Jan en Katja kunnen niet zonder elkaar; kiezen opnieuw voor elkaar, na een breuk van een half jaarBeeld Digital images

'Groeten uit'Katja Retsin en Jan Schepens

‘Wij spelen geen gelukkig koppel, wij zijn het’

Vanavond stappen Katja Retsin en Jan Schepens  ‘Back To The Future’-gewijs in een Mini Cooper om hun jeugd te herbeleven. Samen met haar gezin keert Retsin terug naar 1984, toen Basic Fit nog Jane Fonda heette. In 2001 toen het showbizzkoppel over het televisiescherm walste in verschillende programma’s,  spraken zij met Humo. Herlees hier het interview.

(Verschenen in Humo 3188 op 10 september 2001)

De Grote Markt van Mechelen, laat op de avond. Katja Retsin, het prettige gezicht van muziekzender TMF, begint lichtjes te gloeien ais haar man, acteur Jan Schepens, de gastrolletjes ter sprake brengt die ze in een nabij verleden gespeeld heeft. Daar hoort naast een gewelddadige scène in ‘Team Spirit’ onder meer een hilarische cameo in ‘Familie’ bij. Jan: ‘Vorige week zou het in de namiddagherhalingen gezeten hebben. Ze moest er destijds voor naar Spanje reizen, maar hoefde geen enkel woord te zeggen. Of ze Indruk heeft gemaakt? Amal, ik mag Jef De Smedt niet tegen het lijf lopen of hij begint erover’ (hilariteit).

KATJA RETSIN «Van de eerste keer dat ik bij Jans familie thuis kwam, herinner ik mij vooral de overweldigende aandacht van zijn drie broers: ‘Eindelijk brengt die een vriendinnetje mee naar huis.’ En het lawaai, natuurlijk.»

JAN SCHEPENS (lacht) «Als je bij ons gehoord wilde worden, zat er maar één ding op: luider roepen dan de anderen. Mijn drie broers en mijn zus hebben allemaal de stem van mijn vader geërfd. Discussies eindigden bijna altijd in ruzies.»

KATJA «De voordeur stond altijd open. Iedereen mocht ook altijd mee eten, en dus ook mee tateren. Over alles werd daar op hoge toon gediscussieerd: een radioprogramma, een gebeurtenis in het dorp...»

JAN «Tot de schrijfwijze van woorden toe. lk herinner mij nog dat we dagen geruzied hebben over mayonaise die gemaakt werd op ba-is van yoghurt: of dat nu wel of niet yogonaise genoemd mocht worden. Voor buitenstaanders nauwelijks te volgen, maar wij vonden het geweldig.

»Wat ik aan die tijd overgehouden heb, is de onwrikbare wil om door te gaan. Als ik in iets geloof, wijk ik nooit. Ik kan nog altijd moeilijk mijn ongelijk toegeven: vaak eindigden die discussies thuis ermee dat ik wenend naar mijn kamer ging, omdat ik het weer niet gehaald had. Puur verslagen op taalvaardigheid en overtuigingskracht. lk reageerde ook altijd te emotioneel. Ik verloor mezelf in de discussie, terwijl mijn broers altijd uitgekookt en berekend bleven. Ze zijn ook intelligenter.

»Ik hecht nog steeds heel erg aan eenzaamheid, alsof ik alleen dan de wanorde in mijn hoofd gerangschikt krijg. Ik kan onwaarschijnlijk genieten van alleen zijn.»

KATJA « Leuk hoor, om met zo iemand samen te leven.»

JAN «Ken je de film ‘Moonstruck’? Wel, zo’n gezin waren wij. We vormen een clan. Ik kan heel kwaad worden op mijn broers, maar aan het einde van de avond omhelzen we elkaar en beloven we dat we mekaar altijd graag zullen zien en mekaar nooit zullen verraden. Met mijn broer Koen (de vriend van Sabine De Vos, red.) heb ik acht jaar in een café gewerkt. We hebben daar ruzies gemaakt, niet te geloven. Koen schold mij soms uit voor het vuil van de straat, ook als er mensen bij zaten. Dan haatte ik hem echt, maar een dag later trokken wij weer samen ten strijde. Koen is echt Dr. Jeckyll & Mr. Hyde. Zeker als hij gedronken had, dan kon hij bijzonder gemeen zijn.»

