Het Russische 'To the Lake' is te zien op Netflix.Beeld Netflix

Televisie★★★☆☆

‘To the Lake’ op Netflix: ‘Is dat nu een kannibaal of gewoon een pervert?’

Op de parking troept een menigte samen. Een vrouw wijst paniekerig naar de man voor haar, die zich met uitgestoken hand en een verdachte hoest iets te gretig in haar richting begeeft. ‘Hij is besmet!’ roept de dame. ‘Ik zie het!’ Waarop er iemand, het anderhalvemetervoorschrift woest in de wind slaand, voorwaarts stapt en het kuchende heerschap zonder boe of ba doodsteekt. Om maar te zeggen: ze worden er niet aangenamer op, die tripjes naar de Delhaize.

En dat is nog niets vergeleken met de aanhoudende miserie en woekerende troosteloosheid die de protagonisten van de Russische serie ‘To the Lake’ aldoor overvalt. Deze Netflix Original is zo’n akelig profetisch geval waarvan je niet zou vermoeden dat de opnames reeds lang voor de huidige pandemie waren afgerond. Het gaat zo: wanneer een virus gaten slaat in achtereenvolgens het gezondheidsbestel en het harnas van het menselijke fatsoen, moeten enkele nieuw samengestelde gezinnen uit Moskou zien te vluchten, het besneeuwde Russische hinterland in, op zoek naar een veilige haven bij een verafgelegen meer, waar één van hen nog een oude boot heeft liggen.

De personages die de tocht ondernemen, hebben ook zonder virus genoeg aan hun hoofd om een tv-serie van het nodige drama te voorzien. Hoofdfiguur Sergej (Kirill Käro) is een stoïsche Elckerlyc die in een soort halve driehoeksverhouding verzeild raakt met zijn hardvochtige ex Ira (Marjana Spivak), die het hoederecht over hun zoontje heeft, en zijn nieuwe vlam Anna (Viktorija Isakova), die een zoon met autisme (Eldar Kalimulin) opvoedt. Zijn buurman is Leonid (Aleksandr Robak), een rijke, stuurse boer met een zwangere vriendin, ex-stripper Marina (Natalja Zemtsova), die niet veel ouder is dan zijn rebelse, aan drank verslaafde dochter Polina (Viktorija Agalakova). En je zult het altijd zien: telkens wanneer hun conflicten het hoogst oplaaien, komt er alweer een nieuw gevaar uit de schaduw van de Russische toendra gestormd.

De referenties vallen, zoals wel vaker met dit soort donkere apocalyptische genrefictie, niet op twee handen te tellen. In deze smos ham-kaas proef je zelfs met een door corona gehavend smakenpalet zó stukjes van ‘The Walking Dead’, ‘Contagion’, ‘Children of Men’, ‘28 Days Later’ en zelfs de ietwat roemloos ten onder gegane VTM-serie ‘Cordon’. Wat begint als een dreigend virusdrama evolueert, zo gaat dat, al snel tot een volbloed survivalthriller waarin privémilities en stadsbendes de straten onveilig maken, en je je van elke mysterieuze vreemdeling die de personages onderweg tegenkomen automatisch afvraagt: ‘Zou hij nu een kannibaal of een seksuele pervert zijn? Of toch gewoon allebei?’

‘To the Lake’ breekt geen cinematografische gensters, maar is wel met de nodige flair in beeld gebracht: kantelende beeldkaders en nerveuze camera’s brengen de desoriëntatie goed in beeld zonder je daarom meteen stekende hoofdpijn te bezorgen, en telkens wanneer de personages even hun verstand lijken te verliezen – wat doorheen dit eerste seizoen, herkenbaar genoeg, steeds vaker begint te gebeuren – schijnt er door de boshutten en scheepsrompen waarin zij tijdelijk beschutting hebben gevonden een onheilspellend groen licht.

 Ik zou een volgende trip naar de Delhaize liefst zo lang mogelijk uitstellen, maar de vodka is op en het virus nog lang niet uitgeraasd. Benieuwd naar seizoen twee.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234