FILM★★★1/2☆

Thor: Ragnarok (★★★1/2☆)

Weinig inhoud, tonnen fun.

‘Alsof ik weer 14 jaar was, en ik keek naar een magische video die voor mijn ogen explodeerde tot iets fantastisch.’ Zo omschreef ‘Guardians of the Galaxy’-regisseur James Gunn zijn eerste kennismaking met de nieuwste telg uit de Marvel-stal. ‘Thor: Ragnarok’ is de derde film over de met het granieten lijf van Chris Hemsworth gezegende God of Thunder. En ja, hoor: dit is een ritje dat teruggrijpt naar de sf-kitsch van onnozele, van de pot gerukte jaren 80-classics als ‘Flash Gordon’ en ‘The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension’. Fun dus!

Waar we juist zitten in de steeds complexere Marvel-tijdlijn, daar hebben we het raden naar. Thor probeert in ieder geval nog altijd in zijn eentje de orde in het universum te bewaren, terwijl zijn broer Loki (Tom Hiddleston) over hun thuisplaneet Asgard heerst in de gedaante van hun vermiste vader Odin (Anthony Hopkins). Maar wanneer de boze Hela (Cate Blanchett) ten tonele verschijnt, belanden Thor en Loki op een mysterieuze gladiatorenplaneet, waar Thor voor zijn leven moet vechten, op zoek naar een weg huiswaarts.

‘Thor: Ragnarok’ lijkt nog het meest op de ‘Guardians of the Galaxy’-prenten: de plot doet er eigenlijk niet toe, de film is het meest op zijn gemak wanneer vreemde ruimtecreaturen beledigingen naar elkaars kop kunnen mikken. Waar voorganger ‘Thor: The Dark World’ nog een lelijke, sombere CGI-draak was, kiest nieuwe regisseur Taika Waititi – de beloftevolle cineast achter ‘What We Do in the Shadows’ en ‘Hunt for the Wilderpeople’ – resoluut voor een andere aanpak. ‘Thor: Ragnarok’ is een pure sf-komedie, die vanaf scène één mopjes als belangrijkste pasmunt gebruikt. Waititi heeft daarmee de juiste toon beet. Het grappigste personage, een laconiek rotsmonster, speelt hij trouwens zelf: let vooral op zijn hilarische Nieuw-Zeelandse tongval.

Nog een grote troef: de aanwezigheid van Mark Ruffalo als de Hulk, wiens verhaal dit keer losjes werd gebaseerd op de uitstekende comicbookreeks ‘Planet Hulk’ van Greg Pak en Carlo Pagulayan. De groene reus zal nooit onze favoriete stripheld worden, maar Ruffalo levert hier wel één van de allerbeste incarnaties van het personage af, in welk medium ook. Ook Tessa Thompson is een verrijking als vechtend drankorgel Valkyrie en Jeff Goldblum is zoals steeds een hilarische Jeff Goldblum.

De personages die we al kenden, zijn amper geëvolueerd. De grootste karakterontwikkeling die Thor doormaakt, is dat hij zijn haar laat knippen. En ook Hela is, ondanks een alles gevende Blanchett, weinig meer dan de zoveelste Marvel-schurk van de week.

‘Thor: Ragnarok’ mist inhoud, maar heeft troeven te over: coole creature designs, pompende synthmuziek (de eerste deftige Marvel-score sinds ‘Captain America: The First Avenger’) en flikkerende neonkleuren. Plus: voor het eerst sinds ‘The Avengers’ bezorgden de actiescènes ons nog eens kippenvel. Thor die onder begeleiding van Led Zeppelins ‘Immigrant Song’ (‘ahaaaaa-aaah!’) bliksems mag afvuren? Ja, hoor! ‘The hammer of the gods / Will drive our ships to new lands / To fight the horde / And sing and cry / Valhalla, I am coming!’ Mogen wij mee?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234