null Beeld rv
Beeld rv

de oscars

Van buttplug-kungfu tot de hartverscheurende lotgevallen van een ezel: alle genomineerden voor de Oscars voor beste film op een rijtje

Dat Lukas Dhonts film ‘Close’ één van de vijf genomineerden is voor een Oscar, weet intussen elke Belg al wel. Maar welke andere films maken ook nog kans op het felbegeerde gouden beeldje voor Beste Film? En wat vond Onze Man van de genomineerden?

Redactie

Genomineerd als beste film

‘All Quiet on the Western Front’ ★★★☆☆

Geen enkele filmregisseur zal wellicht ooit de indrukwekkende ouverture van Steven Spielbergs ‘Saving Private Ryan’ kunnen overtreffen, maar ook het openingskwartier van ‘Im Westen nichts Neues’ (zoals de originele titel luidt) staat binnen het oorlogsgenre op een hoge piek. Een fragmentarisch indrukwekkende oorlogsfilm die beslist in de smaak zal vallen bij de fans van het genre.

null Beeld Photo News
Beeld Photo News

‘Avatar: The Way Of Water’ ★★☆☆☆

Toen Onze Man plaatsnam in de IMAX-zaal in Brussel voor de screening van ‘Avatar 2: The Way of Water’ hoopte hij, als eeuwige optimist, oprecht op een machtige openbaring, op een wonderbaarlijke Aha-erlebnis, op een onvergetelijke kijkervaring met de impact van een blikseminslag. Helaas. ‘Avatar: The Way of Water’ is een retesaaie, fantasieloze, op een ontstellend zwak verhaal steunende en véél te lange film waar hij - met dank aan die vermaledijde 3D-bril - een lichte hoofdpijn aan overhield.

‘The Banshees of Inisherin’ ★★★★★

Onze Man: ‘Mooier dan een glooiend veld vol veldbloemen, droever dan een Ierse traditional, poëtischer dan een schip dat in de verte langzaam achter de horizon verdwijnt, sterker dan een Irish Coffee. 2023 is nog maar net begonnen, en het zou zomaar eens even kunnen dat we met ‘The Banshees of Inisherin’ nú al de beste film van het jaar hebben gezien.’

‘Elvis’ ★★★½☆

In afwachting van zijn échte wederkomst (op de dag des rock-’n-rolls) kunt u Elvis Aaron Presley in zijn diverse verschijningsvormen (de jonge god in de blauwe suède schoenen, de ‘Comeback Special’-Elvis in zijn zwartleren motorpak, de in glitter gehulde Las Vegas-Elvis) alvast zien shaken in ‘Elvis’, de niet perfecte maar nu en dan ongelooflijk swingende biopic van de maker van ‘The Great Gatsby’ en ‘Moulin Rouge’.

null Beeld rv
Beeld rv

‘Everything Everywhere All At Once’ ★★☆☆☆

U vond de 1001 dimensies doorklievende reis van Stephen Strange in ‘Doctor Strange in the Multiverse of Madness’ al vermoeiend? Wacht tot u wordt meegesleurd door deze 140 minuten durende brok waanzin die dankzij euforische kritieken in de VS wist uit te groeien tot een hype. Het eerste uur telt nog enkele inventieve vondsten, maar in de totaal overladen tweede helft krijgen we zóveel gekte over ons heen – van hotdogvingers over een potje buttplug-kungfu tot kleffe levenslessen – dat ons afgepeigerde brein ‘Stop!’ zei.

‘The Fabelmans’

Iin zijn persoonlijkste film ooit vertelt Steven Spielberg niet alleen hoe hij als kind de levensveranderende magie van de cinema leerde kennen, maar ook hoe hij een hartverscheurend familiegeheim ontdekte. De film is bij ons nog niet uit: hij verschijnt pas op 22 februari in de Belgische bioscoopzalen.

‘Tár’ ★★★★☆

Doodstil, ademloos en met immense bewondering voor de briljante regie van Todd Field en voor de virtuoze vertolking van Cate Blanchett zaten wij te kijken naar de trage, onafwendbare ondergang van Lydia Tár. Het 158 minuten durende ‘Tár’ is géén makkelijke hap, maar gelukkig valt er vanaf de eerste seconde volop te genieten. Blanchett, ook genomineerd als beste actrice, is met haar meesterlijke spel gegarandeerd op weg naar Oscarwinst.

