null Beeld

FILM★★★★✩

‘Rebel’ van Adil en Bilall is een overrompelende kijkervaring zoals we die in de Belgische cinema nog nooit hebben meegemaakt

Van Adil El Arbi en Bilall Fallah, met Aboubakr Bensaihi, Lubna Azabal, Amir El Arbi en Tara Abboud

Erik Stockman

Hallelujah Akbar! Topper!

God zij geloofd en Allah geprezen! Wat hebben Adil El Arbi en Bilall Fallah met ‘Rebel’ toch een ongelooflijk knappe film gemaakt! Een meer dan twee uur durend epos dat ons meevoert van de snackbars in Molenbeek naar de trainingskampen van IS in Raqqa, gelardeerd met zang en dans en als toetje een afgesneden hoofd dat nog lang niet is uitgepraat. Wanneer we het zo opschrijven, klinkt het allemaal nogal van de pot gerukt, en tóch gaat het hier om een perfect gave en gecontroleerde rolprent, een overrompelende kijkervaring zoals we die in de Belgische cinema nooit eerder hebben meegemaakt.

Lees ook

Adil en Bilall maakten met ‘Rebel’ hun meest persoonlijke film tot nu toe: ‘Plots zag ik jongens met wie ik ben opgegroeid opduiken in jihadistische IS-filmpjes’

Nu vinden sommigen het godgeklaagd dat Adil en Bilall een film hebben gemaakt over een jonge Belgische jihadist die in het jaar 2013 in Syrië gaat vechten aan de kant van IS. Wij kunnen daar alleen maar op zeggen dat IS in 2013 z’n ware gruwelgelaat nog niet aan de wereld had laten zien, en dat zelfs wíj in die periode vanuit onze luie zetel enig begrip voelden voor die gasten die, net zoals Kamal in ‘Rebel’, naar Syrië trokken om er te gaan helpen in de ziekenhuizen van Aleppo of te strijden tegen de wrede dictator Bashar al-Assad. Sommigen zien overeenkomsten tussen Kamal en Oskar Schindler, de nobele nazi uit ‘Schindler’s List’, maar wij zagen veeleer gelijkenissen met Chris (Charlie Sheen), de idealistische student die in ‘Platoon’ vrijwillig naar Vietnam trekt en, eenmaal in de broeierige realiteit van de jungle, voortdurend op de rand staat van de fysieke en mentale instorting.

Als ‘Rebel’ één ding kristalhelder maakt, dan wel dat Adil en Bilall op hun allerbest zijn wanneer ze, net als Spike Lee en Oliver Stone in hun relevantste films, hun filmische bravoure laten samenvloeien met hun maatschappelijke bekommernissen. Hun virtuositeit komt het best tot uiting wanneer ze hun camera laten zwenken door een gebombardeerd ziekenhuis in Aleppo, waarbij het bloed en het gruis en de paniek van de mensenmassa je vol in het gezicht spatten. Tarantino zou zeggen: ‘Now thát’s what I call directing, man!’ Een gevaarlijk opflakkerend grillvuurtje in een snackbar vormt dan weer het openingssalvo van een prachtig gechoreografeerd musicalnummer waarvan we ons afvragen hoe ze het technisch voor mekaar hebben gekregen. Overigens dienen die muzikale intermezzo’s níét om een beetje vrolijkheid in het drama te injecteren, maar om de tollende emoties van de personages extra te onderlijnen.

Terugdenkend aan de verrassend ontroerende scène met het prevelende afgesneden hoofd kunnen we alleen maar diepe bewondering opbrengen voor het lef van Adil en Bilall. Met ‘Rebel’ hebben ze een film gemaakt over onze tijd, onze samenleving, onze verliezen, en over het verdriet van de moeders, welk geloof ze ook aanhangen, die hun kinderen kwijtraken aan ronselaars, rattenvangers en andere manipulatieve smeerlappen. ‘Rebel’ is hun beste film tot nog toe, en iets vertelt ons dat het duo nog lang niet op de piek van hun groeicurve staat. ‘Enorm krachtig,’ zei Oliver Stone over ‘Rebel’. Niets aan toe te voegen.

Vanaf 5 oktober in de bioscoop.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234