KATJA « Bij ons thuis was het lang zo complex niet. Mijn vader is germanist. Hij heeft dertig jaar les gegeven en hij zong graag. Van kinds-been af kregen wij te horen hoe belangrijk taal wel was. Het verschil tussen ‘noemen’ en ‘heten’, bijvoorbeeld, is ons echt ingepeperd.»

JAN «Als Katja op de radio een taalfout maakt, zal haar vader het opschrijven en het haar later onder haar neus duwen.»

De marteling

HUMO Jan, je vader Achiel is geen onbekende in het amateurtoneel. Het zal je veel plezier gedaan hebben dat hij een bijrolletje in ‘Ben’ heeft.

JAN «Euh, de producent heeft zijn rol op het allerlaatste moment geschrapt. Kijk, in de aanloop naar de première kregen we de figuur van Edward maar niet ingevuld. Jos Dom, de regisseur, herinnerde zich mijn vader ais een goed zanger en acteur. Mijn vader kon die rol wei aan. maar tijdens de repetities bleek dat hij muzikaal niet sterk genoeg stond. Bovendien had hij maar twee of drie weken om drie volwaardige songs in te studeren. Veel te kort, natuurlijk.

»Het was een noodmaatregel die slecht uitgedraaid is. Ik hoop dat hij er niet door gekwetst is. Ik blijf erbij dat het de juiste beslissing was: mijn vader zou op de première een mal figuur geslagen hebben, en de kritiek zou hem heel erg geraakt hebben. Ik zag hem tijdens die korte periode wel openbloeien. Hij had meer dan vijftien jaar niet meer op een podium gestaan en hij kan het nog steeds. Ik heb nooit een mooiere voorstelling van ‘De Koning Sterft’ van lonesco of van de ‘Nacht der Tribaden’ van Strindberg gezien dan door hem. Dan doet het dubbel zoveel pijn dat ze hem op die manier tegen een muur hebben laten lopen.»

HUMO Waarom is hij nooit professioneel acteur geworden?

JAN «De directeur van de jezuïeten kwam op een dag bij mijn grootouders aankloppen: hun zoon speelde in een controversieel stuk mee. Die man stelde mijn ouders voor de keuze: ‘Als hij meespeelt, studeert hij niet bij ons af.’ Mijn vader heeft toen beslist zich uit dat stuk terug te trekken. Hij had de capaciteiten om één van de beste Vlaamse acteurs te worden, maar toen moet er bij hem iets geknakt zijn. Hij is dan maar Germaanse filologie gaan studeren.»

HUMO Het heeft bij jou ook een tijdje geduurd voor je voluit je instinct durfde te volgen.

JAN «Ik heb een diploma informatica. (Stilte) Ik ben een eeuwige twijfelaar. Jarenlang heb ik gevonden dat ik niet genoeg talent had om het te maken. Maar de tijden zijn veranderd: ik kan een beetje zingen. En zo heb ik ook aan mijn acteren kunnen werken. Maar tot een jaar geleden kreeg ik nog altijd aanbiedingen uit de informaticasector.»

KATJA «Van mij denken ze ook nog altijd dat ik vertaler/tolk ben.»

JAN «Al voor ik mijn diploma had, wist ik dat ik als informaticus minstens 80.000 frank netto kon verdienen, maar ik wilde mijn instinct volgen. De jongens die met mij zijn afgestudeerd, zijn nu rijk en wonen in een groot huis. Maar ze staan wel elke dag in de file.»

HUMO Wanneer heb je de knop omgedraaid?

