Humo kijktNetflix

Vijf feministische series om op internationale vrouwendag te bingewatchen

Gelukkig kunt u zich ook vanuit uw luie zetel inzetten voor de vrouwenzaak. Humo selecteerde vijf series die het feministisch vuur in u doen ontbranden.


1. Mad Men

Te zien op Netflix

Het is al meer dan 10 jaar geleden dat de eerste aflevering van ‘Mad Men’ het levenslicht zag, maar de dramaserie over een New Yorks reclamebureau in de jaren ‘60 wordt nog steeds gezien als één van de grootste televisieseries aller tijden. Naast de eindeloze lofbetuigingen voor de fantastische beeldvoering, de geniale acteerprestaties en de tot in de kleinste details correcte historische reconstructie wordt de serie vaak geprezen om haar feministisch karakter en personages. Betty Draper, de vrouw van hoofdrolspeler en anti-held Don Draper, zit ongelukkig gevangen in een kooi van voortuinen en open bebouwingen in de New Yorkse suburbs en is de speelbal van haar manipulatieve en vrouwenverslindende echtgenoot. Peggy Olson begint als Don Drapers secretaresse maar werkt zich al snel op en Joan Holloway is de enige vrouw in het bedrijf met een ietwat hogere positie, die zich een autoriteit toe-eigent die veel mannen aan haar doet onderwerpen. Het zijn stuk voor stuk personages die zich proberen te bevrijden uit hun ondergeschikte positie en daar naarmate de serie en de tijdsgeest evolueert ook mondjesmaat in slagen.

Eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat niet iedereen ‘Mad Men’ als een feministisch pareltje beschouwt: volgens sommige feministische critici zou de serie enkel uitblinken in white feminism of zelfs de patriarchale, seksistische en racistische verhoudingen in de maatschappij versterken. Zo begaat Peggy, gespeeld door de geweldige Elisabeth Moss, de onvergeeflijke fout om naarmate ze hogerop komt in het mannenwereldje zich steeds meer te spiegelen aan haar dominante en antipathische mannelijke collega’s. Maar wie ‘Mad Men’ door een kritische lens en met voldoende gevoel voor ironie bekijkt, ziet toch vooral een prachtige serie over vrouwen die worstelen om te overleven in een toxisch klimaat van seksisme en bekrompen maatschappelijke idealen.


2. Weeds

Te zien op Netflix

Toegegeven, deze zwartkomische serie over een drugsdealende huisvrouw had eigenlijk na twee seizoenen moeten stoppen. Want doordat in de latere seizoenen alle geloofwaardigheid uit de serie geknepen werd, zouden we bijna vergeten hoe vermakelijk en orgineel die eerste twee seizoenen waren. Mary-Louise Parker speelt Nancy Botwin, een rijke huisvrouw die zich door het overlijden van haar kostwinnende man plots genoodzaakt ziet om zelf geld in het laatje te brengen. Nancy vindt er dan maar niks beter op dan wiet te verkopen. Dat begint onschuldig, maar haar operaties breiden al snel uit en Nancy groeit uit tot een soort snor- en hoedloze Heisenberg die verstrengeld geraakt in een web van criminaliteit en geweld.

Nancy Botwin wordt vaak gezien als een postfeministisch televisiekarakter. Postfeminisme wordt op televisie meestal verbeeld in vrouwelijke personages die hun geluk niet in de traditionele vrouwelijke sferen, zoals het gezin en mannelijk gezelschap, vinden. Het zijn onafhankelijke vrouwen die hun eigen keuzes maken, denk maar aan de seksueel bevrijde vrouwen uit ‘Sex and The City’. Maar waar ‘Sex and The City’ vaak nog bol stond van genderstereotypen en foute uitspraken, is Nancy Botwin uit ‘Weeds’ een veel beter voorbeeld. Nancy begeeft zich in de door mannen gedomineerde drugswereld en ontvlucht zo haar saaie leventje als huismoeder. Tegelijk past ze noch in het stereotype van de taaie powerchick, noch in dat van de overemotionele, hulpeloze vrouw, maar balanceert ze ergens in het midden. Niet elke feminist loopt even hoog op met het postfeminisme van Nancy Botwin, maar aan het eind van de dag is ze wel de sterke vrouw waarop al haar mannelijke gezinsgenoten steunen.


