'Vakantiehuis for Life' Beeld DPG Media
'Vakantiehuis for Life'Beeld DPG Media

televisie★★½☆☆

‘Vakantiehuis for life’ zal ongetwijfeld uitlopen op twisten, fiasco’s en een bittere vaststelling voor Marcel

Door omstandigheden was mijn middagdut een meerjarenslaapje geworden, en dus wreef ik me de ogen uit toen ik, weer wakker, het deelnemersveld van ‘Vakantiehuis for Life’ mocht monsteren. De arbeidsmarkt in Vlaanderen is grondig gerenoveerd, concludeerde ik: de plaatslager, de schoorsteenveger en de aspergetrekker zijn verdwenen, en vervangen door de digital performance marketeer, de influencer en de TikTok-teletubbie. Nog even en ook ik, een gediplomeerd plukker van laaghangend fruit, moet me omscholen.

Er is nog iets veranderd, besefte ik algauw: opgroeien op een dieet van reality televisie heeft ervoor gezorgd dat de jonge middenklasse-Vlaming een jukebox wordt zodra-ie door een camera geaaid wordt. Weg zijn de schutterigheid en het hulpeloze stotteren. Roep ‘Hallo, televisie!’ en de geportretteerde meet zich een cameravriendelijk airtje van schalksheid aan. Geliefden katten elkaar guitig af, vrienden imiteren moeiteloos het losse sfeertje van een terrasavond, vader en dochter spreken vlot koetje-en-kalfjes. Al vroeg ik me wel af wat er gebeurd is met de krachtige, heldere typering. ‘Zijn negatieve trekjes worden altijd omgezet in een positieve situatie,’ zei Lodewijk bijvoorbeeld over zijn hartsvriend Marcel, en ik wist niet meteen wat ik me daar precies bij moest voorstellen. Om verder te kunnen met mijn leven besliste ik dat het een Georgisch bon mot betrof, door Google Translate naar het Nederlands verhuisd.

In ‘Vakantiehuis for Life’ gaat het om vijf duo’s die in Durbuy - het fooienpotje van Marc Coucke - elk een chalet bewoonbaar en Instagram-proof moeten maken. Op gezette tijden worden ze ook onderworpen aan een survivalproef. Zo vatten de deelnemers de eerste aflevering aan in een bos, aan elkaar vastgeketend en ook nog eens met robuust geknoopt touw tot een boom veroordeeld. Zodra ze zich bevrijd hadden, begon voor de duo’s de oriëntatieloop richting het op te knappen buitenverblijfje. Het leverde de te verwachten amuses op: uit hun comfortzone gejaagde stadskinderen die tevergeefs tuurden naar de lijnen op een stafkaart, een partijtje kibbelden en dan maar vrolijk verloren liepen. Ik vond het allemaal prima, zo lang ik maar vrijelijk mocht terugdenken aan de bosspelen uit mijn tijd bij de jeugdbeweging. Als je het daarin pienter en doortastend aanpakte, kon je een zomerlief winnen - hier moesten de deelnemers het doen met een chalet.

‘Vakantiehuis for Life’ - echt goed bekt die titel niet, maar ach, ik evenmin - zal allicht in de volgende afleveringen helemaal losbarsten, zodra de eigenhandig te verrichten verbouwingen uitlopen op twisten, fiasco’s en de onloochenbare vaststelling dat de negatieve trekjes van Marcel niet altijd omgezet worden in een positieve situatie. Deze eerste aflevering was eerder een soezerige Touretappe waarin het peloton bedaagd van zadelpijn geneest, met Julie Van den Steen als Michel & José. Het doet allemaal pijn noch kwaad, het bestáát, het houdt je van de straat.

O ja: op het einde van ‘Vakantiehuis for Life’ zal het winnende duo twintig jaar lang het vruchtgebruik krijgen over zo’n chalet. Een bodempje wijn keek me verwijtend aan terwijl ik die informatie aan het verwerken was: ‘Wanneer ga jij eens iets doen aan je vruchtgebruik, knul?’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234