null Beeld

FILM★★★1/2☆

Sully

Eindelijk nog eens een geslaagde Eastwood.

‘Birds!’ Het was geen rondspiedende ornitholoog, maar gezagvoerder Chesley ‘Sully’ Sullenberger die dit woordje wist uit te roepen, net vóór een zwerm onfortuinlijke ganzen zich liet opzuigen door de straalmotoren van zijn Airbus A320. Beide motoren vielen uit, het vliegtuig verloor snel hoogte, in de cabine kregen de passagiers te horen dat ze zich schrap moesten zetten voor de impact. Met nauwelijks merkbaar trillende wimpers nam Sully de controle van het vliegtuig over van zijn copiloot Jeffrey Skiles, waarna hij een zwenking naar links inzette en – in één van de meest bewierookte heldendaden uit de luchtvaartgeschiedenis – een noodlanding maakte op het ijskoude water van de rivier de Hudson, zonder ook maar één dodelijk slachtoffer te maken. In totaal duurde die beproeving slechts 208 seconden, en de vraag was dan ook: hoe gaat regisseur Clint Eastwood uit dit ene incident, waarvan de mythische proporties veel kleiner zijn dan pakweg het zinken van de Titanic, en waarvan we bovendien allemaal weten dat het goed afliep, een spannende film van negentig minuten halen?

Voor Clint, die ouwe paai, blijkt het evenwel geen probleem: hij ruilt de melodramatische gravitas die zijn vorige films (‘Hereafter’, ‘Changeling’) nogal ongenietbaar maakten in voor een retestrakke efficiëntie, en vouwt die 208 seconden open tot een slim, meeslepend, bedrieglijk simpel filmpje dat veeleer focust op de nasleep dan op de waterdoop zelf. Terwijl de media jubelen over het ‘Mirakel van de Hudson’ dient Sully zich in diverse hoorzittingen, tegenover wantrouwige bureaucraten van de nationale vervoersveiligheidsraad, te verantwoorden voor zijn stunt. Computersimulaties hadden namelijk uitgewezen dat het helemaal niet nodig was geweest om op de Hudson te landen, en dat de captain ruim de tijd had om zijn gehavende kist neer te zetten op de nabijgelegen luchthaven van LaGuardia. Zelfs de Held van de Hudson himself begint gaandeweg te twijfelen: heeft hij de passagiers nodeloos in levensgevaar gebracht? Is die Sully eigenlijk wel zo’n mirakelpiloot of is hij – zoals sommige journalisten al opperen – een bedrieger? Uit al die vragen, en niet zozeer uit de crash zélf, haalt Eastwood een verrassend hoge dosis beklijvend drama. De manier waarop Amerika naar zijn iconen kijkt, de sokkel van de held die aan het wankelen gaat, het doorprikken van mythes: het zijn thema’s die Eastwood al langer dan vandaag fascineren (zie ook ‘American Sniper’, ‘Flags of Our Fathers’ en natuurlijk ‘Unforgiven’). De waterduik zelf wordt door Eastwood heel slim uitgespreid over drie of vier knap in beeld gezette flashbacks die je telkens opnieuw naar je seatbelts doen klauwen: het meest intense moment vonden wij die korte stilte vlak na de vogelinslag, wanneer het tot de piloten en de passagiers begint door te dringen dat er iets mis is. Tom Hanks, in ‘Inferno’ nog op automatische piloot, toont eindelijk nog eens zijn klasse, maar we bespeurden ook turbulentie: zo heeft Laura Linney, Sully’s echtgenote, niets anders te doen dan verschrikt door de woonkamer rond te lopen met een telefoon in haar hand. En heeft iemand al eens aan die arme ganzen gedacht?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234