‘Top Gun: Maverick’ ★★★★☆

De originele ‘Top Gun’-film mocht dan een eindeloos lange militaire propagandaclip zijn, ongelooflijk maar waar: haar opvolger ‘Top Gun: Maverick’ is hypersonisch topentertainment. Een onversneden viering van het onverwoestbare supersterrendom van Tom Cruise, het CGI-loze ambachtelijke stuntwerk en de onklopbare bioscoopervaring.

null Beeld rv
Beeld rv

‘Triangle of Sadness’ ★★★½✩

De Zweedse regisseur Ruben Östlund is even berucht om zijn meedogenloze humor als om de scherpe pijlen die hij in zijn films (‘The Square’, ‘Turist’) op het mensdom richt. In Gouden Palm-winnaar ‘Triangle of Sadness’, het relaas van een merkwaardige zeecruise, laat Östlund zijn toorn los op de één procent van de wereldbevolking die in haar eentje de helft van de rijkdom op aarde bezit. Deze film werkt heel hard op de lachspieren, maar de netelige vragen die Östlund ondertussen oproept schroeien de ziel.

‘Women Talking’

Deze film, gebaseerd op een waargebeurd verhaal en in 2018 ook al beschreven in het gelijknamige boek van Miriam Toew, volgt een groep religieuze vrouwen in Bolivia, die ontdekken dat de mannen van hun geïsoleerde kolonie hen al generaties lang stelselmatig drogeren en verkrachten. De vrouwen verliezen het vertrouwen in hun geloof en hun gemeenschap omdat niemand naar hen wil luisteren, waardoor ze voor een immense keuze komen te staan: blijven en vechten, of vluchten. ‘Women Talking’ verschijnt pas eind maart bij ons in de zalen.

Beste internationale film

‘Argentina, 1985' (Argentinië) ★★★½☆

1985: terwijl komeet Halley z’n 76-jaarlijkse bezoekje aan ons zonnestelsel brengt, verschijnen, in wat bekendstaat als de belangrijkste rechtszaak sinds het Proces van Neurenberg, de kopstukken van de Argentijnse militaire dictatuur in Buenos Aires voor de burgerlijke rechtbank. Ondanks het heavy onderwerp heeft regisseur Santiago Mitre, behalve een aangrijpend en historisch accuraat ook een prima vertolkt, snedig en entertainend rechtbankdrama gemaakt, zinderend slotpleidooi inbegrepen.

null Beeld Kris Dewitte
Beeld Kris Dewitte

‘Close’ (België) ★★★★☆

Lukas Dhont plaatste zijn film op de schouders van twee onervaren acteurs, Gustav De Waele en Eden Dambrine, maar hun vertolkingen zijn magnifiek. Dhont pakt in ‘Close’ geregeld uit met werkelijk sublieme shots, in het bijzonder de trage, welhaast tranceverwekkende zoombeweging op de door smart verteerde moeder die in een zaaltje naar een klassiek concert zit te luisteren. Dat Onze Man het dan toch geen meesterwerk wilde noemen, ligt doodeenvoudig aan een gebrek aan maturiteit. Maar geen nood: Dhont is nú al een groot cineast, en dat meesterwerk zit eraan te komen.

‘EO’ (Polen) ★★★½☆

Het is van het Suske en Wiske-album ‘De stoute steenezel’ geleden dat we zó intens hebben meegeleefd met, jawel, een ezel. De hartverscheurende lotgevallen van Eo grijpen even diep in het gemoed als die van Bambi, maar het is toch vooral Jerzy Skolimowski’s freewheelende filmstijl die imponeert.

‘An Cailín Ciúin/The Quiet Girl’ (Ierland)

Voor zijn debuut ‘The Quiet Gir’l kneedde de Ierse cineast Colm Bairéad een kortverhaal van Claire Keegan tot een tedere coming-of-agefilm. Begin jaren ‘80 groeit de tienjarige Cáit op in het landelijke Ierland. Het stille meisje wordt niet alleen op school gepest, ook thuis kan ze op bitter weinig affectie rekenen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234