FILM★★★☆☆

The Girl With The Dragon Tattoo (★★★☆☆)

We zouden liegen als we niet zouden zeggen dat we hier stilaan last beginnen te krijgen van een zekere ‘Millenium’-moeheid, maar toch stapten we met gloeiende verwachtingen de zaal binnen: zou David Fincher, toch één van de meest virtuoze cineasten van onze tijd (‘Se7en’, ‘The Game’, ‘The Social Network’), erin slagen om Blomkvist & Salander van een frisse steekvlam te voorzien?

Het antwoord luidt: neen, niet echt. Met lange tanden zaten wij ons door het eerste uur te werken: we vinden het nu eenmaal vrij moeilijk om warm te lopen voor een whodunit waarvan we de slachtoffers, de daders, de plotlijntjes en de twists intussen even goed kennen als de nerven in onze eigen houten schrijftafel.

Opnieuw begint de integere onderzoeksjournalist Mikael Blomkvist in opdracht van de industrieel Henrik Vanger de verdwijning van diens nichtje Harriet te onderzoeken (zucht), opnieuw stoot Blomkvist op het bevroren schiereiland (de locaties bleven ongewijzigd) op een wak vol pikdonkere familiegeheimen (zucht), opnieuw krijgt hij de steun van de getraumatiseerde computerspecialiste Lisbeth Salander (zucht).

Pas wanneer Blom & Sal mekaar ook lijfelijk ontmoeten, begint ‘The Girl With The Dragon Tattoo’ eindelijk een beetje te spetteren – om in het laatste halfuur weer tergend langzaam uit te bollen.

De hele tijd zaten wij ons lichtelijk te verbazen over de vreemd gekozen stemgeluiden van de acteurs: terwijl Daniel Craig vlekkeloos Engels praat, brengen Rooney Mara, Robin Wright, Christopher Plummer en de rest van de cast een nogal harig Zweeds accent ten gehore – een ietwat schizofreen aandoende situatie die de Amerikaanse versie een stuk minder waarachtig maakt dan de oorspronkelijke film.

De vertolkingen zijn anders meer dan behoorlijk: Craig is een gedegen Blomkvist en Rooney Mara, het meisje dat Mark Zuckerberg dumpte in de openingsscène van ‘The Social Network’, klieft als een gepiercete demon door de beklemmende landschappen; ze speelt Lisbeth heel mooi als een gekwetst zieltje, maar ze heeft níét de innerlijke berserkerwoede van Noomi Rapace, wat ons betreft de enige echte Lisbeth.

En Fincher? Puur visueel staat ‘The Girl With Dragon Tattoo’ beslist op een hoger niveau dan de nogal makke verfilming van Niels Anders Oplev, en het siert de cineast dat hij de soms misselijkmakende rauwheid uit de boeken intact heeft gelaten (de dildoscène!); maar al bij al misten we de briljante Fincher-touch – alsof de man wel zijn vakmanschap, maar niet zijn hart in de film heeft gelegd.

Vindt u trouwens ook niet dat Fincher in het serialkillergenre al betere films heeft gemaakt?

Bekijk de trailer

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234