'Ik geef al vijf jaar non-stop borstvoeding.' Beeld Joris Casaer
'Ik geef al vijf jaar non-stop borstvoeding.'Beeld Joris Casaer

cherchez la femmeMarta Mataczynska

‘Tourist en ik twijfelen niet: we laten ons sowieso vaccineren’

Nu Het Virus hem van het podium houdt, duikt Tourist LeMC dezer dagen vooral op bij VTM: op maandag covert hij nummers van andere artiesten in ‘Liefde voor muziek’, op vrijdag coacht hij nieuw talent in ‘The Voice van Vlaanderen’. Voor zijn vrouw Marta Mataczynska (32) draaide de als Johannes Faes (36) geboren troubadour zijn stoel veertien jaar geleden al om. ‘Hij kwam naar me toe en zei: ‘Ik ben toerist.’ Ik dacht: ai, die is gek.’

‘Ik heb gelukkig niet zo snel wallen.’ Marta heeft de voorbije nacht twee uur geslapen: zoontjes Gabriel (5), Emmanuel (2) en Leon (1) hielden haar om beurten uit haar slaap. Het is haar niet aan te zien: ze komt goed voor de dag en praat gedreven over haar gezin, haar kunst en de programma’s van manlief Johannes, de Antwerpse troubadour Tourist LeMC.

MARTA MATACZYNSKA «We kijken normaal gezien weinig tv. We zijn lezers: ik ben fan van Carlos Ruiz Zafón, en onlangs was ik geboeid door ‘De tatoeëerder van Auschwitz’ van Heather Morris, ook omdat mijn grootouders in de oorlog in een werkkamp hebben gezeten en ik er hun geschiedenis in herken. Johannes is een nog grotere boekenwurm. ‘Liefde voor muziek’ en ‘The Voice’ hadden we nog nooit gezien, op een paar fragmenten na, maar nu gaan we er echt voor zitten en kijken we samen. Eerlijk: ik vind het twee echt goeie programma’s.»

HUMO Johannes zei dat hij twijfelde om mee te doen.

MATACZYNSKA (knikt) «Vooral over ‘The Voice’. Hij is introvert. Op het podium kan hij losbarsten, maar daarnaast is hij heel stil en rustig. Hij vreesde dat hij niet interessant genoeg zou zijn, en niet vlot genoeg zou praten. Maar het viel geweldig goed mee: na de eerste opname zei hij meteen dat het een toffe ploeg was en dat hij helemaal zichzelf had kunnen zijn.»

HUMO In ‘The Voice’ zien we mensen dicht bij elkaar staan en knuffelen: de opnames dateren van voor corona.

MATACZYNSKA «Dat is vreemd, hè? Gek hoe snel we aan die afstand gewend zijn geraakt. ‘Liefde voor muziek’ is opgenomen in oktober, dus toen moesten ze wel rekening houden met strikte maatregelen. Iedereen werd vooraf ook getest.»

HUMO En de reis ging naar Westende in plaats van naar een warm zuiders land.

MATACZYNSKA «Dat vond Johannes niet erg, hij zit niet graag in een vliegtuig. En hij vond het geruststellend dat hij in de buurt kon blijven: als ik of de kinderen ziek waren geworden, dan kon hij gewoon naar ons toe komen.

»Ik moet bekennen dat ik die week best spannend vond. Het was de eerste keer dat ik langere tijd alleen zou zijn met de kinderen, en het was… pittig. Alleen al Gabriel op tijd op school krijgen was een avontuur, met drie kinderen om uit bed te halen, klaar te maken, en in de auto te zetten. Maar het is gelukt, en Johannes heeft zich rot geamuseerd. In de eerste aflevering zegt hij dat het aanvoelt als vakantie, en dat snap ik helemaal. Even in een andere omgeving, even weg van de kinderen. Het heeft hem veel deugd gedaan.»

HUMO Denk jij dan niet: verdikke, ik zal hier wel voor jouw drie kinderen zorgen?

MATACZYNSKA «Nee, echt niet. Ik weet dat hij het mij ook zou gunnen. Hij zegt vaak dat ik eens op stap moet gaan met vriendinnen, maar ik geef nog borstvoeding aan Leon, en daar wil ik nog niet mee stoppen. Ik doe het dus eigenlijk mezelf aan. Het is ook niet dat ik niets heb: ik geniet mee van wat Johannes doet. We beleven dat voor een stuk samen.»

HUMO Het lijkt goed te klikken met de andere artiesten in ‘Liefde voor muziek’.

