The Bold Type Beeld rv
The Bold TypeBeeld rv

televisie★★★½☆

‘The Bold Type’ op Netflix is een beetje zoals ‘Emily in Paris’, maar dan wél goed

Zoals toch minstens één lid van de Britse koninklijke familie gezegd moet hebben toen ze voor de eerste keer de huidskleur van baby Archie zagen: ‘Wel, dit is een aangename verrassing’.

In de schier constante stroom van series die Netflix op de kijker afstuurt, zitten niet alleen nieuwe titels die speciaal voor de streamingdienst zijn gemaakt maar ook oudere reeksen waarvan het bedrijf de rechten heeft opgekocht. Soms gaat het om dingen die eerder bij ons op de gewone televisie te zien waren zoals ‘New Amsterdam’, dat om onverklaarbare redenen nu een van de meest bekeken titels op Netflix is, maar af en toe verschijnt er ook een reeks die nooit eerder tot hier is geraakt. ‘The Bold Type’ bijvoorbeeld, een lichtvoetig drama dat in de Verenigde Staten in 2017 in première ging op de kleine zender Freeform - zeg maar het Amerikaanse Vitaya, toen die zender nog zo mocht heten - en daar ondertussen al vier seizoenen lang meegaat: het vijfde en laatste seizoen komt er dit voorjaar op het scherm.

‘The Bold Type’ speelt zich af op de redactie van het fictieve tijdschrift Scarlet, dat duidelijk geïnspireerd is op het alom bekende Cosmopolitan: Joanna Coles, voormalig hoofdredacteur van Cosmopolitan, is een van de producenten van ‘The Bold Type’ en de bazin van Scarlet, Jacqueline Carlyle, die haar blad omschrijft als ‘een vorm van onopgemerkt feminisme’, leunt dicht bij haar aan. De reeks draait weliswaar niet rond Carlyle maar rond drie vrouwelijke millennials die voor Scarlet werken: Jane, die een carrière als politiek journalist ambieert, Kat, die de social media van het magazine verzorgt, en Sutton, de assistente van een van de vaste redacteurs. Zij proberen hogerop te komen in het bedrijf en ondertussen een leven op te bouwen in New York, een plek waar je, 25 jaar na de première van ‘Friends’, blijkbaar nog altijd met een startersloon een mooi appartement kunt huren.

De series en films waar ‘The Bold Type’ raakpunten mee vertoont, zijn makkelijk op te noemen. Het beeld van de modejournalistiek doet denken aan ‘The Devil wears Prada’, al is Carlyle geen hoofdredacteur die haar ondergeschikten afblaft en terroriseert maar een erg empathische bazin die het beste uit haar redactie probeert te halen en zelfs een telefoontje van Beyoncé afwimpelt om een van haar werknemers te helpen. Het thema seks komt even openhartig en taboeloos aan bod als in ‘Sex & The City’: we zijn nauwelijks twee afleveringen ver wanneer Jane voor een column voor het eerst in haar leven een orgasme probeert te bereiken, en uiteindelijk aan Kat moet vragen om een vaginaal ei uit haar te bevrijden. En de onderlinge dynamiek en solidariteit tussen de drie hoofdpersonages lijkt wat op die van Meredith, Cristina en Izzie in het begin van ‘Grey’s Anatomy’, alleen vinden de gesprekken op het werk hier niet plaats in een opslagruimte vol medisch materiaal maar tussen rekken merkkledij.

Maar eigenlijk is ‘The Bold Type’ nog het meest vergelijkbaar met ‘Emily in Paris’, of tenminste: ze toont wat die reeks had kunnen zijn als er daar vaardige scenaristen achter de knoppen hadden gezeten. Op zich is het een fantasie over een wereld vol glamour en glitter, met enkele onrealistische en dus ergerlijke trekjes: er zullen weinig journalisten zijn die, zoals Jane, na anderhalf artikel al in een panel hun visie op het beroep mogen gaan geven, en bij Kat lijkt haar werk soms weinig meer dan het lanceren van hashtags - zelfs de Instagramaccount van Emily is levendiger dan de Twitterfeed van Scarlet. Maar ondanks de clichés en de soms voorspelbare plotwendingen - natuurlijk wordt een van de dames verliefd op een columnist van een mannenblad die helemaal niet zo seksistisch blijkt te zijn als gedacht - slagen de schrijvers er wel in om van de reeks meer te maken dan een luchtig niemendalletje. Het gaat niet alleen over seks en dure kleren, maar ook over de haat waar vrouwen online mee te maken krijgen, er is tussen de personages plek voor een lesbische moslima met hoofddoek, en de weg naar de top voor de drie vrouwen die centraal staan, loopt langs een pad vol problemen en twijfels.

Een meesterwerk is ‘The Bold Type’ nog niet, maar afgaand op de reacties in de Verenigde Staten wordt de reeks in het tweede en derde seizoen, die ook al op Netflix terug te vinden zijn, alleen maar beter. Dus tenzij Beyoncé belt, blijven wij alvast volgen hoe het met Jane, Kat en Sutton verder gaat.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234