JAN «De regisseur van de plaatselijke toneelkring heeft mij tussen pot en pint van mijn talent overtuigd. Hij dreef mij ook in de richting van een ingangsexamen bij Studio Herman Teirlinck. Ik haalde de eindronde niet, maar dat vond ik niet eens zo erg, want ik wou liever zingen dan acteren. Toen hoorde ik dat het conservatorium in Brussel een musicalafdeling zou oprichten, en daar heb ik me toen op toegelegd. Wij moesten twee songs zingen, en ik heb ‘Sandy’ uit ‘Grease’ gedaan. Ik hen nog altijd een supergrote fan van John Travolta.

»Natuurlijk wisten ze in het conservatorium niet meteen wat ze met zo’n jongen moesten aanvangen. Mijn collega’s zongen de klassieke musicalaria’s uit ‘The Phantom of the Opera’ met een mooie, gepolijste stem. Ik zong veel te poppy, maar ik ben er ook geraakt.»

HUMO Wat heeft ‘Thuis’ voor je betekend?

JAN «Ik durf nu mezelf te zijn. Vroeger dacht ik altijd dat ik slechter was dan een ander; ‘Thuis’ heeft me daarvan afgeholpen.»

HUMO In de aanloop naar ‘Ben’ werd de twijfel je soms toch weer te machtig.

JAN «Ja, maar als een acteur geen twijfel meer voelt, is hij niet meer zo goed. Dat is het dra-ma van acteurs: als ik aan een stuk begin, begint ook de marteling. Altijd weer die twijfel aan je eigen kunnen. Het knaagt nog steeds, maar ik blokkeer er gelukkig niet meer door.

»Een paar jaar geleden had ik een moeilijke rol in ‘Company’ van het Ballet van Vlaanderen. Ik ben daar toen bijna aan ten onder gegaan. Als ik ‘s morgens opstond, hoopte ik dat ze me zouden opbellen om te zeggen dat ze iemand anders gevonden hadden. Maar uit die rol is als het ware een nieuwe mens gegroeid. Tijdens de repetities van ‘Ben’ ben ik ook op zijn minst vier keer gestorven, maar elke ochtend stond daar weer een nieuwe Jan, die weer een beetje sterker geworden was.

»Het is nog altijd geen pretje met mij samen te leven. Ellende is bij mij echt ellendig. Nu ik ‘Ben’ doe, drijf ik al drie maanden lang op woede. Vroeger zou ik dat hebben onderdrukt en ziek zijn geworden, nu laat ik die woede de ruimte. Katja moet daarmee leren le-ven.»

KATJA «Jan blijft altijd een beetje labiel. Het is soms heel moeilijk, maar het is ook heel fascinerend om te zien. De ene dag is Jan de gelukkigste mens op de wereld, de volgende dag is het de totale depressie. Soms wordt hij al depressief als de brievenbus niet meteen opengaat. Maar ik zal me pas zorgen maken als het een week aansleept (lacht)

Poppemieke

HUMO Waar droomden jullie als kind van?

KATJA «Ik wilde veearts worden.»

JAN «Ik rockster. Als kleine jongen heb ik veel op mijn bed gestaan, luchtgitaar spelend met in mijn verbeelding duizenden fans aan mijn voeten. Een van mijn dromen is een heel groot huis met in elke kamer een muziekinstrument of twee, drie. Een ukelele!»

KATJA «Als kind wilde ik een heel groot huis om verdwaalde honden in op te vangen. Als Jan mij niet tegenhoudt, haal ik gewoon alle ronddolende beesten van de straat.

»Na veearts werd het criminologie. Ik ben nog altijd gefascineerd door moordzaken. Engelse detectives met meer plots dan bladzijden. Heerlijk? Soms ben ik jaloers op mijn broer, die volgt nu stage bij een onderzoeksrechter.»

HUMO Jan, tijdens de ‘Nationale Test over relationele intelligentie zag ik je Katja aanmoedigen. Je leek wel Jean-Marie Dedecker die Ulla Werbrouck naar goud schreeuwde.

JAN «Ah, dat vind ik nu eens een mooie vergelijking. Ik ben soms te passioneel en te hevig. En dat is niet altijd even aangenaam om te zien. (Terwijl Katja het uitproest) Misschien heb ik wel een te groot inlevingsvermogen. In ieder geval heb ik aan heel dat spelletje een groot minderwaardigheidscomplex overgehouden.»