MATACZYNSKA (knikt) «Een paar van hen heeft hij intussen al teruggezien, zij het vluchtig, door de coronamaatregelen. Hij spreekt daar heel positief over. Over de Belgische artiesten in het algemeen, eigenlijk. Vorig jaar ging ik met hem mee naar de MIA’s. Toen merkte ik dat ook: grote namen zoals Natalia of Koen Wauters zijn eigenlijk ook gewoon heel lieve mensen, die met beide voeten op de grond staan.»

HUMO Zo komt Johannes zelf ook over.

MATACZYNSKA «Hij heeft van meet af aan gezegd dat hij zichzelf wilde blijven. De muziek die hij maakt, staat heel dicht bij wie hij is, en als ik hem op tv bezig zie, zie ik gewoon de Johannes die ik ken van thuis. Hij doet zich niet anders voor dan hij is.»

'Ik ben heel graag huismoeder, maar het is pittig. Ik geef al vijf jaar non-stop borstvoeding.' Beeld Joris Casaer
'Ik ben heel graag huismoeder, maar het is pittig. Ik geef al vijf jaar non-stop borstvoeding.'Beeld Joris Casaer

HUMO Wordt hij vaak herkend?

MATACZYNSKA «Dat valt mee. Zelf vind ik het best gek als ik iemand zie kijken. Dan besef ik: o ja, Johannes is Tourist! Zijn succes is heel langzaam gegroeid, we hebben de tijd gekregen om te wennen.»

HUMO Ben jij muzikaal?

MATACZYNSKA «Er is niemand die dit weet, maar in het prille begin hebben Johannes en ik samen gezongen, toen hij nog optrad in cafeetjes. Het stelde niet veel voor, en het was voor het plezier – ik heb er geen ambitie voor – maar het zijn mooie herinneringen. Verder gaat mijn muzikaliteit niet: ik zing niet vals, maar heb zeker ook geen supergoeie stem.

»Mijn vader was wel heel muzikaal. Hij zong in een band en werkte in een cultuurcentrum, waar hij de balletles begeleidde op zijn piano. Hij speelde ook viool en gitaar. Dankzij hem ben ik met muziek opgegroeid. Ik heb pas onlangs beseft hoe Johannes op hem lijkt.»

HUMO Je vader is overleden toen je 17 was.

MATACZYNSKA «Ik heb het toen heel moeilijk gehad. Niet veel later leerde ik Johannes kennen. Precies op tijd: hij heeft me daar echt doorheen geholpen. Omgekeerd ook, denk ik. We waren toen allebei een beetje de weg kwijt.»

HUMO Jullie waren buren, toch?

MATACZYNSKA (knikt) «Zijn oma woonde één huis verder. Ze was niet meer zo goed te been en hij kwam tijdelijk bij haar wonen om te helpen. We merkten elkaar snel op. Als ik naar school reed, zag ik hem kijken, maar hij zei nooit wat. Dat heeft een paar weken geduurd. Tot ik hem op een dag dan maar zelf aansprak: ‘Ben je naar hier verhuisd?’ Hij kwam naar me toe en zei: ‘Ik ben toerist.’ Ik dacht: ai, die is gek. Ik vond hem al zo raar omdat hij nooit iets zei, en dan die eerste zin. Wie zegt nu zoiets? Van Tourist LeMC had ik toen nog nooit gehoord.»

HUMO Waarom zei hij dat? Wilde hij indruk op je maken door te benadrukken dat hij een artiestennaam had?

MATACZYNSKA (schatert) «Misschien, ik weet het echt niet. Ik heb hem dat nooit gevraagd.»

HUMO Nu snap ik waarom hij in zijn nummer ‘Als ge wilt vrijen’ zingt: ‘’t Is gelukt uiteindelijk en nu is ze van mij / Ook al dacht ze na de eerste ontmoeting da ’k geflipt was’.

MATACZYNSKA «Ik heb dat maar heel even gedacht, hoor. Nadien begon hij te praten en was ik gerustgesteld.

»Het klinkt vreselijk cliché, maar vanaf dat eerste gesprek waren we onafscheidelijk. Het was alsof ik hem altijd had gekend, ik kon me geen leven zonder hem meer voorstellen. Gek eigenlijk, op het eerste gezicht was hij iemand voor wie ik niet zou vallen, een stille jongen, introvert, een straatmanneke met een heel lieve kant. Totaal niet mijn type. Maar we werden naar elkaar toe gezogen als magneten. Echt waar: we waren zót verliefd.»

