null Beeld © VRT
Beeld © VRT

Televisie★★★½☆

Telkens als je Lidewij Nuitten in ‘We are family’ aan het werk ziet, weet je waar de VRT vooral niét moet besparen

Een nieuwe lichting onheilstijdingen over aanstaande besparingen bij de VRT. Zoals gebruikelijk riep ik ook deze keer iets naar de televisie als ‘In Godsnaam, denk toch aan Lidewij!’, want telkens als ik Lidewij Nuitten aan het werk zie, komt het me voor dat er in bepaalde segmenten vooral niet nòg meer beknibbeld moet worden in de personeelsbudgetten.

Tom Raes

Nuittens programma’s zien er nu immers al uit als het product van een doortastende doe-het-zelver. Dat zegt niet zozeer iets over de kwaliteit, maar meer over de manier waarop Nuitten zelf in beeld komt: gewoonlijk met behulp van een camera die met een lange arm aan een harnas is bevestigd, waarop ook nog een camera rust waarmee Nuitten, die dat hele gevaarte torst, zelf haar interviewees in beeld brengt. Een microfoon staat er ook op, wat haar naast een cameraman ook een geluidsman uitspaart. Soms dwaal ik even af, en stel ik me voor dat het audiovisuele juk op Nuittens schouders ook nog over een knop beschikt waarmee, mits een simpele duw, zich plots een stel draaiende rotoren ontvouwt. Daarop kiest deze onverschrokken reporter het ruime zwerk, op zoek naar nog te kadreren ontheemden die ze, als ze ze al niet eigenhandig van een stamboom kan voorzien, desnoods wel gewoon zal capteren. De montage daarna doet ze ook zelf, heb ik vernomen.

Alle gekheid op een camera-arm. Ik ga ervan uit dat de ware reden achter die autarkische werkwijze eerder bedoeld is om pottenkijkers te weren dan als bezuinigingsmaatregel - los van of de VRT in Nuittens aanpak nu een ideaalbeeld voor de toekomst gezien heeft of niet. Door in ‘r uppie haar interviewees tegemoet te treden, wil Nuitten, denk ik, vooral intimiteit bekomen, want daarvan moet ook een programma als ‘We Are Family’ het hebben. Nieuwsgierig naar haar eigen familiale beginselen, vat Nuitten daarin een zoektocht aan naar de wortels van ‘r eigen stamboom. Net als in ‘Waar is Mark?, waarin ze een oude jeugdliefde probeerde te lokaliseren, is dat maar een aanleiding, want en route naar haar genealogische bestemming treft Nuitten tal van ontwortelden die ook een gedegen antwoord ontberen op de vraag waar ze in ‘s hemelsnaam vandaan komen.

Aan de zijde van twee geadopteerde zussen - geen bloedverwanten - die hun Chinese ouders probeerden op te sporen, onderging Nuitten een DNA-test. Een vrouw uit Oud-Turnhout, van Koreaanse afkomst, had na zo’n staalname immers een volle zus opgeduikeld in Amerika. De resultaten toonden aan dat Nuittens afkomst, zoals ze altijd vermoed had, neerkwam op een composiet: 41 procent daarvan was Angelsaksisch, en bijna een derde bleek Asjkenazisch-Joods. Dat zette haar duidelijk aan het denken, want eerder dan antwoorden leek Nuitten aan die onthulling alleen maar meer twijfels over te houden. In wat een kantelpunt leek voor deze documentairereeks, vroeg ze zich plots af waar ze mee bezig was: behangen met een arsenaal aan camera’s was ze op zoek naar vooralsnog naam- en gezichtsloze voorouders, terwijl in de praktijk haar eigen broers al een onbereikbaar continent betekenden voor haar.

Na dat besef werd ‘We Are Family’ op slag een stuk persoonlijker. Nuitten wendde zich tot een therapeute die voor haar een ‘familieopstelling’ in de praktijk zou brengen: bij de breedvoerige uitleg over wat zoiets precies behelsde, miste ik al snel vaste grond onder de voeten - na de onthulling dat de therapeute tevens yogalerares was, moest je me alleszins niet oprapen - maar het doel was om tot nieuwe inzichten te komen. Die belofte alleen al leek voor Nuitten een zekere therapeutische waarde in te houden.

Na de tweede aflevering van ‘We Are Family’ had ik nog minder het gevoel te weten waar dit programma heen moest. Voorlopig ben ik nog geneigd om die onzekerheid intrigerend te vinden.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234