HUMO Katja, heb jij het sinds ‘De Nationale Test’ vaak moeten uitleggen?

KATJA «Ja. Het ergert me hoe mensen blijkbaar naar mij kijken: ‘Aller, hoe slaag jij er nu in godsnaam in om daar zo hoog te scoren?’ Ze hebben een totaal verkeerd beeld van me.»

HUMO Heb je het daar zelf niet naar gemaakt? Eind jaren negentig was je nog een babe in badpak.

KATJA «Misschien heeft mijn werk daar ook toe bijgedragen. Mensen zeggen: ‘Die Katja is een schoon poppemieke en voor de rest heeft ze niets te vertellen.’ Die gaan ervan uit dat ik op televisie mijn teksten aframmel en that’s it.»

JAN «Katja was gewoon geflatteerd toen ze belden voor een badpakkenreportage in Thailand, en het verdiende nog goed ook.»

KATJA «Nu doe ik het niet meer.»

JAN «Ja, maar je hebt het ooit gedaan, en dan blijf je voor de rest van je dagen een babe.»

KATJA «Dank je wel.»

JAN «Daar hoef je toch niet mee in te zitten? Wat is er fout aan een babe?»

KATJA «Dat mensen altijd verbaasd zijn als je plots iets zinnigs zegt»

JAN «Schoonheid is een zonde. Mensen vinden hel makkelijk in vakjes te denken, Katja mag niet intelligent zijn. Mensen zouden dat te verwarrend vinden.»

HUMO Katja, wat dreef je eigenlijk om je in te schrijven voor Miss Belgian Beauty?

KATJA «Dat was een zwak mo-ment, lk had het gevoel dat het goed was voor mijn ontwikkeling. Ik voelde me toen niet goed in mijn vel: tot mijn achttiende had ik een negatief zelfbeeld. Dat is pas langzaam verbeterd toen ik ben gaan studeren.»

JAN «Vooral meisjes met een gebrek aan zelfvertrouwen schrijven zich in voor schoonheidswedstrijden, dat is bekend.»

KATJA «Ik heb heel lang niet geweten wat ik met mijn leven wou aanvangen. Ik ben een ontzettende laatbloeier. Een vat vol twijfels, ook. Ik wou zelfs psychologie gaan studeren, tot ik inzag dat ik het alleen maar deed om mezelf te helpen.

»Maar goed, plots zat ik in die verkiezing bij de laatste twintig meisjes en wou ik niet meer winnen. Het was trouwens al snel duidelijk welke vijf meisjes de eindronde moesten halen. Ik was de oudste en paste totaal niet in dat groepje. Ik heb mij die vijf maanden ook ontzettend beklaagd.»

HUMO Na ‘95 ben je via ‘Tien om te zien’, waar je stand-in was voor Anne De Baetzelier, en IDTV hardnekkig aan een televisieloopbaan gaan werken. Hoe kijk je daar nu op terug?

KATJA «Ik, hardnekkig? In die jaren was ik meer gefascineerd door Radio 2 Oost-Vlaanderen dan door alles wat met televisie te maken had. Ik was een heel atypische jongere hoor.»

HUMO Je hebt een jaar ‘Katja’s Mailbox’ gepresenteerd. Wanneer voelde je aan dat de kloof tussen jou en het publiek te groot werd? Je bent bijna dubbel zo oud als zij.

KATJA «Ik geloof dat de kijkers zich daar weinig van aantrekken. Ze zien mij nog steeds als hun grote zus. TMF en ik hebben er ook voor gezorgd dat de kloof niet te groot kon worden. Daarom verander ik regelmatig van programma.»

JAN «Als Katja op televisie komt, ziet ze er ook altijd 22 uit. Bij TMF springen ze zorgvuldig met hun vj’s om. Ze hebben er nog meer dan bij Jim TV door wat de doelgroep van 10 tot 35 jaar precies wil.»