3. Orange Is The New Black

Te zien op Netflix

Momenteel wordt van deze Netflix-voltreffer het laatste seizoen opgenomen, maar gelukkig konden we zeven seizoenen lang genieten van het tumultueuze gevangenisleven in de Litchfield gevangenis. Gebaseerd op waargebeurde feiten vertelt ‘Orange Is The New Black’ het verhaal van Piper Chapman, een geprivilegieerde vrouw die betrapt wordt op drugssmokkel en daarom een oranje plunje aan moet. In de vrouwengevangenis wordt Piper niet enkel geconfronteerd met haar partner in crime en tevens ex-geliefde Alex Vause, maar ook met een hoop door het leven gekraakte vrouwen die zich sterk proberen te houden onder moeilijke omstandigheden.

‘Orange Is The New Black’ werd vooral geprezen om haar realistische en vaak troosteloze portretten van de vrouwelijke gevangenen. De serie ontleent haar succes dan ook niet enkel aan haar slimme humor en goed geschreven plot, maar haalt een groot deel van haar sterkte uit het feit dat anders onzichtbare vrouwen een stem krijgen. De vrouwelijke gevangen zijn stuk voor stuk goed uitgewerkte karakters met verledens die uitblinken in onrechtvaardigheid en pech. Dit én de geweldige acteerprestaties van de diverse cast maakt van de serie een ontroerend en feministisch gevangenisdrama die haar populariteit meer dan verdient.


4. Handmaid’s Tale

Te zien op Play en VRT.nu

Oké, 'The Handmaid’s Tale' is dé gehypete maatschappijkritische serie van het moment, maar nergens druipt de invloed van het feminisme zo af als van deze gitzwarte dramaserie. De serie speelt zich af in een dystopische maatschappij uit de toekomst waar een stel religieuze gekken het voor het zeggen heeft. Weg eeuwen aan vrouwenstrijd, want in Gilead mogen vrouwen zelfs nog niet aan een boek dénken of de messen worden al geslepen om hen een vinger af te hakken. Nee, vrouwen moeten enkel doen waar ze goed in zijn: luisteren en kinderen baren.

Klein probleem: de meeste vrouwen zijn door milieuvervuiling onvruchtbaar geworden, dus moeten die vrouwen die nog wel een gezonde baarmoeder hebben, de handmaid’s, hun benen spreiden en er zoveel mogelijk nakomelingen uitpersen. Zij zijn voor het leven gedoemd tot babymachines en dienen elks een gezin dat bovenaan de maatschappelijke ladder staat tot ze hen een baby geschonken heeft. En dan hup, weer naar het volgende. Meer uitleg nodig waarom vrouwen zich wereldwijd massaal als handmaid’s verkleden wanneer er geprotesteerd wordt tegen conservatieve en vrouwonvriendelijke beleidsmaatregelen? Dachten we ook niet.


5. GLOW

Te zien op Netflix

Niet geheel toevallig de derde serie op ons lijstje waar Jenji Kohan, bij ‘Weeds’ en ‘Orange Is The New Black’ als bedenkster en nu als producer, een hand in heeft. ‘GLOW’ vertrekt vanuit het hoofdpersonage Ruth Wilder, een actrice die het beu is om steeds auditie te moeten doen voor belachelijke, inhoudsloze - ‘sorry to interrupt, your wife is on line two’ - vrouwelijke rollen. Ze komt terecht in een tv-serie over vrouwelijke worstelaars,‘Glorious Ladies Of Wrestling’ genaamd, waar de vrouwen zich moeten reduceren tot foute, stereotiepe worstelkarakters als de ‘mad bomber Beirut’ en de Aziatische 'Fortune Cookie’. In combinatie met de jaren 80-setting geeft dat een garantie op foute pakjes, maar belangrijker is de scherpe feministische en antiracistische commentaar die doorheen de verhaallijn loopt.

De serie-in-een-serie ‘Glorious Ladies Of Wrestling’ is gebaseerd op en genoemd naar een echte getelevisioneerde vrouwelijke worstelcompetitie uit de jaren 80, en vertelt het verhaal van vrouwen die probeerden af te rekenen met genderstereotypen en vechtten tegen de stortvloed aan seksisme die ze over zich heen kregen. Daarnaast worden taboethema's als menstruatie, miskramen, lekkende tieten na de bevalling en abortie op humoristische wijze aangesneden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234