ze zijn decennia na het gebeuren vaak nog steeds volledig van hun melk, en nog altijd eenzaam: de banden met familie of vrienden is zelden hersteld.

‘The Puppet Master’ is zo goed omdat het hier niet gaat om de misdaden die uitgeplozen worden, al zijn er genoeg voice-overs, interactieve kaartjes en bokkensprongen om ook aan die wens van de kijker te voldoen. Maar het leidmotief is de vraag: hoe werkt geestelijke mishandeling? En daarmee lijkt deze docu een beetje op ‘Leaving Neverland’, over Michael Jackson: ook daarin werd vooral de olievlek duidelijk die misbruik oplevert. De mishandelaar zet iets in gang dat niet te stoppen lijkt.

Het spel dat Hendy-Freegard speelt en speelde, bleek uiteindelijk lastig te veroordelen. Hij kreeg een levenslange straf, maar die werd teruggedraaid: Hendy-Freegard droeg het argument aan dat hij niet voor kidnapping kon worden veroordeeld, omdat zijn slachtoffers ‘altijd vrij waren om weg te gaan’, en de rechter volgde hem daarin. Sinds 2009 is hij op vrije voeten. Wie deze docu heeft gezien, kan daar alleen maar pure verbijstering bij voelen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234