The Old GuardBeeld Netflix

Televisie★★★☆☆

‘The Old Guard’ op Netflix heeft volop actiegekletter, maar weinig écht beklijvende scènes

Opgelet! Dodelijke spoilers in aantocht! 

Wie geen jota afweet van ‘The Old Guard’, zou bij de eerste aanblik van die vier zwaarbewapende ninja-achtige figuren weleens verkeerdelijk kunnen veronderstellen dat we hier hebben te maken met een team van elitesoldaten zoals we die in de geschiedenis van de actiecinema al duizenden keren zijn tegengekomen. Wanneer ze tijdens een reddingsmissie in Zuid-Soedan in een hinderlaag lopen en worden neergemaaid, komt evenwel aan het licht dat die vier figuren tot een volstrekt ander soort eliteteam behoren: terwijl hun tegenstanders elkaar nog staan te feliciteren met hun overwinning, staan ze als onkwetsbare Wolverines (of als Christusfiguren op Paaszondag, zo u wil) weer recht en spuwen ze de kogels die hen zonet hebben doorboord létterlijk weer uit. 

We krijgen ook andere, subtielere aanwijzingen die duidelijk maken dat de vier leden van The Old Guard eigenlijk superhelden zijn die al héél lang meegaan. Eén van hen zit te bladeren in een eerste druk van ‘Don Quichot’; hun leider, Andromache de Skyth geheten (Charlize Theron), bewaart in een grot een verzameling onschatbare kunstvoorwerpen die ze wellicht níet bij veilingmeester Mon Bernaerts is gaan kopen; en de jongste van de vier, Booker (Matthias Schoenaerts), laat zich ontvallen dat hij nog tegen Napoleon heeft gevochten! Onsterfelijk zijn: het klinkt geweldig - alsof je de stamgast bent van een café zonder sluitingsuur - maar de leden van The Old Guard weten wel beter. Een voltooid leven hebben geleid en tegelijk beseffen dat je wellicht nog enkele honderden jaren hebt te gaan: geen wonder dat Andromache de Skyth gebukt gaat onder een soort cynische vreugdeloosheid. Misschien moesten de leden van de Guard maar eens gaan kletsen met de vampieren uit ‘Interview With The Vampire’: ook de hoofdpersonages uit de boeken van Anne Rice, wier geest je in ‘The Old Guard’ soms nadrukkelijk voelt rondwaaien, hebben te kampen met de somber stemmende sleur van het eeuwige leven. 

The Old GuardBeeld Netflix

In een scène die zeer goed duidelijk maakt dat onsterfelijkheid geen pretje is, zien we hoe een voormalig lid van de Guard door de middeleeuwse Inquisitie levend wordt opgesloten in een stalen harnas en vanop een schip naar de diepten van de oceaan wordt gekatapulteerd, waar haar de eeuwige verdrinkingsdood wacht. ‘t Is een gruwelijke scène, maar het is ook op díe beklijvende momenten dat er zich in het op een comicbookverhaal van Greg Rucka gebaseerde ‘The Old Guard’ een ware mythologie begint af te tekenen, met plotlijnen die terugreiken naar een ver verleden, met oudere vertellingen die de verbeelding prikkelen, en met fabelachtige personages die doen verlangen naar méér informatie over de geschiedenis van de Guard. Al dienen we hier onmiddellijk aan toe te voegen dat die momenten eerder schaars zijn en dat er in het iets te oppervlakkige ‘The Old Guard’ uiteindelijk niet zo gericht in het zielenleven van de helden wordt gepookt als in ‘Interview With the Vampire’: in die film voelde je het gewicht van de eeuwigheid pas écht op de schouders van de gedoemde personages drukken. 

U mag zich ook verwachten aan een hoop puur actiegekletter, maar de choreografieën van de duels worden nooit zo opwindend als in de ‘John Wick’-films en ook de centrale booswicht stelt teleur: ging Connor MacLeod in ‘Highlander’ tenminste nog in de clinch met een kaalhoofdige badass-booswicht die luisterde naar de naam The Kurgan (‘Only you and I remain!’), dan trekt The Guard ten strijde tegen een netjes geföhnde schurk die onderzoek doet naar levensverlenging door manipulatie van het klotho-hormoon. Geeuw. En nu alle filmfans rouwen om Ennio Morricone, een componist die met zijn scores zelfs de meest banale politiefilms wist op te tillen tot Shakespeariaanse drama’s (we denken nu in het bijzonder aan het schitterende hoofdthema van ‘Le Professionnel’, die polar met Jean-Paul Belmondo), mag toch eens worden aangestipt dat ‘The Old Guard’ een krachtigere soundtrack had verdiend dan die slappe kak van Active Child, Kierra Luv en Ruelle. Onder die mooie kampvuurscène met Matthias Schoenaerts hadden ze bijvoorbeeld ‘Who Wants To Live Forever’ kunnen zetten, maar ja, die magnifieke song van Queen is natuurlijk al ingepalmd door Connor MacLeod.

‘The Old Guard’ staat nu op Netflix. Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234