Vincenzo Beeld Netflix
VincenzoBeeld Netflix

televisie****

‘Vincenzo’ op Netflix: een mix van keutels en goudklompjes

Is het een misdaaddrama? Een absurde komedie? Eén ding is zeker: over de Koreaanse serie ‘Vincenzo’ zullen de meningen flink uiteenlopen.

Je hebt series, en je hebt Series. ‘Vincenzo’ verdient die hoofdletter alleen al door de omvang: twintig afleveringen van elk ruim tachtig minuten is zelfs voor een weekendmarathon wel erg gul. Maar vrees niet: het loont de moeite om gewoon te beginnen en te zien waar je strandt. Dat enkele Koreaanse sterren de hoofdrollen vertolken, zal in de Lage Landen weinig indruk maken, maar het verhaal is meeslepend genoeg. De titelheld is Vincenzo Cassano, de gladste gladjakker die je in je leven bent tegengekomen. De jonge maffioso trekt naar Zuid-Korea, waar hij vroeger een partij goudstaven onder een wooncomplex heeft verstopt. Boven op het luik om in de geheime kelder te komen, zit echter de hele dag een boeddhistische monnik te mediteren, wat de zaken toch enigszins bemoeilijkt.

Het is het begin van een hele reeks complicaties, want er zijn heel wat financiële en persoonlijke belangen mee gemoeid. De twee strijdende partijen worden vertegenwoordigd door advocaten die, niet toevallig, vader en dochter zijn. Vincenzo is altijd en overal de spin in het web, de ultieme charmante boef, een kwaadaardige James Bond, een geslepen kerel die vuile trucjes niet schuwt om zijn tegenstanders te bedriegen. Hij is intelligent én erg knap, en zelfs de heftigste gevechten kunnen zijn kapsel nauwelijks in de war brengen. De enige momenten waarop zijn masker even afgaat, zijn de scènes waarin hij met gewassen haartjes in zijn streepjespyjama in bed ligt – niet voor niks de scènes waar de fanatieke fans van acteur Song Joong-ki op sociale media het meest van onder de indruk zijn.

‘Mensen zien het verschil niet tussen stront en goud,’ zegt Cassano in de derde aflevering, en ook bij ‘Vincenzo’ is het uitermate lastig om dat onderscheid te maken. Net wanneer je opgaat in de spannende verwikkelingen, duikt er opeens een kluchtige chef-kok met een plaksnorretje op, of een treurige lamstraal met ninja-ambities. Hoofdrolspelers schmieren zich door de scènes heen, om even later weer de bloedserieuze thrilleracteur te spelen alsof er niks is gebeurd. Subtiel is ‘Vincenzo’ nergens, maar wie zich eraan overgeeft, kan zich laven aan alle stijlen die voorbijkomen.

Wie naar de soundtrack luistert, krijgt trouwens een aardige indruk van wat voor fantastisch amalgaam de serie is: veel Italiaanse volksmuziek, wat opera, elektronische muzak, een snufje speedmetal – het eclectische geheel is behoorlijk representatief voor deze potpourri. Is het een reclame voor dure auto’s? Is het ‘The Godfather: Part IV’ of de laatste film van Quentin Tarantino? Is het ‘Spongebob Squarepants’? Het zou allemaal kunnen, maar nee, het is ‘Vincenzo’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234