'War For the Planet of the Apes'Beeld imdb

film★★★★☆

‘War for the Planet of the Apes’: Onze innerlijke gorilla gromt tevreden.

Dat kippenvel! Die heftige polsslag! Die traan die van de gelegenheid gebruikmaakte om slinks aan onze linkerooghoek te ontsnappen! Yep, achteraf stonden we er zelf een beetje versteld van hoe diep deze film, deel drie uit de in 2011 heropgestarte ‘Planet of the Apes’-reeks, ons had geraakt. Werden de ‘Planet of the Apes’-films uit de jaren 60 en 70 altijd maar ridiculer, dan wint de nieuwe franchise met elke nieuwe aflevering aan kracht.

Het eerste beeld: zich behoedzaam door het kreupelhout voortbewegende mariniers zijn met de geweren in de aanslag op zoek naar de geheime basis van waaruit opperaap Caesar (een alweer formidabele motion capture-krachttoer van Andy Serkis) de strijd tegen de mensheid aanvoert: ‘Echo 2-6 voor commando! We zien drie Kongs in het noordelijke woud!’ Terwijl de kogels en de speren je rond de oren vliegen, denk je dat je vertrokken bent voor een ‘Platoon’-achtige oorlogsfilm waarin de Vietcong is vervangen door een zich in de jungle schuilhoudend apenleger, maar schijn bedriegt! In ‘War for the Planet of the Apes’ is eindelijk het moment aangebroken dat de apen resoluut de hoofdrollen opeisen, en de mensen stilaan verdwijnen in de schaduw van het gebladerte.

De evolutie die in ‘Rise of the Planet of the Apes’ werd ingezet met de verspreiding van het apengriepvirus, komt hier aldus in de eindfase: terwijl de apen verbaal steeds beschaafder beginnen te articuleren, beginnen de resterende mensen zich meer en meer te gedragen als primaten die er niet voor terugdeinzen om hun eigen soortgenoten af te slachten. Resultaat: zaten wij in de vorige aflevering nog onvoorwaardelijk te duimen voor Malcolm (Jason Clarke) en zijn manschappen, dan zaten wij nu voor de allereerste keer met de hoogst mogelijke empathie te supporteren voor de bavianen en de chimpansees.

Maar verwacht niet te veel kanongebulder! Want ofschoon de titel anders laat vermoeden, is dit één van die zeldzame blockbusters die u veeleer meetrekken in een zwaartillende stemming dan in een pandemonium vol actie. Zeker in de eerste helft zit je hoofdzakelijk te kijken naar enkele apen die zich in een postapocalyptische atmosfeer door een desolaat winterlandschap voortbewegen, langs reeds lang verlaten huizen en skiresorts waar de echo’s van de après-ski al lang geleden zijn weggestorven. Op de geluidsband horen we lange tijd niets anders dan het ruisen van de sneeuw, zo nu en dan onderbroken door de grom van een aap. Gedurfde keuzes, die resulteren in een opvallend ingetogen film.

Intussen geven de talrijke close-ups van Caesar u de gelegenheid om rustig zijn rood dooraderde ogen te bestuderen en om u vervolgens te verbazen over de digitale wonderen waartoe de speciale-effectenkunstenaars anno 2017 in staat zijn. Uitzonderlijk knappe muziek ook van Michael Giacchino, wiens mooie, aan de toonaarden van James Horner en John Barry herinnerende score een licht poëtische dimensie toevoegt. Uiteraard krijgt u op het eind nog uw portie actie, maar tegen dan hadden wij allang een merkwaardig goeie film gezien, met een finale confrontatie die ons in al zijn verrassend onglorieuze intensiteit rauw op het lijf viel. Zeg dat deze aap het gezegd heeft.

Bekijk hier de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234