'Villa Zuid-Afrika' Beeld VTM2
'Villa Zuid-Afrika'Beeld VTM2

TELEVISIE★★☆☆☆

Spijtig dat Kathleen Aerts via ‘Villa Zuid-Afrika’ alsnog een rentree in het Vlaamse vedettencircus probeert te maken

Lieden die het zonder grimassen over ‘K3'tjes’ hebben, zijn enge mensen. Ik verwoord het liever als volgt: uit het wisselende werknemersbestand dat K3 doorheen de jaren rijkelijk van inkomen en choreografieën heeft voorzien, heb ik Kathleen Aerts altijd de dapperste gevonden. Zij had immers als eerste, voordat het zo’n beetje usance werd, het lef om de boel te laten en te verkassen naar Zuid-Afrika. Mits de juiste inkomensklasse is het daar goed toeven. Jammer dus dat Aerts nu alsnog een soortement rentree in het Vlaamse vedettencircus probeert te bewerkstelligen. Ik vermoed dat haar passage in ‘The Masked Singer’ haar dat idee gegeven heeft, maar met zulke bevliegingen zou ik toch voorzichtig zijn. De aldaar herontdekte Sandra Kim is inmiddels weer gewoon even gewild als voordien, en muzikale revelatie Bart Tommelein heeft zelfs zijn eerste single nog niet uit.

Aerts heeft haar nummer wél klaar. ‘Droom!’ heet het. Er hangt ook een televisieprogramma aan vast. Of was het omgekeerd? Alleszins, in ‘Villa Zuid-Afrika’ troffen we Aerts in haar Zuid-Afrikaanse schuiloord Val de Vie, een zuidelijk elysium ‘in een ruim bemeten buitenwijk van Kaapstad’ waar het luidens de commentaarstem ‘altijd even zalig thuiskomen blijft’. Je kunt er ook bij nachte het dak van je cabrio laten openstaan. Ik, niet helemaal immuun voor verkooppraatjes, heb Val de Vie prompt opgezocht op het internet, waar het aan de man gebracht wordt als ‘the most secure luxury lifestyle estate in Africa’. ‘Secure’ is daarin het sleutelwoord, want in tegenstelling tot wat ‘Villa Zuid-Afrika’ je wilde doen geloven, is het daar ten zuiden ook niet al peis en vree. Vooral als je toevallig niet in aanmerking komt voor een vaste verblijfplaats in Val de Vie.

Het gezin van Aerts werd ons uitvoerig voorgesteld, waarop we hun gehele dagelijkse routine tot ons mochten nemen. Hun woonst deelde het gezin met een inwonende hulp. ‘Dat is hier de gewoonte, daar ben ik heel eerlijk in,’ duidde Aerts. Dat ze daar zo eerlijk in was, en bijvoorbeeld niet volhield dat het om een dakloze ging die ze als goedertieren mensenvriend uit erbarmen in huis had genomen, vond ik aangenaam. Dankzij die hulp had het gezin dan ook de handen vrij om nu een eigen gastenverblijf na te streven. Die ambitie, die een gedurige droom van Aerts heette te zijn, kwam tegelijk maar zelden op de voorgrond in deze eerste aflevering, want in de plaats moest je uitgebreid toezien hoe het paar zich als echtelieden aldoor een soort komische routine aanmat, waarmee ze vooral op een kijkend publiek leken te speculeren.

Ik kreeg gaandeweg de indruk dat Aerts, die voortdurend liep te krassen in een gezien de locatie erg zonevreemde Kempische tongval, het in Zuid-Afrika ter ore was gekomen dat Karen Damen – haar welbekend – er thuis in geslaagd was om na haar carrière als kindermascotte alsnog een tweede te leven te beginnen als een op brede publieken berekende flapuit. Ook dat soort succes jaag je na op eigen risico, maar Aerts deed er hier duidelijk een gooi naar. Ze doet maar, maar ik, die de originele Karen Damen nog niet verteerd heeft en de Verhulsten alweer ziet opdoemen vanuit Saint-Tropez, bedank liever voor het genoegen. Terzijde: alleen enge mensen hebben het zonder grimassen over ‘Verhulstjes’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234