The Loudest VoiceBeeld RV

televisie★★★☆☆

‘The Loudest Voice’ op Canvas: ‘Een moddervet, seksistisch ventenfiguur, maar gelukkig geen Jef Hoeyberghs-verfilming’

Een moddervet ventenfiguur dat zich in bulderende toonaarden laatdunkend uitlaat over het mooiere geslacht? Toen ik de korte inhoud van Showtime-fictieserie ‘The Loudest Voice’ erbij nam, vreesde ik even een Jeff Hoeyberghs-verfilming op mijn bord te krijgen. Gelukkig bleek het maar om Roger Ailes te gaan, de aan #MeToo ten onder gegane oprichter van de Amerikaanse politieke zender Fox News.

Voor wie al moeite heeft met ‘De zevende dag’: Fox News pusht sinds de opstarting in 1996, ongehinderd door enige deontologische verantwoordelijkheidszin, de meest conservatieve standpunten over ras, seksualiteit en - brand, socialistische heidenen! - gezondheidszorg in Amerika. Het was zelfs Fox News, zo wordt weleens geopperd, dat ervoor heeft gezorgd dat het Witte Huis heden wordt ingepalmd door Donald Trump. Die naam vermeld ik niet zomaar, want Roger Ailes (de in een dolkomisch fatsuit gestoken en lichtjes onherkenbare Russell Crowe) wordt in ‘The Loudest Voice’ duidelijk geportretteerd als een soort lugubere, allerlei donkere paadjes effenende voorloper van het Oranje Gevaar: Ailes is een pussy-grabbende mogol die zich zelfs - in enkele nogal bij de haren gesleurde scènes - bedient van uitroepen als ‘Make America great again’.

In zijn lange carrière reikte hij meerdere (Republikeinse) presidenten de hand, maar bij zijn vrouwelijke werknemers mikte hij telkens iets lager: dat werd uiteindelijk zijn ondergang, toen enkele Fox-vrouwen klacht indienden wegens seksueel overschrijdend gedrag en zodoende mee de #MeToo-beweging lieten ontvlammen. Als dat verhaal u enigszins bekend in de oren klinkt - en u hebt nooit op het kantoor van Pol Van Den Driessche gewerkt - dan hebt u misschien ook de film ‘Bombshell’ gezien, onlangs nog in de zalen, vooraleer die troosteloos hun deuren moesten sluiten.

In ‘Bombshell’ werd alleen het laatste stuk van het verhaal verteld: dat van de vrouwen (in de film: Charlize Theron, Nicole Kidman en Margot Robbie) die Ailes ten val brachten. Dat werd een nogal gladjakkerig filmpje, waarin de participerende Hollywoodsterren zichzelf net iets te ostentatief - je kon hun nauwelijks onderdukte grijns zelfs zien van onder de centimeters schmink - op de borst stonden te kloppen, en waarin de makers zo hun best deden om een politiek standpunt te vermijden, dat ze helemaal niks durfden te zeggen over de vaak vlakaf racistische en homofobe meningen die de hoofdpersonages er in het echt op nahielden.

‘The Loudest Voice’ heeft van zulke terughoudendheid geen kaas gegeten. Zo verschuift het #MeToo-verhaal wat meer naar de achtergrond. Niet altijd correct naar de vrouwelijke personages toe - Annabelle Wallis krijgt als Laurie Luhn weinig te doen - maar het stelt de makers wel in staat om de context waarin zo’n breed woekerend seksueel misbruik de norm kan zijn, uitgebreid te schetsen. Men zet in deze kundige maar droge reeks - de stempel van Oscarwinnaar Tom McCarthy (‘Spotlight’) is duidelijk - een hele boom op over het ontstaan van het huidige, verziekte Amerikaanse nieuwslandschap, waarin vrouwen worden gekozen op de lengte van hun benen, waar idiote ankers als Sean Hannity in debatten een scenario moeten krijgen toegestopt en waar liberalen niet worden bijgeschminkt (‘ik wil ze zíén zweten!’).

Gebeurtenissen als 9/11 en de War on Terror worden hier stapjes op een pad wég van de waarheid - een pad dat uiteindelijk naar fake news zou leiden. En op de achtergrond zie je Ailes aldoor kortgerokte vrouwen aan zijn goedkeurend oog onderwerpen. Die blikken zijn in het begin van de reeks niet meer dan een nagedachte, zoals het ook voor Ailes moet zijn geweest, en dat maakt het ergens nog verkillender.

Finaal wordt er door de focus op die bredere context evenwel té weinig in het hoofd van Ailes gekeken (ook al staat Crowe, ondanks z’n biefstukken van kinnen, puik te acteren), laat staan in dat van nevenpersonages als echtgenote Beth (Sienna Miller), die in een vingerknip de transformatie van carrièrevrouw naar bewonderende echtgenote maakt. Wie zíjn die mensen? Daar mocht best wat meer aandacht naartoe. Tegen het einde van de zeven afleveringen is de politieke boodschap - Trump komt niet uit het niets! - al lang binnengekomen, maar blijven de makers op dezelfde spijker kloppen.

Ach ja. Naar Fox News kijken om op de hoogte te blijven van het nieuws is zoals onder het mayonaisepompje van het frituur gaan hangen om te hydrateren. Het is dus maar toepasselijk dat ‘The Loudest Voice’, een reeks als een met scherp schietende criticaster, zich bedient van eenzelfde, mokerhamerachtige subtiliteit. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234