De Tafel Van Vier - Gert Verhulst Beeld VIER
De Tafel Van Vier - Gert VerhulstBeeld VIER

televisie★★☆☆☆

Wij hadden na één week alweer genoeg gezien van ‘De tafel van vier’, een talkshow van ver na het tijdperk van de talkshow

Gert Verhulst had veel geleerd uit het eerste seizoen van ‘De tafel van vier’, zo beweerde hij in de trailer voor de tweede jaargang. Ons koloniaal verleden reanimeren zou hij voortaan aan anderen overlaten, begreep ik daaruit. Alhoewel, in hetzelfde filmpje nam Verhulst zich opnieuw voor om onvermoeibaar op zoek te gaan naar de kwesties die ‘de mensen’ dagelijks in de tang namen: een belofte waarbij ik prompt begon uit te kijken naar de terugkeer van ‘De tafel van vier’ als een prostaatlijder te fiets naar een kasseistrook.

Tom Raes

Het moet gezegd: in de eerste week van dat tweede seizoen heb ik Verhulst nooit écht met volle inzet van zijn fysionomie zien balen van desinteresse bij één van zijn tafelgasten. In dit programma moet je zoiets al vooruitgang noemen. Voorts kreeg ik echter weer de indruk dat ‘de mensen’ zich liefst bekommeren over kommer en kwel, zelfs als die henzelf niet treft. Niet zelden kwam daarbij kinderleed kijken. De moord op een veertienjarig meisje baarde de aloude discussie over hoe veilig onze kinderen zijn op het internet. Toen in Antwerpen een kind opging aan een kogel gelieerd met het drugsmilieu, werd daar niet alleen op dinsdag een item aan opgehangen, een redactionele keuze die te verantwoorden was, maar werd er maandag ook al als de kippen bij stilgestaan zodra het nieuws de studio bereikte. ‘Weet jij al iets meer?’ vroeg Verhulst aan Hilde Crevits - hij mag haar tutoyeren - terwijl zij ook maar aangeschoven was om het nog eens over haar burn-out te hebben.

Ik vind het altijd een veeg teken als ik tijdens een vraaggesprek met een verkozene des volks meer sympathie voel voor die laatste dan voor de interviewer, maar het overkwam me toch toen Crevits door Verhulst aan een zes jaar oud filmpje werd onderworpen van de vorige keer dat het haar was beginnen duizelen, toen in het Vlaams Parlement. Ik weet niet waar Verhulst heen wilde met die twijfelachtige opfrissing van het collectieve geheugen, maar beleidsmakers aanspreken op hun gezondheid zit me toch niet zo lekker als hen afrekenen op hun bestuur. Dat Vincent van Quickenborne bereid bleek om zijn politionele schuiloord te verlaten voor Verhulsts studio, leert ons ongetwijfeld ook iets over ons huidig politieke bestel. Maar wát?

Lees ook

Al onze tv-recensies: Gemiste kansen bij de vleet: ‘Ginny & Georgia’ had het ‘Euphoria’ van Netflix kunnen zijn ★★½☆☆

Van de nieuwe ‘Band of Brothers’ tot de nieuwe ‘Euphoria’: de 20 series waar we het meest naar uitkijken in 2023

Dat we even naar binnen kunnen kijken bij ‘Dr. Nasrs Wunderkammer’ is een groot genoegen ★★★★½

Ik veronderstel dat ‘de mensen’ hoe dan ook meer met gevoel bezig zijn dan met feiten, want ‘Wat vind jìj hier nu eigenlijk van?’ is zowat de meest gehoorde vraag in ‘De tafel van vier’. Doorgaans stelt Verhulst ze aan onbevoegden ter zake die alleen maar een nieuws boek of programma van hun hand komen slijten. Op donderdag mocht Jan Jaap van der Wal zelfs zijn eigen praatprogramma op Play4 aanprijzen. En dat in een praatprogramma op Play4. Veel ronder hoefde de cirkel niet te worden, vooral omdat ik me nog altijd zat te heugen om de aflevering van een dag eerder. Toen gooide Verhulst bij zowat elk thema dat geenszins Luc Appermont aanbelangde, toch met een zeker genoegen een lijntje uit naar Luc Appermont. Die was nochtans gekomen om ons De Kastaars gemeenzaam te maken, de laatste uitvinding van het mediawezen om het mediawezen te feliciteren voor gedane arbeid. Je zou nog vergeten hoe het met de Televisiesterren is afgelopen. Appermont, die volgens mij donders goed weet hoe het met de Televisiesterren is afgelopen, verzekerde ons dat de stemprocedure achter de Kastaars integer zou verlopen. Ik nam daar akte van, wat nu ook weer niet betekende dat de Kastaars me daarna noemenswaardig minder aan de reet konden roesten dan voorheen.

Ook Appermonts standpunt inzake internationale relaties met Iran werd ons deel, of we dat nu wilden of niet. Dat gebeurde toen Verhulst het woord richtte tot de zus van Olivier Vandecasteele, de Belgische hulpverlener die in handen is van een malafide Iraans regime dat erop uit is om onschuldige Westerlingen in de nor te draaien, teneinde ze in te zetten voor een onrechtvaardige gevangenenruil. ‘Hoe zeker zijn we dat hij écht niets gedaan heeft?’, vroeg Verhulst aan die vrouw. Opvallend hoe zijn geïmplanteerde journalistieke reflex altijd net op de verkeerde momenten opspeelt. Vervolgens rees nog een keer de stemme des volks in hem op: ‘Wat gaat iemand eigenlijk zoeken in Iran?’ Ja, wat is dat eigenlijk met die humanitaire hulpverleners?

Deze mens had na één weekje alweer genoeg gezien van ‘De tafel van vier’, een talkshow van ver na het tijdperk van de talkshow.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234