'Tales from the Loop'Beeld Amazon

Televisie★★★½☆

Sciencefictionserie ‘Tales from the Loop’ op Amazon is níét ‘het nieuwe ‘Black Mirror’’

Een slaperig Amerikaans dorpje in de jaren 80 waar de wetten van de natuur een ommetje besluiten te maken langsheen het onlogische, het bizarre en het ronduit van de pot gerukte? Op papier klinkt ‘Tales from the Loop’ als Amazons antwoord op ‘Stranger Things’, maar dat is het niet.

Het slaperige dorpje in kwestie heet Mercer, Ohio: daaronder ligt - naast de opgehoopte problemen die inwoners van slaperige dorpjes altijd onder hun gazon begraven - The Loop: een soort ondergrondse deeltjesversneller die ‘het onmogelijke mogelijk maakt’. De inwoners van Mercer kunnen dat aan den lijve ondervinden: een klein meisje reist in de zoektocht naar haar mama per ongeluk naar de toekomst. Twee kameraden vinden een futuristische wasmachine en wisselen plotsklaps van lichaam. Een meisje kan de tijd stilzetten en wil daarmee haar prille relatie bevriezen. De verhalen overlappen hier en daar - met wat geluk zie je in een aflevering de karakterkoppen van Jonathan Pryce, Rebecca Hall en Paul Schneider - maar staan veelal op zichzelf.

‘Tales from the Loop’ werd geïnspireerd door de bizarre schilderijen van Simon Stålenhag: desolate scènes uit het Zweedse hinterland waar toevallig vreemde, al dan niet roestende futuristische apparatuur - Ralph McQuarrie en Syd Mead in de blender met Edward Hopper - uit de achtergrond komt gerezen. Er schuilt eenzaamheid, onthechting en geen kleine scheut nostalgie in: de robots die in de witte bossen rond Mercer rondwaren zien eruit als een kruising tussen Wall-E (regisseur Andrew Stanton filmde zelfs een aflevering!) en de AT-ST’s van ‘Star Wars’.

De schilderijen werden voor de serie dan wel overgeheveld naar Ohio, maar de Scandinavische koelte is bij de verhuis intact gebleven: ‘Tales from the Loop’ gaat vooruit met het tempo van een zachtjes smeltende gletsjer, wat in tijden van onthaasting niet noodzakelijk tot knikkebollen hoeft te stemmen. Zeker niet omdat achter de camera telkens lui met een vuistdik cv plaatsnemen, zoals Mark Romanek (‘Never Let Me Go’), Ti West (‘The House of the Devil’), Jodie Foster én - wie we daar hebben! - Tim Mielants. Zijn aflevering, de vijfde, is een soort thematisch achterneefje van zijn film ‘De Patrick’: er loopt óók een gebroken ziel met een hamer in rond, al is diens gereedschap vanzelfsprekend minder indrukwekkend dan dat van Kevin Janssens.

Omdat er per aflevering dus één verhaal wordt afwerkt, en omdat die verhalen veelal eindes kennen die op hun uitbundigst naar het treurige neigen - de soundtrack van Philip Glass is een goede graadmeter - wordt ‘Tales from the Loop’ weleens ‘het nieuwe ‘Black Mirror’’ genoemd. Onzin. Waar ‘Black Mirror’ met welhaast sadistisch genoegen de schaduwzijde van onze technologie-obsessie belicht, is de sf-setting in ‘Tales from the Loop’ zuiver een kapstok waaraan de personages hun doorregende winterjas kunnen ophangen. Bedenker Nathaniel Halpern is niet geïnteresseerd in een harde uitleg over de sciencefiction-elementen: dingen gebeuren in de regel omdat ze gebeuren. Dit is het géén mysteryserie: in ‘Tales from the Loop’ vind je geen antwoorden, alleen geduldig uitgewerkte rêveries en droefgeestige meditaties.

Sommigen zullen dat wellicht kut met peren vinden: ‘Waarom wordt een faciliteit die de waarheid over het universum in pacht heeft niet bewaakt door de overheid!’ En toegegeven, soms schurkt fascinatie érg dicht aan tegen frustratie, zeker in de allertraagste episodes. Maar ik vond er toch vooral respijt in, zeker in vergelijking met de eindeloze plottwists van pakweg ‘Westworld’. Die show gebruikt z’n personages om een ingewikkelde sf-wereld te bouwen, terwijl ‘Tales from the Loop’ liever met sf-elementen ménsen uitspit. Onszelf een spiegel voorhouden in settingen waar we - klinkt weer brandend actueel - anders nooit in zouden terechtkomen: is dat niet altijd de schoonheid van sciencefiction geweest? 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234