HUMO Wat vonden jullie bij elkaar?

MATACZYNSKA «Balans, denk ik. We zijn tegenovergestelden. Hij is de stille, introverte, en ik ben heel druk, altijd aan het babbelen. Door de jaren zijn we wel naar elkaar toe gegroeid: ik ben wat rustiger geworden, hij wat spraakzamer.»

HUMO Jullie woonden in de Seefhoek in Antwerpen. Dat was, zeker toen, een grauwe, interculturele wijk met veel criminaliteit en geweld.

MATACZYNSKA «We waren ons daar niet van bewust. Dat was gewoon de realiteit, wij kenden niets anders. Ik wist wel dat ik ’s avonds niet alleen op straat moest lopen, maar zodra ik Johannes kende, had ik een chaperon (glimlacht). We hebben ons daar rot geamuseerd. We waren jong, we woonden dicht bij ’t stad en we konden in het midden van de nacht frietjes gaan halen of naar de videotheek gaan. Dat is leuk, hè. Het was een achtergestelde buurt, maar wij vonden het niet erg om daar te wonen.»

HUMO Jouw familienaam verraadt Poolse roots.

MATACZYNSKA «Mijn beide ouders zijn Pools. Ik was 9 toen we naar België kwamen. Ik sprak geen woord Nederlands, maar dat vond ik niet zo erg: ik had goeie leerkrachten die heel hard hun best voor me deden. Ik kreeg extra oefeningen en ze maakten tijd vrij om me dingen bij te leren. Het is lang geleden, maar ik herinner me die periode niet als extreem moeilijk of zo. Wat ik wel nog weet, is dat ik, toen ik pas met Johannes samen was, de helft van zijn songteksten niet begreep. Mijn Antwerps was nog niet goed genoeg (lacht). Eerlijk gezegd vond ik zijn muziek ook niet meteen heel ‘wauw’. Dat kwam pas later, toen ik kon verstaan waarover hij zong. De boodschap in zijn nummers vind ik ongelooflijk sterk.»

HUMO Racisme lijkt hem wel bezig te houden. In ‘Liefde voor muziek’ zei hij: ‘Integratie moet van twee kanten komen, iedereen moet zich aanpassen.’

MATACZYNSKA «Hij denkt daar veel over na. Hij is opgegroeid tussen veel verschillende nationaliteiten, hij weet dat de wereld zo in elkaar zit.»

HUMO Ik vond die uitspraak heel verfrissend. Hij laat het bijna simpel klinken: als we allemaal een béétje ons best doen, komt alles goed.

MATACZYNSKA «Ja, mooi gezegd, hè? Het was mij ook opgevallen. En hij heeft gelijk: het zou eenvoudig kúnnen zijn. En toch lukt het niet, of toch niet altijd en overal.»

HUMO Hoe ging het na die eerste verliefdheid verder tussen jullie?

MATACZYNSKA «We zijn heel snel gaan samenwonen: al na een paar maanden. We waren er allebei aan toe om op onszelf te gaan wonen én we wilden bij elkaar zijn. Dus leek het logisch om samen een appartement te zoeken.»

‘Johannes vreesde dat hij niet interessant genoeg zou zijn voor ‘The Voice’. Hij is introvert. Op het podium kan hij losbarsten, maar daarnaast is hij heel stil en rustig.’ Beeld Joris Casaer
‘Johannes vreesde dat hij niet interessant genoeg zou zijn voor ‘The Voice’. Hij is introvert. Op het podium kan hij losbarsten, maar daarnaast is hij heel stil en rustig.’Beeld Joris Casaer

HUMO Hoe zag jouw leven er toen uit?

MATACZYNSKA «Ik studeerde rechten en mijn vrije tijd spendeerde ik op de kunstacademie. Ik heb altijd getekend. Op mijn 4de kreeg ik al tekenles in het cultuurhuis waar mijn vader werkte. Eigenlijk wilde ik daarin verdergaan, maar ik durfde niet voor een kunstopleiding te kiezen. Het leek me veiliger om een algemeen diploma te halen. Dat is dus rechten geworden.

