'Titane' Beeld RV
'Titane'Beeld RV

Film★★★★☆

‘Titane’ zal schofferen en degouteren, maar de film geeft je ook zin om onbegrensd de nieuwe wereld in te zoeven

Van Julia Ducournau, met Agathe Rousselle, Vincent Lindon, Garance Marillier en Laïs Salameh

Of u er nu wild van bent of kokhalzend de zaal uitstormt, iederéén zal moeten erkennen dat de winnaar van de Gouden Palm een film is die inslaat als een vlammende meteoriet uit een doorgetript universum. Eigenlijk strekt het tot aanbeveling dat u nú stopt met lezen en met een zo open mogelijke geest in de bioscoop gaat kijken, maar we zullen u toch een paar dingen vertellen over de memorabele kijkervaring die ‘Titane’ hoe dan ook mag worden genoemd.

Het hoofdpersonage is Alexia, een danseres die in autosalons haar hoge hakken op fonkelende carrosserieën plant en met haar gele netkousen langs glanzende motorkappen strijkt. In haar haren draagt ze een lange metalen haarpin die ze, in scènes die u zullen doen gruwelen, ook gebruikt om af te rekenen met diverse ongewenste invités. Alexia blijkt over dezelfde seksuele fetisj te beschikken als de personages uit David Cronenbergs ‘Crash’, want na de uurtjes heeft ze zowaar seks met (jawel: mét) een auto die uit pure bronstigheid op en neer begint te wippen. Hoe die paring precies in z’n werk gaat, laat regisseuse Julia Ducournau – gelukkig maar – aan de verbeelding over, maar het duurt niet lang voor Alexia’s tepels zwarte olie beginnen te lekken en er iets in haar buik begint te groeien. Komt ervan als je onbeschermde seks hebt met een automobiel.

Tot daar ligt de schokfactor van ‘Titane’ behoorlijk hoog, maar wanneer Alexia de identiteit aanneemt van een jongen die tien jaar geleden spoorloos is verdwenen, en wanneer ze vervolgens aanbelandt in de brandweerkazerne waar de vader van die jongen (de prachtige Vincent Lindon) commandant is, gaat de shockstorm enigszins liggen en verschijnt er zowaar een ontroerend drama met verrassend poëtische ondertonen.

Rest de vraag: wat hiervan te denken? Wel, zelf vinden wij ‘Titane’ niet zo hoogstaand als Céline Sciamma’s wonderbaarlijke ‘Petite maman’, maar achteraf hadden wij niettemin stellig het gevoel dat we iets bijzonders hadden meegemaakt – een koortsige rondrit door de hallucinante droomwereld van een volstrekt eigenzinnige cineaste. Familiewaarden, genderstereotyperingen, body horror, gele netkousen, zwarte olie: Ducournau steekt al die ingrediënten in haar genderfluïde blender en bereidt er een even provocerende als elektriserende film mee die, helemaal overeenkomstig onze heerlijk verwarrende tijdgeest, in geen enkele categorie past. De energie spat rauw en hardcore van het scherm en nu en dan werden wij zelfs compleet in vervoering gebracht door de dromerige gratie die Ducournau en haar cameraman, de Belg Ruben Impens, in de beeldenstroom leggen (de dansende brandweerlui!).

Ducournau heeft nog maar twee films gemaakt (haar debuut ‘Grave’ was een stijlvolle horrorfilm over een kannibaal) maar blijkt nu al over een unieke stem te beschikken, en om die reden mag ze een opwindende aanwinst worden genoemd voor de wereld van de cinema. ‘Titane’ zal veel mensen schofferen en degouteren, maar het is ook een film die je zin geeft om alle gordels los te klikken, het stuur los te laten en vrij en onbegrensd de nieuwe wereld in te zoeven. Wij zijn fan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234