'Sexy beasts' Beeld Netflix
'Sexy beasts'Beeld Netflix

televisie★½☆☆☆

‘Sexy Beasts’ op Netflix ziet er al fout uit, maar het opzet van de datingshow blijkt nog veel fouter

Een aap, een levend standbeeld, een muis en de duivel komen een café binnen: het klinkt als het begin van een slechte grap en dat is het eigenlijk ook, want ‘Sexy Beasts’, de even vreemde als foute nieuwe datingshow van Netflix, valt moeilijk serieus te nemen.

Op het eerste gezicht lijkt het alsof een gladde tv-producer het wereldwijde succes van ‘The Masked Singer’ heeft gezien en een idee of twee is gaan pikken. Maar eigenlijk is ‘Sexy Beasts’ een remake van een programma dat al in 2014 op de Britse televisie te zien was, op de BBC dan nog, en daar slechts één seizoen meeging - wie een aflevering van deze nieuwe versie achter de kiezen heeft, zal van dat laatste ook niet meteen achterover vallen.

Het concept - voor zover dat woord hier van toepassing is - gaat als volgt: één single maakt kennis met enkele verleiders terwijl ze allemaal een masker op hun hoofd hebben. Weliswaar niet het soort masker waarmee gewone stervelingen tegen hun zin richting een gekostumeerd bal trekken, maar erg ingewikkelde en - toegegeven - mooie combinaties van make-up, protheses en, in het geval van de arme kerel die de beverkaart had getrokken, lange tanden. Na een rondje speeddaten wordt één kandidaat tijdens wat de commentaarstem met enige zin voor overdrijving omschrijft als ‘een dramatische dumpceremonie’ weggestuurd, waarna hij of zij het masker mag afzetten. Nog een date later moet opnieuw iemand naar huis, mogen de twee overblijvers elkaar zien en krijgen we het antwoord op de volgens de makers prangende vraag: kun je verliefd worden op iemand puur op basis van het karakter?

Nu, wie vorig jaar ‘Love is Blind’, dat andere, véél betere datingprogramma van Netflix, heeft gevolgd, weet al dat het antwoord ‘ja’ is. En terwijl de deelnemers daar na enkele dates waarbij ze enkel konden afgaan op elkaars stem, moesten beslissen of ze al dan niet in het huwelijk wilden treden, hebben de kandidaten hier op het einde van elke aflevering een veel minder grote knoop door te hakken: meer dan een extra afspraakje zonder maskers staat er niet op het spel. Maar ergerlijker is dat het ondanks de kleurrijke make-up vooral, of zelfs alleen maar over het uiterlijk van de kandidaten gaat. Geen enkele van de deelnemers zou je ook objectief gezien lelijk of maar gemiddeld kunnen noemen - ook de nerds zijn hier ‘sexy nerds’. In de eerste aflevering zitten zelfs twee fotomodellen die uiteraard op de speeddate binnen de halve minuut hun professie op tafel gooien, kwestie van de ander gerust te stellen dat hun karakter niet doorslaggevend hoeft te zijn.

De hamvraag tijdens de ‘dramatische dumpceremonies’ is dan ook niet zozeer hoe de man of vrouw die weggaat er in werkelijkheid uitziet, maar of de single geen spijt heeft van de beslissing nu duidelijk wordt hoe oogverblindend de ander is. Of zoals ‘beverman’ James het zoveel beter en poëtischer verwoordt nadat de door hem afgewezen Alexis het decor verlaat: ‘Ik heb die kont laten gaan’. Het maakt de hele opzet van het programma nogal perfide, want pas wanneer blijkt dat de persoon met wie er een vonk was minstens even mooi is als degenen die al naar huis zijn, is de missie geslaagd. Je kunt dus wel een klik hebben zonder elkaars gezicht te zien, zo lijkt de boodschap van ‘Sexy Beasts’, maar uiteindelijk is het uiterlijk het enige wat echt telt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234