»Na de geboorte van de kinderen heb ik een tijdlang niet getekend. Pas in de lockdown ben ik herbegonnen. Ik zat in die periode niet goed in mijn vel: ik voelde me uitgeput, de kinderen sliepen al maanden slecht en door de coronamaatregelen was er niemand die een keer kon inspringen om te helpen. Het leek alsof ik geen adem meer kreeg, alsof er iets op mijn borstkas drukte. De huisarts zei dat ik overspannen was en rust nodig had, maar rust nemen is moeilijk met drie kleine kinderen in huis. In plaats daarvan ben ik weer beginnen te schilderen. Na een week waren mijn klachten verdwenen. Ik besefte toen dat ik in crisissituaties altijd naar het tekenen teruggrijp. Toen mijn vader stierf, ben ik recht naar de kunstacademie gegaan om daar uren te zitten schilderen.»

HUMO Je tekent vooral mensen en dieren, zag ik op je Instagramaccount.

MATACZYNSKA «Ik ben gefascineerd door gezichten: ik vind de verschillende uitdrukkingen prachtig. Ik heb net ook een portret van Johannes getekend: dat wordt de cover van zijn nieuwe plaat. Het is een portret dat nog niet helemaal af lijkt. Dat vond ik passen bij de titel van de plaat, ‘Niemandsland’: een plek waar je jezelf moet heruitvinden, waar je van nul moet herbeginnen.»

HUMO Heb je na je studies iets met je rechtendiploma gedaan?

MATACZYNSKA «Ik heb op een notariskantoor gewerkt, tot ik zwanger werd. Toen hebben we samen besloten dat we onze kinderen niet naar de crèche wilden brengen en ben ik huismoeder geworden. Het zou op dit moment gewoon niet lukken om te werken: Johannes heeft het vaak erg druk, en dan zou een job, zeker een voltijdse, voor mij niet haalbaar zijn. Tenzij we de kinderen voortdurend naar de crèche of de babysit zouden brengen, maar we kozen om dat niet te doen.»

HUMO Gabriel gaat intussen naar school, Emmanuel en Leon nog niet. Het lijkt me behoorlijk zwaar om twee peuters 24/7 bij je te hebben.

MATACZYNSKA «Goh, het is dubbel. Ik doe het heel graag, het is wat ik wil doen. Maar het is inderdaad pittig. De jongens zijn snel na elkaar gekomen. Ik geef al vijf jaar non-stop borstvoeding. Toen ik met Leon, de jongste, uit het ziekenhuis kwam, hadden Emmanuel en Gabriel griep. Dat kan gevaarlijk zijn voor een baby, dus moest ik hen uit elkaar houden. Omdat ik was bevallen met een keizersnede mocht ik bovendien niets optillen. Emmanuel, die toen 1 jaar was, is twee weken boos op mij geweest. Het zijn zulke situaties die me naar die bijna-burn-out hebben geleid, denk ik. Dat het slechte slapers zijn, helpt natuurlijk ook niet: ik ben constant uitgeput. Maar ik wil niet klagen. Ik besef heel goed in welke luxepositie ik zit. Ik ken mensen die graag bij hun kinderen zouden willen blijven, maar die moeten gaan werken om rond te komen.

»Ik merk wel dat de coronacrisis zwaar weegt. Er is geen enkele vorm van ontspanning, en niemand mag even langskomen om te helpen. De dag voor Kerstmis had ik het moeilijk, toen de regering plots aankondigde dat kinderen onder 12 jaar ook meetellen in het aantal contacten. Ik had plannen gemaakt om naar mijn zus te gaan. Ik had nood aan een ander decor, Gabriel keek er enorm naar uit om nog eens met zijn nichtjes te kunnen spelen. Ineens mocht dat niet meer. Dat was lastig. Maar goed, het is zo. Johannes en ik volgen de maatregelen heel strikt op. Stel je voor dat we beiden ziek worden, wie gaat dan voor de kinderen zorgen? Intussen gaat het ook veel beter: het is mooi weer, de dierentuinen zijn open. We zijn meteen geweest. Emmanuel is 2,5, hij wist niet wat hij zag. Hij is niks meer gewend, hij maakt al een jaar alleen maar wandelingen in het park.»

HUMO Gaat hij binnenkort naar school?

MATACZYNSKA «Hij mag starten in april, maar we gaan hem pas in september laten gaan. Voor onszelf zou het makkelijker zijn, maar het lijkt ons veiliger om nog wat te wachten. Dan kunnen we zien hoe de coronacrisis verder verloopt.»

HUMO Veel zal afhangen van de vaccinaties.

