null Beeld TMDb
Beeld TMDb

Televisie★★★★½

‘The Bear’ speelt zich af in een broodjeszaak, maar smaakt als een gerecht uit een sterrenrestaurant

Zelfs de immer kritische Gordon Ramsay zou wellicht te spreken zijn over ‘The Bear’, een dramareeks die zich afspeelt in de keuken van een broodjeszaak maar voor de ‘bingewatcher’ een gerecht aflevert dat uit een sterrenrestaurant kon komen.

Stefaan Werbrouck

Eerst een waarschuwing voor de gevoelige kijker: het openingskwartier van ‘The Bear’ - de acht afleveringen van het eerste seizoen zijn nu op Disney+ te vinden - zou weleens de heftigste, meest intense en meest enerverende televisie kunnen zijn die ik in lange tijd heb gezien - en dan reken ik de rush van Remco richting wereldtitel mee. Vijftien minuten lang word je gebombardeerd met scènes van mensen die in een keuken tegen elkaar staan te roepen, korte flitsen van ingrediënten en messen, lawaai en chaos, waardoor je bijna aan den lijve ondervindt onder welke stress de personages die dagelijks op elkaar gepakt eten moeten maken staan. Je zit ademloos te kijken, je hartslag gaat de hoogte in en je vraagt je gaandeweg af hoeveel je nog kunt verdragen, tot de makers gas terugnemen en het op de tonen van ‘Via Chicago’ van Wilco wat rustiger wordt.

‘I’m coming home, I’m coming home’ zingt Jeff Tweedy in die song over zijn geboortestad, en ook het hoofdpersonage van ‘The Bear’ komt na lange omzwervingen over de hele wereld terug thuis in Chicago. Carmen Berzatto (een indrukwekkende Jeremy Allen White) werkte in de keuken van de beste restaurants op de planeet en stond zelf aan het hoofd van een sterrenzaak, maar nadat zijn broer Mikey zichzelf van het leven heeft beroofd neemt hij diens broodjeszaak over. Geen eenvoudige klus want Mikey zadelde niet alleen zijn familie en zijn personeel met een knoert van een trauma op, hij leende ook zoveel geld om The Original Beef of Chicagoland boven water te houden dat Carmen tegen een schuldenberg van ettelijke honderdduizenden dollars aankijkt. Al in de eerste aflevering moet de man enkele van zijn favoriete vintagekleren verkopen, gewoon om aan vlees voor de ‘Chicago steak sandwiches’ te komen.

null Beeld Disney
Beeld Disney

Er bestaan niet zoveel fictieseries over een restaurantkeuken - de sitcom ‘Chef!’ met Lenny Henry uit de jaren 1990 is de enige die me voor de geest komt - en ‘The Bear’ is op zijn minst een uitstekend argument om dat decor veel vaker te gebruiken. Het is een reeks als een hogedrukpan, die vol zit met talent, passie en frustratie, op een veel te hoog vuur is gezet en elk moment kan ontploffen. Zo extreem heftig als in dat eerste kwartier wordt het weliswaar niet meer maar de adrenaline blijft acht afleveringen lang stromen, met personages die ruzie staan te maken in veel te kleine ruimtes en met veel te veel messen binnen handbereik. ‘Het zou raar zijn om in een restaurant te werken en je verstand niet te verliezen’, merkt de getalenteerde sous-chef van Carmen ergens onderweg droogjes op en je begrijpt helemaal wat ze bedoelt.

Maar ‘The Bear’ biedt niet alleen genoeg energie om een koude winter door te komen, in de rustiger momenten laat de serie ook zien wat voor een donkere krater de zelfmoord van Mikey heeft achtergelaten. Dat Carmen of ‘cousin’ Richie, manager van het restaurant, zo over hun grenzen gaan om The Original Beef open te houden, komt vooral door het verdriet om hun gestorven broer en vriend, hun schuldgevoelens en hun onbegrip om diens wanhoopsdaad. De verhalen over hoe moeilijk het is om verder te gaan na een zelfdoding voelen ook even doorleefd en realistisch aan als de keukenscènes: de eerste minuten van de slotaflevering, waar Carmen in een praatgroep zijn ziel blootlegt, vormen in dat opzicht een perfect spiegelbeeld van dat hectische begin. Enkel helemaal op het einde slaat ‘The Bear’ de bal een beetje mis, met een ‘happy end’ dat wat geforceerd lijkt, maar voor de rest is dit een achtgangenmenu van het hoogste niveau, dat tegelijk je bloeddruk verhoogt en je een krop in de keel bezorgt.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234