null Beeld SBS
Beeld SBS

Televisie★★★★½

Uitgekookt scenario, puntgave beeldvoering, onweerstaanbare lak aan eerbied: ‘Grond’ maakt een grootse start op Play4

Er schemert misschien een morbide fascinatie voor het uitvaartwezen in door, als het al niet gewoon slechte smaak is, maar dinsdagavond stelde ik vast dat ik al even zat te wachten op een volwaardige humoristische fictiereeks over begrafenisondernemers bij ons. Het magisch-realistische ‘Leef’, een minireeks van begin dit jaar die zich afspeelde binnen de vier muren van de morgue, en de zes planken die daar gewoonlijk op volgen, drukte me wat dat betreft nog eens met de neus op de feiten: zonder uitgekiend gevoel voor humor, dan wel een uitmuntende aanleg voor relativering, hou je het volgens mij niet lang vol in een branche waar de zeikerd met de zeis je voornaamste leverancier is. Mogelijk was de evenwichtsoefening die inherent is aan zo’n reeks lange tijd de voornaamste ontrading voor wie er wel aan wilde beginnen, maar aan de hand van wat ik zag in de eerste aflevering van ‘Grond’, meen ik nu alsnog de eerste geslaagde poging gezien te hebben.

De situering van ‘Grond’ alleen al is net uitmiddelpuntig genoeg om origineel te zijn: Ismaël (Yassine Ouaich), een Molenbeekse nozem op maat van de 21ste eeuw en het soort zelfstandige ondernemer waar Unizo om velerlei redenen niet onverdeeld op kan bogen, krijgt op een dag ongevraagd de helft van het uitvaartbedrijfje van zijn vader in handen. Die specialiseerde zich in het repatriëren van het stoffelijke overschot van uitgeweken Marokkanen: zoals hun traditie voorschrijft, kunnen die immers enkel de eeuwige rust vinden in Marokkaanse grond, en liefst een beetje snel ook. Dat cultureel ingegeven gebruik van snel en voor het stinken de grond in botst echter danig met de inborst van Ismaël, die veeleer het voornemen genegen is om zo grondig mogelijk stinkend rijk te worden. En liefst een beetje snel ook. ‘Dat is het punt van traditie, je moet zelf niet meer nadenken’, is één spitsvondigheid die uit die botsing der generaties komt knetteren. Een beschavingsclash zou het ook kunnen zijn, want ik heb nu al de indruk dat er meer in ‘Grond’ zit dan een eerste oogopslag doet vermoeden. Inwoners van Zwijndrecht kunnen ervan meespreken.

Als ik me niet verkijk op hem is Smile, zoals Ismaël bekendstaat bij zijn enige vriend en zakenpartner Jean-Baptiste (Ward Kerremans), eveneens drarrie tegen wil en dank, au fond van goede wil. Een goed hart en een gewillige geest, maar het vlees, hoewel hallal, is zwak. Om van zijn cashflow nog maar te zwijgen. Die karakteriële optelsom culmineerde in de eerste aflevering, na enkele minder fortuinlijke omzwervingen, tot een bijzonder fraai vormgegeven scène waarin de nieuwbakken afleggers zich bij nachte onbevoegd toegang verschaften tot een politiedepot waar hun in beslag genomen aanhangwagen opgeslagen stond. Op die aanhangwagen – originele bestemming: Tanger – rustte een koelkast die op haar beurt dan weer de tijdelijke rustplaats was van een clandestien lijk. De aanloop naar die ogenschijnlijke kolder overlopen zou me te ver leiden, maar zeker is dat ik de lichte tred die ‘Grond’ ondanks de thematiek gedurig aanhoudt een welkome afwisseling vind in de zwaarwichtigheid die te onzent allengs in fictie geslopen lijkt, en dat lak aan eerbied, mits juist gedoseerd, bijwijlen onweerstaanbaar blijft. De doffe klap van een lijkzak vanop grote hoogte: als je er niet bij over je nek gaat, is de kans groot dat je in een deuk ligt. En dan heb ik het nog niet eens over het uitgekookte scenario gehad, van de hand van enkele stichtende krachten die ook ‘Bevergem’ een lift gaven richting de plaatselijke eeuwigheid, en de puntgave beeldvoering van Adil El Arbi en Bilall Fallah, en hoe vaardig die beide ingrediënten op elkaar afgestemd lijken. Na slechts één aflevering is er gelukkig nog tijd te over.

‘Grond’: behoorlijk aardig.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234