Kamal Kharmach en Jelle van Mivan Beeld © VRT
Kamal Kharmach en Jelle van MivanBeeld © VRT

televisie★★★★☆

Recensie: De laatste ‘Andermans zaken’ was andermaal méér dan een zoveelste programma dat levens, of op maat gemaakte kasten, wil verbeteren

Er zijn tranen verbeten, er is gevloekt, er werden dure eden gezworen om het in de toekomst helemaal anders aan te pakken en er is even gevreesd voor een bankroet: ja, de emoties liepen hoog op toen onlangs de energieafrekening in de bus viel, bijna even hoog als in de laatste aflevering van ‘Andermans zaken’.

Stefaan Werbrouck

Ter afsluiting van een druk bekeken én uitstekend tweede seizoen trok Kamal Kharmach naar de kleine gemeente Houthulst in West-Vlaanderen, een provincie waar hard gewerkt en zo mogelijk nog harder gezwegen wordt. Daar had hij een afspraak met Jelle. Vier jaar geleden had de dertiger na de onverwachte dood van zijn vader de leiding gekregen over het familiebedrijf Mivan – gespecialiseerd in kasten op maat maar als de nood hoog is, komt men ook gewoon uw hele woning verbouwen – en sindsdien hield hij nauwelijks het hoofd boven water.

Lees ook:

Hoe is het nu met Leyla en Meryam uit ‘Andermans zaken’? ‘We kunnen wel ruziemaken, maar daar krijgen we ons geld niet mee terug’

De 7 Hoofdzonden van Kamal Kharmach:‘Ik zou alles opgeven voor een gewoon, gezond lichaam’

Dagen van zestien uur op kantoor of op één van de werven waren eerder regel dan uitzondering voor Jelle en in het weekend deed hij gewoon door. Enkel op zondagnamiddag probeerde hij tijd vrij te maken voor zijn vrouw en vier kinderen, die vermoedelijk dan ook allemaal op zondagnamiddag verwekt zijn. De man zit niet graag stil, zo bleek nog eens toen Kamal voor het eerst de boekhouding kwam bespreken: hij mocht dat namelijk doen aan een gloednieuwe tafel die Jelle de avond voordien nog vlug even in elkaar had gevezen, tot verbazing van de presentator én van iedereen die al eens twee dagen lang zuchtend met een Ikea-meubel in de weer is geweest.

Lees ook

Zelden kun je met één scène illustreren wat misgelopen is met een serie, maar ‘Twee zomers’ is een uitzondering ★★☆☆☆

Het uitstervende begrip ‘warme bakker’ kreeg een zure bijklank in de ‘Pano’ over de op hol geslagen energiefactuur ★★★½☆

Achter de drang van Jelle om alles zelf te doen ging echter een donker trauma schuil, dat naar boven kwam toen Kamal hem even terzijde nam in het atelier van Mivan. Zijn vader was enkele jaren voordien ‘uit het leven gestapt’, vertelde Jelle, met een mengeling van eindeloos verdriet en lichte gêne die elke nabestaande van een zelfdoding zal herkennen, en sindsdien was de onderneming op angst gebouwd. Jelle was zo bang dat de stroom opdrachten ooit zou opdrogen dat hij alle werk aannam en zijn dagen van begin tot einde volstouwde. Zijn vrouw en moeder leefden dan weer in de schrik dat de geschiedenis zich zou herhalen, want zoals Jelle zelf ook aangaf: ‘Alles wat ik probeer te doen, is mijn vader te veel geworden.’

Maar angst is een slechte raadgever, ook wanneer je kasten op maat maakt. Uit de cijfers bleek dat Mivan ondanks het volle opdrachtenboekje verlies draaide, omdat Jelle veel te veel tijd stak in projecten die het bedrijf meer geld kostten dan ze opleverden. Voor al die lange dagen weg van huis kon de baas zichzelf maandelijks dan ook maar een schamele 1.350 euro betalen, of omgerekend ongeveer 3,5 euro per uur. ‘Dit was de eerste keer dat ik een boekhouding heb bekeken met een krop in de keel,’ zei Kamal en ik geloofde hem. Zijn oprechte bekommernis met de mensen die hij ontmoet, zorgt er wel vaker voor dat ‘Andermans zaken’ meer wordt dan nog maar eens een programma waarin televisie levens tracht te verbeteren.

Om Mivan, maar vooral Jelle te redden riep Kamal de hulp in van twee experts: Wouter Torfs, die een dagje meeliep met zijn collega-CEO en hem bijbracht dat je als baas niet per se zelf om zes uur ’s ochtends je camionette moet uitladen, en psychologe Elke Van Hoof, die zijn onderliggende problemen moest aanpakken. Het was verfrissend en misschien ook taboedoorbrekend om te zien hoe net die psychologische begeleiding de doorslag gaf. De ballast in het bedrijf afstoten of een nieuw organigram uittekenen lukte moeiteloos, maar ook met een minder volle agenda bleef Jelle zichzelf helemaal wegcijferen. Pas met de hulp van Van Hoof kon hij de angst van zich afschudden, wat meer rust vinden en – zoals ook zijn moeder zag – ‘voor het eerst sinds de dood van zijn vader enige vooruitgang boeken’.

Op het einde loste Kamal een belofte die hij enkele maanden voordien had gemaakt in en trok hij met Jelle naar de kartingbaan om enkele rondjes te draaien. Ik zie het pakweg Gordon Ramsay nog niet doen.

Wie met vragen zit over zelfdoding kan terecht op de Zelfmoordlijn, op het gratis nummer 1813, of op zelfmoordlijn1813.be.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234