HUMO Hoe groot was de druk om dezelfde richting uit te gaan als Jim TV en VT4, waar kijkers aller-lei viezigs mogen spuien?

KATJA «Ik heb in drie jaar tijd nauwelijks drie gore mails ontvangen. Meegaan in die trend zou TMF misschien meer kijkers hebben opgeleverd, maar ik ben blij dat ze het niet gedaan hebben.»

JAN «Ik vind zelfs dat ze in de vooravond nog te veel clips geven waarin bloot getoond wordt. Ik blijf dat een zorgelijke ontwikkeling vinden. In elke clip van een R&B-band zie je een zwarte man met allemaal halfblote vrouwen rond zich. Ik betwijfel of dat zo goed is voor de kinderen. Maar goed, ook dat zal wel weer overwaaien.»

KATJA «Ik wil trots blijven dat ik voor TMF werk. Toen we drie jaar geleden begonnen, was er veel scepsis, maar we zijn er nog altijd. Meer zelfs, ik vind dat de zender een belangrijke stempel op de Vlaamse jeugd gedrukt heeft. Er is bijna geen enkele jongere in Vlaanderen die ons niet kent. Dat kunnen de andere zenders niet zeggen.»

Verrader

HUMO Over naar de radio. Hoe kijken ze bij Donna aan tegen de komst van Q Music? Met dichtgeknepen billen, zoals overal wordt beweerd?

KATJA «Neen. TMF was ook heel erg bang voor de komst van Jim, en eigenlijk is dat allemaal vrij goed meegevallen. Ik hoed mij voor arrogantie, maar de drie jaar voorsprong die TMF op Jim heeft, kunnen ze ons nooit meer afpakken. En Donna heeft nog veel meer voorsprong. Ongelooflijk veel mensen in Vlaanderen zijn gehecht aan die gezelligheid. Hel zal onmogelijk zijn het marktaandeel van 35 procent vast te houden, maar echt veel klappen zie ik ze niet krijgen.»

HUMO Ik ging er altijd van uit dat TMF dichter bij Studio Brussel aanleunde dan bij Donna. Had je niet liever hetzelfde pad willen volgen als Stijn Smets en Roos Van Acker, die allebei een programma op Studio Brussel hebben?

KATJA «Stijn en Roos hebben een iets extremer imago dan ik. Ik voel me niet thuis in de muziek die je bij Studio Brussel in de avonduren hoort. Ik vind Coldplay, Muse en Beck al alternatief genoeg.»

HUMO Jan, je bent de eerste acteur die van ‘Thuis’ (TV1) naar ‘Familie’ (VTM) ging. Werd je daar niet als een spion beschouwd?

JAN «Helemaal niet, ze waren heel blij dat er eindelijk eens een VRT-acteur ‘ja’ zei. Ik heb mij een tijdje een verrader gevoeld, maar de rol van Pierre was helemaal uitgespeeld.»

HUMO in de wandelgangen wordt altijd verteld dat ‘Thuis’ kwalitatief hoogstaander is dan ‘Familie’.

JAN «Als acteur voel ik daar weinig van. Op beide sets staan drie camera’s, je zegt je woordjes en daarmee houdt het op. Misschien dat er aan ‘Thuis’ iets harder gewerkt wordt. lk had wel mijn vragen bij het einde van de vorige reeks, net voor de zomer. Je voelde dat er net iets té hard aan gewerkt was. De plot was te doordacht, te intellectualistisch. Perfect gespeeld, maar ook voorspelbaar. De kwaliteit van ‘Thuis’ staat buiten kijf, maar ze moeten beseffen dat ze maar met een soap bezig zijn, niet met een dramareeks voor Canvas.»

In de Zillion

HUMO Zijn jullie het nieuwe glamourkoppel van Vlaanderen?

JAN (nadrukkelijk) «Nee.»

KATJA «Ik schrok ervan toen jij daarnet zei dat ik wel heel hardnekkig aan mijn carrière werkte. Ik dacht: ‘0 jee, zo wil ik helemaal niet dat mensen over mij denken.’ Het is allemaal toeval geweest. Ik doe graag radio omdat ze dan mijn kop niet zien. Ik heb al te veel gehoord: ‘Ge hebt dat allemaal bereikt dankzij uwe mooie kop.’ Maar dat is niet zo: ik geloof dat ik intussen best een programma kan laten swingen.»

