Brigitte TengsBeeld VRT

TELEVISIE★★★☆☆

U kan met ‘Who Killed Birgitte’ alweer gruwelen bij een moordpartij van Noorse makelij

Wie ooit de hersenpan gelucht heeft bij ‘Nooit meer slapen’ van Willem Frederik Hermans weet al lang dat het in Noorwegen niet pluis is. Als het er niet te lang licht blijft, dan is het er wel stikdonker. Bar koud is het er in elk geval, en ze spreken er aldoor een vreemd taaltje waarin je slechts met de beste wil ter wereld iets kan ontcijferen als ‘Bij Odin, deze aardappel is me toch te heet.’ Misschien is het door die ronduit ongezellige levensomstandigheden dat ze zich daar zo geschikt tonen voor het true crime-genre: alsof de mens, wanneer omhelsd door de vrieskou, dichter bij zichzelf komt te staan, en volop in toets zijnde met zijn oervorm dan maar z’n medemens de kop inslaat. Gezien de heersende weersomstandigheden is het aanlokkelijk om na de vorige zin even weg te mijmeren bij de herinnering aan vrieskou, besef ik, maar we moeten verder: de dood wacht niet, en tegelijk altijd.

Nu, het zou kunnen dat macabere wandaden inzake doodslag gewoon vaker onopgelost blijven in Noorwegen. Hoe het ook zij, ‘The Orderud Case’ op Canvas is nog niet geheel opgelost of we kunnen op Vrt.nu, het digitale plonsbad van de openbare omroep, met ‘Who Killed Birgitte’ alweer gruwelen bij een nieuwe moordpartij van Noorse makelij. De Birgitte waarvan sprake is Birgitte Tengs, een zeventienjarig meisje dat in het holst van de nacht en de jaren negentig op uiterst gruwelijke wijze de dood vond langs een weggetje temidden het Noorse platteland. Opvallend hoe slachtoffers in documentaires als deze altijd op onnoemelijke wijze toegetakeld worden: nooit wordt er ‘ns iemand beschaafd het hoekje om geholpen door middel van een giftige rosé. Ook in de sfeer van de true crime zullen er wel televisiewetten bestaan op dat vlak.

De zaak, destijds gezien als één van de belangrijkste in de geschiedenis van Noorwegen - kun je nagaan - werd oorspronkelijk afgerond toen de neef van het slachtoffer tot bekentenissen gebracht werd, want ook in Scandinavië moet je ‘t van je familie hebben, maar zoals de titel van ‘Who Killed Birgitte’ al verraadt, was daarmee de zaak in kannen noch kruiken. De reeks biedt tal van mogelijke verdachten aan als alternatief, en neemt bovendien ruim de tijd: in vergelijking met ‘The Orderud Case’, dat het doet in zes afleveringen, telt deze reeks er nog eens drie extra, waardoor het af en toe ook te ongebreideld blijft rondhangen in gemaakte zijsprongen. De exacte eigenheden van de uitgaansbuurt waar het slachtoffer laatst gezien werd, bijvoorbeeld, neem je als kijker zo ook wel voor lief zonder dat ze in detail uit de doeken gedaan wordt. Ik veronderstel dat onvolledigheid in moordzaken des duivels oorkussen is: nog maar eens een reden waarom ik niet deug voor een politieambt, naast mogelijke inzetting op het strand van Blankenberge. Nu ik eraan denk: statistieken doen vermoeden dat er een correlatie bestaat tussen het voorvallen van hittegolven en het aantal gepleegde moorden. In tijden als deze is het raadzaam je rosé niet uit het oog te verliezen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234