null Beeld VTM
Beeld VTM

Televisie★★½☆☆

‘Vrederechters’: er is een reden waarom we ons op onze snipperdagen zelden laat aantreffen op publiekstribunes

Soms is het scherm een raam, en wel één dat al vaker dan nodig uitkeek op een panorama van uiteenlopende rechtbanken, tot je er bij wijze van spreken op uitgekeken was. Niettemin is het langs die weg dat nu de laatste weken ook ‘Vrederechters’ opgediend wordt. En hoe voldaan ook, ik ben er het type niet naar om een gerecht terug te sturen.

Tom Raes

Bij mijn weten heb ik nog nooit een buurvrouw in het gezicht gespuwd, noch heb ik ooit met luider stemme de waarachtigheid van één of andere erfgrens in twijfel getrokken, maar toch voelde ik me al terdege bekend met het principe vredegerecht. In ‘De rechtbank’, waar dit programma zowel qua thematiek als toon schatplichtig aan is, zaten ook weleens zaken die onder de bevoegdheid van een vrederechter vielen. Toen vaak als lichtvoetige adempauze tussen de moordpoging van de week en de volgende fabelachtige drugsvangst in, dankzij het, voor een buitenstaander dan, veelal banale karakter van de zaken die er behandeld worden: een colonne aan pietluttigheden met rechtsgevolg.

In ‘Vrederechters’ maken zulke zaken echter de hoofdmoot uit. Zo kon je bijvoorbeeld uit eerste hand de prangende rechtsgang gadeslaan rond een elektrische rolstoel die tot driemaal toe in panne was gevallen. ‘Verbogen ophanging door oneigenlijk gebruik’, klonk het technisch verslag van de reparateur, die langs het vredegerecht nu graag z’n achterstallige factuur betaald zag. Dat oneigenlijke gebruik bleek gewoon de gebruiker zélf, allerminst een pluimgewicht volgens zijn vriend, die opgedaagd was om ‘m in absentia te verdedigen. ‘Is hij sindsdien nog veel bijgekomen?’ vroeg de presiderende vrederechter, waarop de vriend in kwestie: ‘Nee, ze hebben ondertussen zijn been afgezet.’ Kun je nog lachen met zoiets zonder zelf bloot te staan aan vervolging? Toch eens mijn raadsman over aanspreken.

null Beeld vtm
Beeld vtm

Opdat we een idee zouden krijgen van de hoogdringendheid van de materie waarover vrederechters zich zoal buigen, kregen we ook nog meerdere gevallen van huurachterstand te zien, duidelijk een klassieker in die middens, en een stuk of wat burenruzies die voor onbetrokken toehoorders als ik vooral veel weghadden van een kluwen van verstrengelde onhebbelijkheden. Ik kreeg ook de indruk dat we elke zaak in haar geheel te zien kregen: vast erg representatief voor de slepende rechtsgang van zulke procedures, maar er is nu eenmaal een reden waarom ik me op mijn snipperdagen zelden laat aantreffen op publiekstribunes.

Eén zo’n burengeschil, waarvoor de vrederechter ter plaatse moest, betrof twee boeren met aangrenzende akkers. Reken maar dat daar bonje van komt. ‘We gaan terug naar het jaar 1889’, begon de advocaat van de eisende partij z’n oratorium te velde. ‘Doe gerust, maar dan zonder mij’, pruttelde ik tegen, want in tegenstelling tot mezelf wordt zo’n vrederechter, zelfs wanneer in rubberen laarzen gestoken, tenminste nog betaald voor z’n benodigde geduld. Die kennis weerhoudt hem of haar er ongetwijfeld ook van om midden zo’n tochtig bietenveld dan iets uit te kreten als ‘Koppen dicht, heikneuters!’ of ‘Heb ik hiérvoor zolang gestudeerd?!’ Ook al in tegenstelling tot mezelf.

Een sluitend oordeel over de belendende akkers kregen we niet meer deze aflevering. Dat werd kortom een nachtje wakker liggen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234