JAN «Ga maar na, bij ons verloopt alles geleidelijk, nooit met voor-bedachten rade. En als buiten-taanders in ons het nieuwe showbizzkoppel zien, laat ze dan. Wij zullen nooit proberen ons krampachtig aan die status vast te houden. ‘De Nationale Test’ heeft het natuurlijk handig gespeeld door ons zo te laten zien, maar dat was niet georkestreerd, dat was gewoon pure liefde. (Lachend) Mijn broer zat in de redactie, het is eigenlijk één omgekochte boel. Katja kreeg alle vragen en antwoorden op vrijdag gefaxt, ze moest ze gewoon van buiten blokken.»

KATJA «Wij trekken graag muilen naar elkaar.»

JAN «Wij spelen geen gelukkig koppel, wij zijn het.»

HUMO Glamour in Vlaanderen houdt ook in dat je op de gastenlijst van de Zillion staat. Voelen jullie je daar nog altijd thuis?

JAN «Jaja, ik heb Frank Verstraeten die vrijdag persoonlijk naar de gevangenis gebracht (lacht).»

KATJA «De avond dat hij opgepakt werd, was er iets van TMF te doen in de Zillion, maar ik ben om tien uur ‘s avonds weggegaan. Ik heb in heel mijn leven een paar keer met Frank Verstraeten gepraat, en ik ben nooit in zijn privévertrekken geweest.»

HUMO Hebben jullie dat uitgaanswereldje altijd gewantrouwd?

JAN «We kunnen nooit het glamourkoppel van Vlaanderen worden, want we zijn altijd de laatsten die de roddels te horen krijgen. Ik heb me altijd goddelijk geamuseerd op Zillionfeestjes, maar om twee uur word ik moe en wil ik gaan slapen.»

KATJA «De Zillion betekent voor mij werken, ik kan me daar niet echt amuseren. Ik heb mijn deel van de fuiven gehad tussen mijn 16de en 18de. Toen kon ik makkelijk drie nachten na elkaar blijven uitgaan, nu niet meer. Ik dans nog wel graag op de muziek van de chirofuiven van vroeger.»

JAN «‘Solsbury Hill’ van Peter Gabriel. Zo goed, en tegelijk ook weer zo slecht.»

HUMO Katja, ik zie je voortdurend de goede keuzes maken en langzaam opschuiven naar het sterrendom. Het lijkt heel beredeneerd.

KATJA «Als beredeneerd betekent dat je niet op alles ja zegt, dan hen ik beredeneerd. lk ga bijvoorbeeld niet naar een programma als ‘Het gevoel van...’»

HUMO Dat verschilt toch niet wezenlijk van ‘Het Swingpaleiss?

KATJA (onverstoorbaar) «Het zit hem in de details. De sfeer in ‘Het gevoel van...’ is anders, en het origineel is altijd beter dan de kopie. Nee, ik ben niet hang voor overkill. Ik ben blij dat ik bij TMF zit, daar kan ik veel uitproberen. En ik kijk ook ontzettend veel televisie. lk kijk werkelijk naar alles: kookprogramma’s. tuinprogramma’s, dierenprogramma’s, quizzen, shows... Veel meer televisiemensen zouden dat moeten doen. Ik wil mijn eigen mening kunnen vormen, en als ik een keuze maak, wil ik die ook zelf kunnen verantwoorden.»

Waardig ouder worden

HUMO Hebben jullie allebei nog zo’n heilige angst voor het ouder worden?

JAN «Ja. Waardig ouder worden zal wel het mooiste zijn wat er bestaat, maar ik heb er geen boodschap aan. Ik kan niet leven niet het idee dat ik op een scène niet meer kan rondfladderen, daarvoor ben ik te fysiek als acteur. Ik leef heel gezond. Ik beweeg veel, drink veel water,...»

