Taylor Swift: Miss AmericanaBeeld Netflix

televisie★★★1/2

‘Taylor Swift: Miss Americana’ op Netflix: ‘TayTay lijkt eindelijk iets te zeggen te hebben’

De Netflix-docu ‘Miss Americana’ biedt geen carrièreoverzicht van Taylor Swift of onthullingen over haar privéleven, maar wel een oprecht relaas over de angst en de eenzaamheid van een leven in de spotlight.

Taylor Swift is een talentvolle songwriter van 30 die al sinds haar prille tienerjaren op een podium staat. In de documentaire ‘Miss Americana’ bekent ze huilend: ‘Wij artiesten doen dit werk omdat we willen dat mensen ons leuk vinden, want we zijn zelf onzeker. We hunkeren naar applaus omdat het ons eventjes doet vergeten hoe hard we ons niet goed genoeg vinden. En ik ben het beu, zo beu.’

Hoe is Taylor Swift ooit zo onzeker geworden? We krijgen het niet te horen. TayTay kiest in ‘Miss Americana’ nog steeds wat ze wel en niet deelt, en ja, de documentaire moet daardoor aan kracht inboeten (een voorbeeld: ze haalt de controversiële lyrics van Kanye West in ‘Famous’ wel aan, maar verklaart nooit wat er zich toen echt heeft afgespeeld).

Maar wát we krijgen in ‘Miss Americana’ is straf. Swift vertelt over het vinden van haar eigen stem, na jaren netjes in de rij te lopen. Ze deelt over haar eetstoornis. Ze laat zich filmen wanneer ze te horen krijgt dat haar plaat voor geen enkele Grammy in de belangrijkste categorieën genomineerd werd: ze probeert zich sterk te houden en slaagt daar maar net in.

Ze gaat dieper in op de aanrandingsrechtszaak uit 2017 en de impact ervan. Ze vertelt over haar eenzaamheid: ‘Ik won voor de tweede keer een Grammy voor het beste album van het jaar. Nadien dacht ik: zou ik nu niet iemand moeten hebben om te bellen?’ We krijgen beelden te zien van Taylor die zich wil uitspreken tegen een extreem conservatieve politicus in haar thuisstaat, maar niet gesteund wordt door haar management. ‘Waarom zou je dat doen?’ vraagt een oude vent in een maatpak. ‘Deed Bob Hope het? Deed Bing Crosby het?’ Het is een hilarisch voorbeeld van de ouderwetse machine waartegen jong talent soms moet opboksen.

En ondertussen schrijft Taylor Swift songs. Dat doet ze dus nog steeds zelf: een zeldzaamheid in de mainstream. Het is indrukwekkend om grootse popsongs te zien starten als kleine ideeën op een smartphone. En de scènes in de studio dienen niet als korte reclamefilmpjes voor haar nieuwe plaat, want de teksten van haar nummers vullen de boodschappen in de documentaire naadloos aan.

‘Dit is een van mijn laatste kansen als artiest om zulk succes te krijgen,’ zegt Swift op het eind. ‘We leven nu eenmaal in een maatschappij waarin vrouwelijke artiesten op het olifantenkerkhof liggen als ze 35 zijn.’ Dat zou zonde zijn, want Taylor Swift lijkt eindelijk iets te zeggen te hebben.

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234