The Orderud CaseBeeld VRT

TELEVISIE★★★★☆

‘The Orderud Case’ op Canvas: Ook de Scandinaviërs kunnen uit de voeten met true crime

Dat er in Scandinavië uitstekende misdaadseries worden gemaakt, was al langer bekend. Maar er moet daar toch nog iets anders in de lucht hangen dan corona, want ook met het true crime-genre kunnen ze goed uit de voeten; dat bewijst ‘The Orderud Case’, dat sinds enkele weken op Canvas loopt en integraal op VRTNU staat.

Eind mei 1999 komen in een grote, afgelegen boerderij in het zuiden van Noorwegen drie mensen op gruwelijke wijze aan hun einde: de 47-jarige Anne Orderud Paust en haar hoogbejaarde ouders Marie en Kristian worden op verschillende plaatsen in het huis neergeschoten in wat een professionele afrekening lijkt. De zogenaamde ‘Orderud-zaak’ zet de publieke opinie van het anders zo vredevolle land in rep en roer en zorgt voor een stroom aan artikelen, opiniestukken en reportages in de Noorse media, maar nauwelijks tien dagen na de moordpartij is er al een doorbraak in het onderzoek. De jonge Kristin Kirkemo wordt opgepakt terwijl ze in het woud nabij Oslo op vossen aan het schieten is, en bij een huiszoeking vinden agenten een magazijn van een pistool dat gelinkt kan worden aan hulzen die op de ‘crime scene’ lagen. Daarop praat Kirkemo haar mededaders aan de galg: haar ex-vriend Lars Grønnerød en vooral haar halfzus Veronica en diens man Per Kristian Orderud, zoon van het vermoorde echtpaar.

Als even later uitkomt dat Per en Veronica in een bittere ruzie met Marie en Kristian waren verzeild over wie de rechtmatige eigenaar was van de boerderij en de uitgestrekte landerijen eromheen lijkt de hele zaak opgelost: de twee hebben, met de hulp van Kirstin en Lars, hun (schoon)ouders uit de weg geruimd om het domein in hun klauwen te krijgen. Twee jaar later worden de vier ook schuldig bevonden en, in een vonnis dat zowat de hele Noorse bevolking op tv volgde, veroordeeld tot een lange celstraf, in het geval van Per, Veronica en Kristin zelfs 21 jaar. Alleen was het, zoals het zesdelige ‘The Orderud Case’ haarfijn laat zien, nooit zo eenvoudig als het wel leek. Het gerecht had nauwelijks harde bewijzen tegen de beschuldigden: omdat de politie niemand kon aanwijzen als dader werden de vier ook enkel veroordeeld als medeplichtige. Het motief was bij nader inzien bovendien nogal mager: het had inderdaad heftig gerommeld binnen de familie Orderud in de jaren voor de moorden, maar dat het al bij al grijze koppel Per en Veronica daarom drie mensen koelbloedig om het leven bracht, lijkt toch een brug te ver. Zeker aangezien Marie en Kristian allebei de tachtig al gepasseerd waren en het conflict dus ook dra op natuurlijke wijze opgelost zou worden.

De waarheid over wat er dan wel precies gebeurd is, kan ‘The Orderud Case’ niet naar boven spitten, maar de makers tonen wel overtuigend aan dat de vier, die ondertussen allemaal hun straf hebben uitgezeten, redelijk gewone mensen waren die meegesleurd zijn in een verhaal waar ze geen vat meer op hadden. Op dat vlak hebben de media - ‘Zoals wel vaker!’, roepen Peter De Roover en Pol Van Den Driessche nu in koor - een onverkwikkelijke rol gespeeld, door de vier beschuldigden te behandelen als personages in een sappige soapserie. De mooie, blonde Kristin, die in het verleden een paar keer als fotomodel had gewerkt, werd al snel opgevoerd als de meedogenloze vamp die iedereen manipuleerde. Veronica, die in de reeks  op een bewonderenswaardig kalme manier terugkijkt op het hele gebeuren, was dan weer een ‘engel des doods’ die belust was op wraak en haar man Per, een slappeling zonder ruggengraat, om haar vinger wond. Die typecasting zorgde echter niet alleen voor een betere verkoop of hogere kijkcijfers, maar had ook erg veel invloed op een zaak waarin, door het gebrek aan bewijzen, alles stond of viel met de geloofwaardigheid van de beschuldigden. Wat ‘The Orderud Case’ uiteindelijk erg mooi laat zien is dat Per en co. noch het voordeel van de twijfel, noch een eerlijk proces hebben gekregen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234