Lukaku vergeet te koppen op een voorzet van Chadli Beeld Getty Images
Lukaku vergeet te koppen op een voorzet van ChadliBeeld Getty Images

Televisie★★★☆☆

Recensie België-Italië: ‘Martínez en zijn Duivels losten de verwachtingen niet in, ook niet die van henzelf’

Wereldkampioen waren ze al niet geworden, en ook de Europese titel zullen ze niet winnen. De Rode Duivels verloren na hun mooie voetbal ook hun efficiëntie aan de Italianen: 1-2.

Goed, er was al dat vroege afgekeurde Italiaanse doelpunt geweest. ‘Een waarschuwing voor de Duivels’, aldus Sporza-commentator Peter Vandenbempt. Maar toen ontbond Kevin De Bruyne zijn duivels. Eerst stuitte hij, na een slimme loopactie van Romelu Lukaku, zelf op een magistrale Donnarumma. Vervolgens vond Lukaku, op pass van De Bruyne, de Italiaanse doelman op zijn weg. Twee messcherpe tegenaanvallen, getekend King Kev en Big Rom. ‘We worden kampioen!’, juichte er één naast mij. ‘Niet te veel jinxen!’, sloeg zijn moeder snel een kruisteken. Ze kreeg - zo gaat dat met moeders - gelijk: luttele ogenblikken later slingerde een kleine Italiaan zich voorbij drie versteende roodhemden: 0-1.

Het werd een beetje liefdevol toegedekt, maar dat doelpunt was een cadeautje van Jan Vertonghen, ‘die de bal niet weg kreeg’, aldus Vandenbempt. Nou, zo vriendelijk waren we niet geweest voor Jason Denayer toen die - buitenkantje voet, net als Vertonghen overigens - de bal verspeelde tegen Denemarken. Tijdens de rust vermeed studio-analiste Heleen Jacques zelfs angstvallig om Vertonghens naam te noemen: ‘We moeten die bal wegtrappen.’ Dat deden we niet, en in tegenstelling tot tegen de Denen kwam het niet meer goed. Een Italiaanse klasseflits later stond het 0-2, Thibaut Courtois had de handen nog niet uit de mouwen moeten steken.

Enter Jérémy Doku. De vervanger van Eden Hazard, die niet fit was geraakt en daarmee alvast zijn prestaties van bij Real Madrid consequent doortrok tijdens dit EK - er zijn nog zekerheden. Het duurde even voor Doku zijn hoofdrol opeiste, maar op slag van rust liep hij dan toch zijn Italiaanse tegenstander als een hazewind voorbij, waarna die maar één uitweg meer zag: hem in de boarding duwen. Van op de penaltystip maakte Lukaku zijn vierde van het toernooi: 1-2. ‘De Belgen leven nog’, hield Vandenbempt er de moed in.

Helaas, het zou 1-2 blijven. België kreeg nog de beste kansen, maar net als tegen Portugal had Lukaku zijn dagje niet. Hoe hij de mooiste aanval van de avond, getekend Doku en - toch weer hij - De Bruyne, tegen een Italiaans achterwerk besloot, was vintage Lukaku. Franky Van der Elst, in de Sporza-studio: ‘Rechtervoet of linkervoet: die bal moet binnen.’ Dat moest hij ook enkele minuten later. Maar toen Nacer Chadli met zijn enige actie van de avond de bal voor doel bracht, verzuimde Lukaku er zijn hoofd tegen te zetten.

Eén keer nog leek de gelijkmaker in de maak. ‘Ik doe het wel alleen’, moet Doku bij zoveel onhandigheid hebben gedacht, waarna hij aan een slalom begon die eindigde met een schot dat maar net het Italiaanse doel miste. ‘Bijna de inspanning van het jaar!’, schreeuwde een schier extatische Vandenbempt het uit. Doku - negentien nog maar - was het Belgische lichtpuntje van de avond, misschien wel van het toernooi. ‘Hij heeft zijn kans gegrepen, alle gevaar kwam van hem’, klonk het unaniem in de Sporza-studio, maar meer dan een schrale troost was het niet.

‘Verdedigende blunders, en Lukaku die de kansen niet afmaakt. Zo simpel is het’, verklaarde Gunther Schepens laconiek als altijd de Belgische nederlaag. Voor één keer hoefde er geen ondertiteling bij, hij had dat goed gezegd. De efficiëntie, tot dan het nieuwe handelsmerk van de Rode Duivels op dit EK, zat plots bij de Italianen. Het mooie voetbal hadden ze al gekaapt.

Het Moment

De verrassende bekentenis van De Bruyne meteen na de wedstrijd: dat hij had gespeeld met een scheur in de ligamenten van zijn enkel. De Portugese aanslag in de achtste finale was dan toch niet zonder gevolgen gebleven. Met die bekentenis nam het interview een vreemde wending, want De Bruyne sprak uitsluitend over zichzelf: ‘Het zijn hele rare weken geweest. Ik kan alleen maar dank u zeggen tegen de medische staf. Ik heb er alles aan gedaan om de ploeg te helpen. Op dat vlak ben ik voldaan.’

Over andere vlakken sprak De Bruyne niet. Geen woord over de teamprestatie, bijvoorbeeld. Het is hier eerder al geschreven: soms is wat niét gezegd wordt het interessantst. Terug in de Sporza-studio liet Gert Verheyen mooi zien hoe de Belgische ploeg op twee gedachten had gehinkt: de aanvallers zetten druk vooruit, de rest leunde achteruit. En hoe De Bruyne daar op het veld met weidse armgebaren zijn onvrede over liet zien. Dat hij er zelf in het interview niet over begon, was opvallend: zo diplomatisch is hij in het verleden niet altijd geweest. Vooral de glimlach waarmee hij Ruben Van Gucht te woord stond intrigeerde, na wat toch een gigantische deceptie moet zijn geweest. Was het ongeloof om zoveel tegenslag, van gebroken oogkas tot beurs getrapte enkel? Van verloren Champions League tot mislukt EK? Of verborg hij nog iets anders, die glimlach? Zo kort na de uitschakeling leek er vooral nog op lippen te worden gebeten.

Kritiek kwam er wel later op de avond van Jan Boskamp, na het interview van Van Gucht met Roberto Martínez: ‘Ik had graag gehad dat Ruben had gevraagd: wat vond je van je wissels?’ Daar viel wat voor te zeggen. Vooral de keuze voor Chadli als eerste invaller was verrassend, al is het een gouden wissel als Lukaku zijn voorzet binnen kopt. Nu droop hij na twee minuten alweer geblesseerd af, wat er niet op duidt dat hij klaar was voor topvoetbal. En waar zat Yannick Carrasco? In de studio werd gehint op een mogelijk conflict met de bondscoach. En wat stond Christian Benteke zich in minuut 97 nog klaar te maken om in te vallen? ‘Belachelijk’, vond Van der Elst, en dat was het inderdaad.

Martínez en zijn Duivels losten de verwachtingen niet in, ook niet die van henzelf. Missie Hazard? Mislukt: begonnen en geëindigd in de tribune, en finaal zelfs door Doku in de schaduw gespeeld. De Bruyne: nog steeds de beste, maar op halve kracht niet goed genoeg. Lukaku? Weggedeemsterd, net als drie jaar geleden op het WK. Blijven over: Courtois en Axel Witsel, wiens Operatie Terugkeer een succes was - het enige.

De Quote

‘Dit is een gemiste kans, net als de vorige toernooien.’ - Jan Vertonghen

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234