KATJA «Hij slikt ook ontzettend veel pillen.»

JAN «Goede pillen, welteverstaan. Drie keer per dag neem ik mijn rijtje vitaminen. lk ben een ongelooflijke hypochonder. Aftakelen is een nachtmerrie, zeker voor ijdele mensen als acteurs. Ons lichaam is ons instrument, en daarom zal ik er alles aan doen om er over tien jaar nog even goed uit te zien als nu.»

HUMO Een bezoekje aan de plastisch chirurg kan daar bijhoren.

JAN «In eerste instantie zou ik zeggen: dat gaat te ver, maar als het echt te gortig wordt en ik mezelf niet meer in de spiegel kan aanschouwen, zal ik het zeker overwegen.»

HUMO Zitten er veel oudere acteurs en actrices bij de plastisch chirurg?

JAN «In Hollywood allemaal, zeker, maar hier durven weinigen daarover re praten.»

KATJA «Zelfs een monument als John Cleese heeft de rimpels onder zijn ogen laten verwijderen. Waarom zou Jan dan geen ingreep mogen overwegen?»

HUMO Aan jou is er nog niet gesleuteld, Katja?

KATJA «Neen. Ik kan Jan volgen in zijn vrees voor de aftakeling, maar zelf ben ik daar veel minder mee bezig. Het laatste wat ik zou doen is pillen nemen om mezelf goed te voelen.»

JAN «Ik hou ongelooflijk van vaccins tegen verkoudheden. Ik heb een zwaar probleem aan mijn sinussen gehad, dat alleen door een operatie genezen kon worden. De afgelopen twee jaar was ik constant verkouden. Ik heb ook een lichte allergie voor huisstofmijt...»

KATJA (grijnzend) «Aah, dit vertelt hij zó graag. Zie hem genieten.»

JAN «Katja, veel voetballers moeten zich aan de meniscus laten opereren. Dat is precies hetzelfde.»

KATJA «Jan heeft ook een voorliefde voor dokters. Hij heeft ook ooit geprobeerd geneeskunde te studeren.»

JAN «Een paar weken geleden, net voor de première van ‘Ben’, ben ik voor het eerst bij de acupuncturist geweest. Door de twijfels en de spanningen zat alles in de halsstreek compleet vast. Ik was enorm bang dat mijn stem het zou begeven. Die acupuncturist voelde zelfs aan mij dat ik zwakke sinussen had! Fascinerend. Ik geloof in homeopathie. alternatieve geneeskunde, zelfheling. Onder acteurs is dat doodnormaal. hoor. Ik denk ook dat bijna elke ziekte psychosomatisch is. Als je gelooft dat het helpt, dan helpt het.

»Ik ben ook ontzettend bijgelovig. lk berg al vier jaar lang het script van het stuk op in dezelfde kaft. Die kaft hangt helemaal uit elkaar, maar het is mijn kaft. Tijdens de voorstelling leg ik mijn kaft open in de loge, en ernaast brandt een kaarsje. Altijd. Als ik dat niet doe, man, man, dan gebeuren er ongelukken.»

KATJA «Eigenlijk wil ik dit allemaal niet weten. Ik ben te nuchter voor dat soort dingen. Acteurs zijn veel meer met gevoelens bezig, presentatoren zijn meestal zichzelf op televisie. (Lacht) Allez, daar ga ik gemakshalve maar van uit.»

HUMO Ook in de televisiewereld is het lastig ouder worden. Besef je dat?

KATJA «Zeker, het einde loert altijd om de hoek. Maar zelfs als het morgen afgelopen zou zijn met mijn schermbekendheid, dan nog hen ik er zeker van dat ik mijn weg wel zal vinden. Bij TMF regisseer ik, ik schrijf teksten, noem maar op. Ik vind het nog altijd een eer om op het scherm te komen, maar ik zal er mij niet aan vastklampen. lk hoop alleen dat ik zelf kan beslissen ermee op te houden, dat anderen mij niet moeten komen zeggen dat het veel te lang geduurd heeft. Dat zou ik heel erg vinden.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234