televisie★★★★✩

'Who Killed Little Gregory?': het mensonterend circus na een kindermoord

In tegenstelling tot wat we van het genre gewend zijn, gooit deze true crime-reeks meteen de kaarten op tafel: over dronebeelden van statige dennenbossen verschijnt de mededeling dat in de ruim dertig jaar aanslepende moordzaak waarover de serie handelt, al verschillende mensen werden verdacht, onderzocht of zonder bewijs belasterd, maar niemand ooit schuldig werd bevonden.

De feiten zijn nog altijd even verbijsterend: op 16 oktober 1984 melden JeanMarie Villemin en zijn vrouw Christine bij de politie van Lépanges-sur-Vologne, een aan de rand van de Vogezen verloren gelegd dorpje, de verdwijning van hun 4-jarige zoontje Grégory. Een halfuur later laat een anonieme beller weten dat Grégory in de rivier de Vologne is gegooid. Nog diezelfde avond wordt het lichaam van het jongetje opgevist: zijn handen en voeten zijn met een touw samengebonden, zijn wollen muts is over zijn gezicht getrokken.

De volgende dag volgt de eerste van een reeks bizarre wendingen: de Villemins ontvangen een brief waarin een anonieme afzender meldt dat hij met de moord wraak heeft genomen en Jean-Marie met al zijn geld zijn zoontje niet zal terugkrijgen. De familie blijkt al enkele jaren brieven en telefoontjes te krijgen van een onbekende, die hen niet alleen bedreigt, maar ook op de hoogte blijkt van verdacht veel familiegeheimen. Dat de brieven in het dorp op de post werden gedaan, lijkt erop te wijzen dat de moordenaar niet ver uit de buurt woont. Met een duidelijk motief en een beperkt aantal verdachten belooft de zaak snel te worden opgelost. Maar dat loopt even anders.

In vijf knap opgebouwde afleveringen verhaalt ‘Who Killed…’ hoe het onderzoek in de soep liep en de kindermoord uitgroeide tot één van de meest ophefmakende zaken van het naoorlogse Frankrijk. Het is een onwaarschijnlijk verhaal van wraakroepende gerechtelijke onkunde, valse beschuldigingen, herroepen getuigenissen, jaloezie, familievetes en collectieve hysterie. Boven alles is ‘Who Killed…’ een hartverscheurend portret van twee eenvoudige mensen die, nadat hun het ergst denkbare is overkomen, ook nog eens ondraaglijk lang in een mensonterend circus worden meegesleurd.

Via archiefbeelden en interviews met betrokkenen krijgen we een ontluisterend beeld van de toenmalige Franse media, die het dorp jarenlang als een dolgedraaide meute onder de voet liepen en zelfs op het kerkhof op de vuist gingen om toch maar de beste plaatjes te kunnen schieten. Minstens zo onthutsend is hoe advocaten, rechercheurs en journalisten onder één hoedje speelden om de zaak in hun eigen belang te manipuleren. En er nog met ongepaste trots op terugblikken ook. Zoals Jean Ker, een lijperik van het boulevardblad Paris-Match die – een oude truc – het gezin Villemin een bevriende advocaat aan de hand deed, om vervolgens in diens zog binnen te glibberen en zich tot vriend van het huis op te werken. Met exclusieve toegang tot het beproefde koppel en enkele coververhalen als resultaat. Voor de tussen al dat onsmakelijke opportunisme zeer welgekomen stem van de rede zorgt Denis Robert, een journalist van Libération die als groentje naar de Vogezen werd uitgestuurd en er met stijgende verontwaardiging het weinig verheffende spektakel gadesloeg.

Robert haalt ook één van de merkwaardiger episodes uit de hele saga aan: de passage van Marguerite Duras. De destijds net met de Prix Goncourt bekroonde grande dame van de Franse letteren was geobsedeerd geraakt door de zaak en kwam bevestiging zoeken voor haar wilde theorie dat Christine Villemin haar zoontje zélf om het leven had gebracht, als protest tegen de onderdrukking van de vrouw. Niet het enige moment waarop uw mond zal openzakken tijdens deze zeer kundig gemaakte en meeslepende, maar ook weinig opbeurende ‘Twin Peaks’ in de Vogezen. Voor wie daar behoefte aan had: prima tegengif ook voor het met iets te veel jingle bells, nepsneeuw en Mariah Carey overgoten kerstsfeertje.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234