FILM★★☆☆☆

The Legend of Tarzan (★★☆☆☆)

Tarzan vs. de Belgen.

Je op een druilerige zondagmiddag met een grote zak apennootjes en een glas kokosmelk voor de flatscreen nestelen en naar twee of drie Tarzanfilms uit de oude doos kijken: wat ons betreft bestaat er niets heerlijkers. Uit de schier eindeloze reeks B-films die sinds 1918 rond de jungleheld van Edgar Rice Burroughs zijn gemaakt, bevelen wij u graag ‘Tarzan Finds a Son!’ (1939), ‘Tarzan and the Amazons’ (1945), en ‘Tarzan’s New York Adventure’ uit 1942 aan: oer-Tarzan Johnny Weissmuller die van de Brooklyn Bridge duikt!

En – waarom ook niet – ook ‘Tarzan the Ape Man’ uit 1981 mag op het lijstje, al was het alleen maar voor die ene scène waarin Bo Derek voor de ogen van Tarzan op hoogst suggestieve wijze een banaan pelt en tussen haar lippen neemt: ‘If the girls back home could see me now!’ Een man die van tak naar tak slingert, een lendendoek draagt en af en toe een wilde kreet uitstoot: ridiculer dan dát kan fictie haast niet worden, en toch vinden we in die oude Tarzanfilms heel vaak de pure magie van de cinema terug – die wonderlijke mix van fun, opwinding en kinderlijke onschuld. In de nieuwste versie – de duurste ooit gemaakt – valt die oubollige lendendoekcharme jammer genoeg nauwelijks te bespeuren: we hebben Tarzan zelfs geen enkele keer op zijn borst zien roffelen.

We leven dan ook niet langer in the golden age van Hollywood, maar in het tijdperk van de superhelden: de nieuwe Tarzan slingert nog sneller dan Spider-Man door de lucht, en wanneer de koning van de jungle met gebalde vuisten op een vijandige gorilla afvliegt, doet hij dat uiteraard in modieuze slowmotion. De nieuwe Avenger is gearriveerd! We dienen hier ook meteen aan toe te voegen dat we Alexander Skarsgård, zoon van de geweldige Stellan, niet meteen de meest memorabele Tarzan vinden: de acteur beschikt over een sixpack dat Bo Derek zou doen kwijlen, maar zijn bloeddoorlopen ogen en lijkbleke huid geven hem veeleer de fletse uitstraling van een depressieve zakkenwasser.

Kom terug, Johnny! Tarzans tegenstander in dit verhaal? België! Christoph Waltz, die hier overigens best wat scherpere dialogen had kunnen gebruiken, vertolkt een gezant van koning Leopold II, die Tarzan – in het begin van de film een beschaafd geworden lid van het Britse hogerhuis – onder valse voorwendselen teruglokt naar het Congolese oerwoud. Zijn ware doel: Tarzan vangen en uitleveren aan een inboorlingenkoning (de met een tijgervel getooide Djimon Hounsou) die hem rauw lust, in ruil voor een kist vol diamanten waarmee Leopold – ‘een koning wanhopig op zoek naar fondsen,’ zo leert een pancarte ons – de slavenhandel in Congo draaiende kan houden.

Nadat Samuel L. Jackson, goed op dreef als Tarzans komische sidekick, in een serieuze nachtelijke tête-à-tête in de jungle heeft bekend dat hij in het verleden heeft deelgenomen aan de massamoord op de indianen, horen we de acteur zelfs verzuchten: ‘Ik ben niet beter dan die Belgen.’ Oké, Sam, we weten dat Leopold II geen heilige was, maar dat is nog geen reden om ons, Belgen, af te schilderen als een volk van huurlingen, slavendrijvers en beroepsmoordenaars!

De spanningsboog staat in ‘The Legend of Tarzan’ over het algemeen een stuk minder strak gespannen dan de lianen, maar heel af en toe proef je dan toch iets van die oude B-filmachtige charme, bijvoorbeeld wanneer de aan een reling vastgeketende Jane (Margot Robbie), de jonkvrouw in nood, in de verte de kreet van haar snel naderende kokosgeliefde hoort weergalmen: de orgiastische vervoering die Jane bij het horen van die kreet laat zien, valt met geen woorden te beschrijven. Hopelijk beginnen ze nu snel aan de verfilming van het uit 1996 daterende stripalbum ‘Tarzan vs. Predator’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234