FILM★★☆☆☆

The Mummy (★★☆☆☆)

Maar wie is hier nu eigenlijk de échte mummie?

Avengers, sidder en beef! Het monster van Frankenstein, Dr. Jekyll, de Bultenaar van de Notre Dame, het Spook van de Opera en de Onzichtbare Man zijn op weg naar het witte doek, en ze zijn vastbesloten om de box office in te palmen! De Universal Studios zijn namelijk van plan om het genre van de monsterfilm, dat vooral populair was in de jaren 30 en 40, nieuw leven in te blazen. Onder meer Johnny Depp (de onzichtbare), Russell Crowe (Dr. Jekyll) en Javier Bardem (Frankenstein) hebben nu al getekend voor meerdere episodes, en de op stapel staande franchise heeft zelfs een naam gekregen: Dark Universe. En wij durven er nu al ons rubberen Draculagebit op te verwedden dat die franchise vroeg of laat zal culmineren in één grote ensemblefilm waarin bovengenoemde creaturen als team in de clinch zullen gaan met één of andere wereldbedreigende godheid: ‘Monsters, assemble!’

De reeks gaat deze week van start met ‘The Mummy’, waarin niemand minder dan Tom Cruise de strijd aangaat met een kwaadaardige Egyptische prinses (Sofia Boutella) die uit haar tombe herrijst, in London een zombieleger opricht en met één vingerknip een zandstorm ontketent. Uiteraard krijgt Cruise - die er vanuit bepaalde camerahoeken gemummificeerder uitziet dan de prinses - de hulp van een love interest: Jenny, een knappe blondine (Annabelle Wallis) die is gespecialiseerd in cryptes, sarcofagen en hiërogliefen.

Het meest verrassende aan ‘The Mummy’ is dat de makers te midden van de onvermijdelijke actiescènes en horrortaferelen meermaals de komische kaart proberen te trekken. Russell Crowebijvoorbeeld is nog best grappig wanneer hij, als de met een beschaafd Engels accent pratende Dr. Jekyll, Cruise voorzichtig probeert uit te leggen dat er een vloek op hem rust en dat ‘een soepje en wat slaap u niet beter zullen maken’. En Crowe wordt nog grappiger wanneer hij als Mr. Eddie Hyde met een plat Cockney-accent begint te praten en – zoals dat hoort in een monsterfilm - na elk zinnetje een demonisch lachje laat horen: ‘Ik hou van lijdende gezichten, HAHAHAHAHA!!!’ A propos: het geintje met de op de meest onverwachte momenten opduikende zombie-sidekick, doet wel héél sterk denken aan die briljante running gag met het rottende lijk (Griffin Dunne) in ‘An American Werewolf in London’. In tegenstelling tot de Marvel-films, waarin we het qua dartelheid hoofdzakelijk moeten stellen met het kruippakje van Scarlett Johansson, schenkt ‘The Mummy’ ons nu en dan zelfs een snuifje niet-functioneel naakt. ‘Onderwerp je!’ zo roept prinses Ahmoenet uit terwijl ze uit haar gewaden glijdt en ons – niet voor de eerste keer trouwens - een blik gunt op haar hiërogleuf. Wij onderwerpen ons, Ahmoenet, wij onderwerpen ons!

Slotsom: als het zo is dat ‘The Mummy’ de toon zet voor de Dark Universe-monsterfilms die eraan zitten te komen, dan staat ons de komende jaren een hoop geesteloze actie en een klein beetje campy fun te wachten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234