FILM★★★☆☆

‘Rebecca’ op Netflix: De macabere kracht van zwarte lingerie

‘Vreemd, hè? Sommige mensen zijn graag alleen, terwijl anderen wanhopig iemand nodig hebben, wie dan ook.' Wijze woorden van het nochtans onervaren meisje (Lily James) dat in het restaurant van het Régina Hotel in Monte Carlo zonet oesters als ontbijt heeft besteld, gericht tot de mysterieuze gentleman (Armie Hammer) in het okergele tweedjasje die haar opmerking beantwoordt met een nauwelijks zichtbare trilling in de bovenlip - een trilling die er onmiskenbaar op wijst dat hij zonet head over heels voor haar is gevallen. 

Van Ben Wheatley, met Lily James, Armie Hammer, Kristin Scott Thomas en Sam Riley

Hij, Maxim de Winter, is een weduwnaar over wie in de hogere societykringen wordt gefluisterd dat de dood van zijn in zee verdwenen vrouw Rebecca hem tot de grens van de waanzin heeft gedreven; zij is een gezelschapsdame van eenvoudige komaf die door haar razendsnel voltrokken huwelijk met Maxim naar een andere, hogere klasse wordt gekatapulteerd. In Monte Carlo laait de romantiek heerlijk hoog op, maar zodra het koppel Manderley betreedt, Maxims immense Engelse landgoed, krijg je het onbehaaglijke gevoel dat we een spookachtige tombe binnentreden, niet het minst omdat sommige deuren in het huis zoals in de beste gothic verhalen gesloten moeten blijven én omdat Maxim van een charmante Gatsby plots verandert in een stugge piekeraar die zijn kersverse bruid de woorden toesnauwt die geen enkele vrouw ooit wil horen: ‘Ga je omkleden. Nú!’ De dame die haar naam leent aan de filmtitel mag dan dood zijn, toch voel je haar donkere invloed doorwerken in het heden - zelfs haar haren plakken nog in de haarborstel. Geen wonder dat het de nieuwe Mrs. De Winter wit om de neus wordt - hoe kan ze ook ooit de plaats innemen van een overleden vrouw van wie iedereen zegt dat zíj de grote liefde van Maxims leven was en - nóg ondraaglijker - dat ze een figuurtje had waarmee ze werkelijk álle kleren kon dragen?

Op de beeldenpracht van deze verfilming van de roman van Daphne du Maurier valt weinig af te dingen: prachtig hoe cameraman Laurie Rose het zonlicht in de glazen Martini laat spelen, of hoe hij de gezichten bleek laat oplichten in de donkerte van Manderley. Maar ondanks de fraaie cinematografie en de bezwerende muziek van Clint Mansell zaten wij ons aldoor af te vragen: waar is Wheatley? Waar is de stempel van de door ons zo bewonderde regisseur van rolprenten als ‘Kill List’ en ‘High-Rise’? In 'Rebecca' komt het enigszins teleurstellend nooit tot de psychedelische trip waar we stilletjes op hadden gehoopt: alsof hij besefte dat het even niet het moment was om het verhaal te laten ontaarden in een heidense orgie, heeft Wheatley zijn eigenzinnige temperament ingeruild voor een meer klassieke instelling. Hoewel: wanneer de enge huisbewaarster (Kristin Scott Thomas) komt aanzetten met een stuk zwarte lingerie dat toebehoorde aan de dode echtgenote, konden wij een macabere grijns niet onderdrukken. Opvallend is wel dat Wheatleys ‘Rebecca’, nét zoals de versie van Hitchcock, na de onthulling van Maxims Grote Geheim aan hypnotiserende kracht begint in te boeten (spoiler: Maxim presenteert af en toe een belspel). 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234