null Beeld

FILM★★★1/2☆

X-Men: Apocalypse (★★★1/2☆)

Avengers, eat this!

Heeft de wereld de X-Men nog nodig? Nu we, licht overdonderd door ‘X-Men: Apocalypse’, de vuurkolommen van Cyclops (Tye Sheridan) nog in onze ziel en de witgloeiende zweep van de goddelijke Psylocke (Olivia Munn in spectaculaire dominatrixoutfit) nog op ons roodgloeiend vel voelen branden, is er slechts één antwoord mogelijk: yeah! 16 jaar na de allereerste ‘X-Men’ met Patrick Stewart en Ian McKellen en 5 jaar na de ‘First Class’-reboot met James McAvoy en Michael Fassbender staan onze mutantenvrienden, alle 'Deadpools' ten spijt, wat ons betreft nog steeds garant voor de allerbeste superheldenfun – en bovendien komen we deze keer eindelijk te weten hoe Professor X zijn haardos verliest.

Hoe het komt dat de X-mannen doorgaans cooler uit de hoek komen dan Captain America, Iron Man en de andere flessenspoelers, vraagt u? Aha! Misschien komt het doordat de films uit het Marvel Cinematic Universe (‘Captain America: Civil War’, ‘The Avengers: Age of Ultron’) worden uitgebracht door het gezinsvriendelijke Disney, terwijl de X-Men - die nochtans ook deel uitmaken van de Marvel Comics-familie - door een auteursrechterlijke kronkel onder de hoede zijn van het iets meer rock-’n-rollerige Twentieth Century Fox.

Gevolg: daar waar de films uit het Marvel Cinematic Universe op bevel van de allesbeheersende producent Kevin Feige qua toon, look en structuur allemaal op elkaar moeten lijken, waardoor het universum hoe langer hoe meer op grijze guttegom begint te lijken, is het de X-Men toegestaan om nog een beetje te rocken; hun films bevatten een grotere donkerte, rodere bloedspetters, en (die Berlijnse outfit van Jennifer Lawrence!) diepere decolletés.

Daarnaast verliest regisseur Bryan Singer ook nooit de stuwstraalmotor van de ‘X-Men’-franchise uit het oog, namelijk de ideologische tweespalt tussen de pacifistische Professor Xavier en de meer misantropische Erik Lehnsherr; een tweespalt die aan de X-Men een inwendige gravitas verleent waar de Avengers alleen maar van kunnen dromen. Er zijn minpunten: ‘X-Men: Apocalypse’ telt té veel personages, té veel verhaallijnen, en Singer laat zich té veel leiden door het dwingende gebod dat er in vrijwel elke scène iets spectaculairs moet gebeuren.

En ga alsjeblief kijken naar de 2D-versie: dat idiote 3D-brilletje biedt geen enkele meerwaarde en slaat alleen maar een groter gat in uw portefeuille. Maar – en dit is wat ons voor deze film deed zwichten - in ‘Apocalypse’ zitten tal van scènes met de kracht van interplanetaire emotionele ontladingen (loeiend spoileralarm!). De ‘Ben jij degene die ze Magneto noemen?’-showdown in het Poolse bos: hartverscheurend. De ‘Geen katapulten meer’-monoloog van de tirannieke godheid Sabah Nur: imponerend. De bloederige comeback van Weapon X: wij stonden te juichen.

Magneto die tijdens het ultieme duel zijn telekinetische krachten gebruikt om Sabah Nur de weg te versperren met behulp van twee torenhoge stukken metaal die samen een reusachtige X vormen: kippenvel. En het absolute hoogtepunt: Jennifer Lawrence die, met een smachtende blik in haar ogen en een tremelo in haar stem, eindelijk die ene naam noemt: ‘Erik...’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234