Aster Nzeyimana Beeld VRT
Aster NzeyimanaBeeld VRT

televisie★★½☆☆

‘Those Were The Days’, met een gelig papje van zweet en nicotine, en Tom Waes als portier van Café d’Anvers

Weet iemand of Aster Nzeyimana ooit slaapt en zo ja, wanneer? Niet alleen krijgt de tere engel uit het sierlijk bal masqué genaamd ‘Extra Time’ dezer dagen zijn eerste speelminuten als WK-commentator, hij neemt ook ‘Those Were The Days’ op de slof, een reeks op VRT MAX in vijf delen over evenveel Belgische discotheken waar hij graag een paar nachten zou doorsteken.

Jasper Van Loy

In vier van de vijf besproken etablissementen kan dat helaas niet meer: Cherry Moon, La Rocca, Bocaccio en Café d’Anvers zijn respectievelijk omgebouwd, afgebrand, van overheidswege gesloten en door de uitbaters zelf ten grave gedragen - enkel in de Fuse is het nog boîten geblazen. Als kind van 1993, het jaar dat de Bocaccio sloot, kan Nzeyimana onmogelijk weten waar hij over praat, maar dat is de bedoeling: hij wil als feestbeest van nu aan de pioniers van toen vragen wat hij heeft gemist.

Hij is niet de eerste en zal ook de laatste niet zijn: het Belgische nachtleven zoals het was wordt al jaren vereerd. Het begon met de documentaire ‘The Sound of Belgium’ (2012), vervolgens kwam een nieuwe golf van retrofeestjes op en vandaag onthaalt Tomorrowland de johnny’s van toen als genieën. Bonzai Records is erfgoed, de nieuwe Jan Van Eyck heet Jan Vervloet. Om nog maar te zwijgen van die ene film waar al een ziljoen krantenartikels over zijn verschenen.

‘Those Were The Days' brengt dezelfde boodschap als Robin Pront: in de jaren negentig kon alles. Er waren geen gsm’s en geen sociale media. Het was een familie, een community, een kerk. Mensen kwamen nog voor de muziek, meneer. Scholieren konden hun rugzak nog in de vestiaire achterlaten en maandagochtend rechtstreeks naar school. Zei ik al dat dat kon? En wat hier nog gebeurde, dat wil je niet weten!

Dat wil ik net wel weten. Daarom kijk ik.

‘Ik ga mijn geheimen hier niet vertellen', glimlacht Yves Deruyter in de episode over de Cherry Moon. Kwestie van in de volgende docu nog iets te kunnen onthullen, misschien ook omdat niet alles geweten mag zijn. In elk geval moet ‘Those Were The Days’ het meer hebben van de levendige beschrijving dan van het ongehoorde schandaal. Dj’s, uitbaters en vaste klanten praten met heimwee in de ogen over taartgevechten op de dansvloer, vrouwen die topless op straat dansten en zo de chauffeurs afleidden, Roberto Armani die op zijn eigen verjaardagsrave alle schuiven opengooide tot de installatie er kapot aan ging en het gelige papje van zweet en nicotine dat in de Fuse van het plafond druppelde. Ook geestig: Tom Waes die nog eens met smaak uiteenzet hoe hij als portier in Café d’Anvers alle hoerenlopers kordaat naar ‘t Keteltje leidde.

Over razzia’s, xtc en verplichte sluitingen moet het even gaan, maar niet te lang. Ook zijn eigen tussenkomsten houdt Nzeyimana haast onzichtbaar kort. Vooraf was ‘Those Were The Days' als zijn project aangekondigd, maar hij mag enkel de korrelige archiefbeelden aan elkaar praten vanuit de studio en af en toe iets ‘fokking zalig’ vinden. Wat ik van de waslijst aan interviews vind, weet ik nog niet zo goed. Soms maken ze het programma statischer - net als de dode arbeiders in Qatar haal je het gevoel van de nineties niet terug door er enkel over te praten. Tegelijk praten mensen als Deruyter, Waes en Trish van Eynde gloedvol en oprecht over hun tijd en hun muziek. Van 808 State’s ‘Lambrusco Cowboy’ ben ik alvast blij dat ik het leren kennen heb en ik zal meer zeggen, het is de soundtrack van ‘Those Were The Days’ die me uiteindelijk toch nog een beetje heeft doen verlangen naar een whisky-cola in een vuile technotent met twintig centimer Buffalo onder mijn hielen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234