null Beeld Getty Images
Beeld Getty Images

televisie★★★½☆

Recensie Finland-België: ‘De Bruyne-Lukaku, de winnende combinatie!’

Kevin De Bruyne: check. Romelu Lukaku: check. Jérémy Doku: check. The usual suspects en een vrolijke vrijbuiter: meer moest dat niet zijn. Nog steeds wijst niets erop dat deze Rode Duivels geen Europees kampioen worden. Ook Finland kraakte finaal: 0-2.

Drie assists, en toch maar één streepje achter je naam krijgen: De Bruyne kan dat. Iets voorbij het uur: strakke pass op Lukaku. Briljante aanname, heerlijke trap. Had Lukaku de nagel van zijn kleine teen geknipt in dat slagschip maatje 49 van hem, het had 0-1 gestaan. Nu vond de VAR die teen buitenspel staan. Tien minuten later: hoekschop De Bruyne, kopbal Thomas Vermaelen. Goal! Edoch, via de paal en het handje van de Finse doelman. Owngoal dus en weg assist. Wat later dan: weer De Bruyne, weer Lukaku. Machtige draaibeweging: 0-2. Had hij ‘m toch, die assist.

Het doelpunt liep uit op een apart hoogtepuntje. Beide hoofdrolspelers vierden hun doelpunt met de armen gestrekt ten hemel, de rechterhanden in elkaar gevouwen, de hoofden lichtjes gebogen. Een iconisch beeld is het, sinds de primeur op het WK 2014 in Brazilië: samen hadden ze toen in een spectaculaire achtste finale tegen de Verenigde Staten de geruststellende 2-0 in mekaar geknutseld. Op het EK 2016 herhaalden ze de geste tegen Ierland (3-0), op het WK 2018 tegen Tunesië (5-2). Eerder helderde De Bruyne al op dat ze toevallig is ontstaan, en er geen speciale betekenis achter zit. Anno 2021 valt niet uit te sluiten dat beide mannen er ook een statement tegen racisme mee hebben willen maken. Eat that, Sint-Petersburg!

Finland-België liet zich simpel samenvatten: niets gebeurde zonder De Bruyne. Alomtegenwoordiger is nauwelijks denkbaar. In de VRT-studio haalden ze er zijn heatmap bij: 107 balcontacten. Dat zijn er meer dan één per minuut. En dat over het hele veld: geen graszode of hij had ze gezien. Lukte alles? Nee, nog niet: zijn eerste twee ballen richting Lukaku stierven in een Finse voet. Maar Lukaku die voorlangs trapt, de eerste doelkans van de wedstrijd (weliswaar afgevlagd): pass De Bruyne. Lukaku die met het hoofd net niet in doel devieert: pass De Bruyne. Jérémy Doku die z’n eerste toernooidoelpunt op een Finse hand ziet stranden: pass De Bruyne. ‘We zullen de beste Eden Hazard nodig hebben om Europees kampioen te worden’, las ik vooraf ergens. Een tikfout, vermoed ik.

Van Hazard gesproken. ‘Hij is er nog niet’, concludeerde Gert Verheyen tijdens de pauze. Als je Doku ziet wervelen en je denkt aan je sterkste elftal, dan denk je Hazard daar inderdaad niet bij. Edoch, dwarsdenker Roberto Martínez doet dat wél. ‘Eden is weer Eden’, zei hij al na Denemarken. En na Finland kwam er maar geen eind aan zijn opsomming van Hazards verwezenlijkingen. De bondscoach had twee bijna-goals gezien van de Real-speler, wat nogal optimistisch was, want die eerste bijna-goal, uit een slimme corner van - alweer - De Bruyne, was een makkelijke opraper voor de Finse doelman. Die andere bijna-goal, na voorbereidend werk van - sorry, hoor - De Bruyne en Axel Witsel, verdiende wel beter. De Finse redding was er één Thibaut Courtois waardig.

Het viel nog mee dat Martínez het bij twéé bijna-goals hield, want op het eind trapte Hazard ook nog kansrijk op doel, maar dat schot zeilde toch enkele slagschepen naast. ‘De krul kwam er niet uit’, hield commentator Peter Vandenbempt het bij een vriendelijk understatement. Maar goed, de bondscoach - die als enige ook nog van een penaltyfout op zijn sterspeler gewaagde - is een believer en dus had hij een speler gezien die verantwoordelijkheid opnam. Die weer draaide en keerde als vanouds. Die, kortom, een genot was om naar te kijken. Say no more: Hazard staat in de basis zondag.

Het Moment

De invalbeurt van Hans Vanaken. Bijna was het er niet meer van gekomen, want terwijl de Brugse draaischijf klaar stond, wilde de bal maar niet buiten gaan en naderde de negentigste minuut. Het lukte toch, en zo flikt Martínez het weer: na drie groepswedstrijden hebben alle veldspelers op het veld gestaan. Sterk people management, zonder meer. Vanaken vond naadloos zijn plek in het elftal, wat dan weer niet van de eerder ingevallen Michy Batshuayi en Christian Benteke kon worden gezegd. Zij trapten slechts een open deur in: achter Big Rom gaapt een gat van wel drie slagschepen breed.

Maar dat zijn zorgen voor later. Voorlopig kent Martínez qua toernooimanagement alweer zijn gelijke niet. Net zoals hij drie jaar geleden deed met de geblesseerde Vincent Kompany, coachte hij nu de geblesseerden Witsel, De Bruyne en wat hem betreft ook Hazard naar volle inzetbaarheid in de knock-outfase van het toernooi. Net als drie jaar geleden bracht hij in het laatste groepsduel een experimenteel elftal tussen de lijnen, zonder aan resultaat in te boeten. Net als drie jaar geleden sluit hij de groepsfase af met negen op negen. Met minder wervelend, maar zakelijker voetbal - precies wat z’n critici van hem eisten.

‘Een perfecte, professionele prestatie’, noemde Martínez de zege tegen Finland. Dat klonk zelfverzekerd, tot hij toch even uit zijn rol viel en het weer en het veld als excuus inriep. Tiens, waarvoor dan? Even leek Marc Wilmots terug, wat even ongewenst als onnodig is. Want terwijl Italië en Nederland het voorspel afrondden met een uitzwaaiwedstrijdje voor eigen publiek, knokten de Rode Duivels zich voorbij lastige tegenstanders gesteund door een fanatiek thuispubliek. Drie uitwedstrijden, als enige titelfavoriet, inclusief de belasting van het vele vliegen. En toch autoritair door. Een prestatie is het, die niet genoeg naar waarde kan worden geschat. Let the games begin!

De Quote

‘Wat de bondscoach heeft gezegd? Gewoon: enjoy. Hij kent mij.’ - Jérémy Doku

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234