MATACZYNSKA «Wij twijfelen niet: we laten ons sowieso vaccineren. Johannes werkt twee nachten per week in de zorg, dus normaal gezien had hij in februari zijn vaccin al moeten krijgen. Zodra het kan, staat hij vooraan in de rij. Je kunt niet anders, toch? Ik kan me inbeelden dat niemand het echt fijn vindt, maar dit is one for the team. We moeten dit samen doen om ons leven terug te krijgen. Dat beseffen we, zeker omdat Johannes in de muzieksector werkt, maar al te goed.»

HUMO Mist hij het optreden?

MATACZYNSKA «Heel hard. Het ligt al zo lang stil. Het is afwachten hoe hij zijn nieuwe plaat zal kunnen promoten. En dan heeft hij nog geluk met programma’s als ‘The Voice’. Er valt een groot deel van ons inkomen weg, maar we hadden een buffer. Er zijn mensen die het veel moeilijker hebben.»

HUMO In ‘Liefde voor muziek’ sprak hij ook over zijn job in de zorg. Hij werkt twee nachten per week als maatschappelijk assistent in een centrum voor kwetsbare gezinnen.

MATACZYNSKA «Er verblijven daar gezinnen met verschillende problemen. Johannes is nachtwaker: hij volgt op of alles goed verloopt. Veel vertelt hij er niet over, dat mag niet vanwege het beroepsgeheim.»

HUMO Waarom doet hij dat?

MATACZYNSKA «Dat is wie hij is. Hij heeft vroeger in de Seefhoek natuurlijk ook één en ander gezien, en hij zegt vaak hoeveel geluk hij had met zijn ouders, dat hij elke avond naar een warm gezin kon terugkeren. Dat besef is hij nooit kwijtgeraakt. Het werk houdt hem bovendien met beide voeten op de grond. Ik denk niet dat hij er ooit mee zal stoppen.»

GEZINSUITBREIDING

HUMO Volgend jaar zijn jullie tien jaar getrouwd.

MATACZYNSKA «Op Valentijn. Sluw van mij, hè. Zo kan hij onze trouwdag nooit vergeten.»

HUMO Vonden jullie het belangrijk om te trouwen?

MATACZYNSKA «Ik vooral. Ik ben katholiek opgevoed. Vandaag ben ik niet meer godsdienstig, maar toen leek een huwelijk heel vanzelfsprekend. Johannes wist dat. Ik heb dus misschien wel de aanzet gegeven, maar het aanzoek kwam van hem. Op een dag, in de Ardennen, ging hij op één knie. In de sneeuw (glimlacht).»

HUMO Romantisch!

MATACZYNSKA «O ja, hij is heel romantisch. Ik krijg vaak bloemen van hem, op de meest onverwachte momenten.»

HUMO Zoals hij zingt in ‘Barbaren’: ‘Soms romanticus, maar enkel als ze het niet opeist.’

MATACZYNSKA «Ik moet hem niet vragen om vandaag romantisch te doen. Dan zal er niks komen. Je kunt dat niet forceren, het moet spontaan komen, dat is het leuke eraan.»

HUMO Hij zingt vaak over jou en jullie relatie. Vind je dat niet vervelend?

MATACZYNSKA «Natuurlijk niet. Je moet dat ook met een korreltje zout nemen: niet alles wat hij zingt, is letterlijk gebeurd, en heel vaak plaatst hij dingen in een andere context. Hij wil vooral verhalen vertellen die mensen raken. Hoe zou ik dat erg kunnen vinden? Hij zegt trouwens alleen maar goede dingen over mij (glimlacht).

»Ik vind het leuk voor onze kinderen later. Als wij er op een dag niet meer zijn, is er toch een deel van ons dat achterblijft.»

HUMO Tot slot: jullie komen allebei uit een groot gezin. Johannes was thuis met vier kinderen, jij met zes.

MATACZYNSKA «Ik vond dat heel tof. Er was altijd iemand in de buurt, je hoefde nooit alleen te zijn. Ik was de tweede in de rij. Johannes ook.»

HUMO Zetten jullie de traditie verder?

MATACZYNSKA (serieus) «We willen minstens acht kinderen. Néé, grapje! Ik weet het niet. Op dit moment hebben we het gevoel dat we niet meer aankunnen, maar ik ken genoeg mensen die ‘nooit meer’ zeiden en twee jaar later opnieuw zwanger waren. Laten we dus maar afwachten hoe het loopt. Alles is mogelijk.»

‘LIEFDE VOOR MUZIEK’, VTM, maandag 29 maart, 20.40

‘THE VOICE VAN VLAANDEREN’, VTM, vrijdag 26 maart, 20.40

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234