null Beeld

FILM★★★★☆

The Queen

Hoewel men ons zeker geen fanatieke sympathisanten van de monarchie kan noemen - bij het horen van het woord kroon denken wij in eerste instantie aan een gebakken lamskroontje - hebben wij altijd een boontje gehad voor Lady Di.

Wij vonden haar een radiante, met een pinkelende aura gezegende vrouw, die een diepromantische tragiek op haar sexy schouders meedroeg. En ja, ook wij waren een heel klein beetje in shock toen ze stierf. Maar ons verdriet - en dat van miljoenen andere wereldburgers - stak schril af tegen de ijskoude reactie van de Britse koningin Elizabeth II, die zich aanvankelijk totaal ongevoelig toonde voor de tranen van haar onderdanen. Maar wat ging er werkelijk om in dat gekroonde hoofd? Scenarist Peter Morgan ging het vragen aan allerhande royaltywatchers, butlers, meiden en secretarissen, en goot zijn bevindingen in een geloofwaardig en verrassend genuanceerd script dat werd verfilmd door Stephen Frears, die met 'Dangerous Liaisons' al bewees meeslepende films te kunnen maken over het gekonkel in de hogere kringen. Alsof hij een ultra-urgente aflevering van '24' staat te regisseren reconstrueert Frears hoe het er vlak na de dood van Di aan toeging in de keuken van Tony Blair, in de privékwartieren van Buckingham Palace, en zelfs in de slaapkamer van de koningin - en wij mogen als een vlieg tegen de muur meekijken (Blair draagt aan de ontbijttafel een shirt van Newcastle, de koningin haarspelden!). En hoewel de film aanvankelijk aanstalten maakt om het Britse koningshuis - en bij uitbreiding álle koningshuizen - eens flink door de modder te trekken, komt de koninklijke familie er - allicht tot immense ontgoocheling van de rabiate royaltyhaters onder u - nog behoorlijk goed van af (Elizabeth blijkt ook maar het product van een verstikkende, geen enkele menselijke emotie toelatende traditie). Zoals we dat gewend zijn van Britse drama's, zijn de vertolkingen ronduit subliem: Helen Mirren, die op sommige momenten een angstaanjagende fysieke gelijkenis met the real thing vertoont, flirt met de karikaturale overdrijving maar weet uiteindelijk heel veel sympathie voor haar personage op te wekken, terwijl Michael Sheen een erg waarheidsgetrouwe Blair neerzet. In feite had Lady Di - het verdriet om haar dood hangt als een zware rouwsluier om de film - zich geen mooiere, meer ontroerende elegie kunnen indenken. Eén van de beste films van het jaar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234