null Beeld

FILM★★½☆☆

‘Voyagers’ is een middelmatige sf-prent die te nadrukkelijk knipoogt naar ‘Lord of the Flies’

Eindelijk kan het weer: in gespannen verwachting in die grote zaal gaan zitten, die heerlijke rilling langs je rug voelen trekken op het altijd weer ceremoniële moment dat de lichten doven, en jezelf volledig overleveren aan de niet te evenaren magie van dat gigantische, met dromen gewatteerde doek. En er valt in het heropende rijk der verbeelding meteen heel veel moois te beleven: u kunt samen met Fern (Frances McDormand) op roadtrip door Amerika, of de keel smeren met Mads Mikkelsen, of u kunt in het woud vriendschap sluiten met een wolfwalker. Omdat we die drie topfilms hier al eerder hebben bewierookt (herlees hier onze reviews van ‘Nomadland’, ‘Drunk’ en ‘Wolfwalkers’) komt er vandaag ruimte vrij voor ‘Voyagers’, een intrigerende maar jammer genoeg niet over de héle lijn geslaagde sciencefictionfilm.

Die speelt zich af aan boord van de Humanitas, een opvallend clean ruimteschip waarvan de bemanning vrijwel uitsluitend bestaat uit jongeren die als apathische nuchterlingen door de gangen dwalen. En wat gebeurt er wanneer die tamme jongens en meisjes stoppen met de dagelijkse inname van het blauwe drankje dat dient om hun seksuele gevoelens en lusten te onderdrukken? Juist: hun hormonen beginnen te knetteren, ze pakken elkaar beet alsof ze nog nooit van #MeToo hebben gehoord, en ze beginnen te feesten alsof ze zich in het Ter Kamerenbos bevinden. En uiteraard staat er binnen de kortste keren een populistische leider op die doorheeft wat voor een makkie het is om de anderen te manipuleren en in allerlei complottheorieën (‘Er leeft een alien onder ons!’) te doen geloven.

Sommigen zullen zich blauw ergeren aan de overnadrukkelijke manier waarop regisseur Neil Burger (‘Limitless’, ‘Divergent’) de reis van de Humanitas aangrijpt om een beklemmende parabel over onze tijd te formuleren, maar weet u: nu we in een klimaat leven waarin meer en meer mensen er een wreed genoegen in scheppen om hun medemensen te treiteren met kwetsende sneren en uitlachemoji’s, is het misschien niet slecht dat een film, al is het maar een middelmatige sf-prent, ons er eens op wijst dat er niet veel voor nodig is om dat soort pestgedrag te laten omslaan in bruut geweld. Ja, het klopt dat Burger zijn mosterd wel héél nadrukkelijk bij ‘Lord of the Flies’ is gaan halen (wie het boek van William Golding heeft gelezen, zal niet veel moeite hebben om aan boord van de Humanitas de tegenhangers van Ralph, Piggy en Jack te herkennen), maar misschien was het ook tijd om die confronterende klassieker af te stoffen voor een nieuwe generatie.

De film stelt om een andere reden teleur: om te suggereren dat de jongeren zich overgeven aan ontuchtige bacchanalen, neemt Burger, die blijkbaar geen stomende seks in zijn film wilde, zijn toevlucht tot lullige beeldenstroompjes van opstaande haartjes en wijder wordende pupillen. En was het nu écht nodig om het verhaal te laten culmineren in een reeks geesteloze actiescènes? Overigens zouden ook wij niets moeten weten van dat afstompende blauwe drankje. Geef ons maar een ontuchtige trappist!

Vanaf 9 juni in de bioscoop.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234