null Beeld

FILM★★★½☆

Wanneer Catwoman het deurtje van haar ijskast laat openstaan valt er éíndelijk eens een streepje licht op de personages in ‘The Batman’

Van Matt Reeves, met Robert Pattinson, Andy Serkis, Zoë Kravitz en Colin Farrell

Erik Stockman

Pattinson eigent zich met overtuiging de cape toe.

Valt er, zo vlak na de doortocht van Ben Affleck als de Gemaskerde Wreker, en met de grensverleggende trilogie van Christopher Nolan nog vers in het collectieve geheugen, eigenlijk nog iets toe te voegen aan de ‘Batman’-mythologie? En beschikt Robert Pattinson wel over genoeg intimiderende force om gestalte te geven aan een superheld die het toch vooral moet hebben van de angst die hij in de harten van de inwoners van Gotham City opwekt? Het debat is – net als de Batcave – vanaf nu open, maar nu al staat vast dat ‘The Batman’ de donkerste Batmanfilm tot nu toe mag worden genoemd. En dat laatste mag u gerust letterlijk nemen: de decors zijn zó donker gefotografeerd dat een mens opgelucht ademhaalt wanneer Catwoman (Zoë Kravitz) tijdens een gesprek met Batman het deurtje van haar ijskast een minuutje laat openstaan, zodat er éíndelijk eens een streepje licht op de personages valt.

In de handen van regisseur Matt Reeves (van de uitstekende ‘Planet of the Apes’-remakes) verandert het witte bioscoopscherm drie uur lang in een duister canvas, waarop hij als een grimmige clair obscur-schilder dreigende silhouetten en vaag verlichte actietaferelen projecteert. Als een wraakzuchtige horrorfiguur (‘Ik ben Wraak’) houdt Batman zich op in de lange schaduwen van een metropool waar het immer pijpenstelen regent, waar junks en bedelaars onder haperende straatlampen liggen te creperen, en waar het uitschot het voor het zeggen heeft. Het ‘Batman’-signaal dat zich ’s nachts boven de groezelige skyline tegen de wazige volle maan aftekent, is in ‘The Batman’ niet langer een teken van hoop, maar van vrees en verontrusting. Het is vast geen toeval dat het door Michael Giacchino gecomponeerde muzikale hoofdthema, hoorbaar telkens wanneer Batman vanuit de schaduw in het schaarse licht stapt, verdacht goed lijkt op de eerste treurige noten van de ‘Dodenmars’ van Chopin.

Met zijn uitgelopen mascara, zijn lijkbleke huid en zijn haarklissen die als sombere gordijnlinten voor zijn opeengeklemde kaken hangen, lijkt Batmans alter ego Bruce Wayne dan weer op een door innerlijke pijn verteerde eenzaat die veel te veel concerten van The Cure heeft bijgewoond, of te veel heeft gekeken naar het mistroostige meesterwerkje ‘The Crow’ met wijlen Brandon Lee. Reeves laat in ieder geval met overtuiging zien waarom het woord ‘goth’ in Gotham City staat! De booswicht van dienst, The Riddler, lijkt op zijn beurt in de leer te zijn geweest bij Jigsaw, de vernuftige seriemoordenaar uit de ‘Saw’-franchise.

Over serial killers gesproken: leunde Nolans ‘Batman’-trilogie doelbewust aan bij het realisme van Michael Manns ‘Heat’, dan ademt ‘The Batman’ met die onophoudelijk neerplenzende regen veeleer de uitzichtloze doem uit van David Finchers ‘Se7en’. Pas rond de 80ste minuut (!) waagt Batman zich (met enige tegenzin) aan een stunt die aantoont dat we dan toch in een superheldenfilm zitten, en niet in een grauwe koortsdroom. ‘The Batman’ is misschien niet het crowdpleasende ‘Batman’-avontuur waar u op hoopte, maar het is wél een film die als een zweterige hallucinatie in lijf en leden kruipt. En daar nog lang blijft hangen.

Vanaf 2 maart in de bioscoop.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234