Yemi Oduwale: 'Ik kan een jaar met iemand daten voor ik zeker weet dat het iets dan wel niets wordt. Ik zal nooit met iemand samen zijn van wie ik niet oprecht geloof dat ik met die persoon zal trouwen.' Beeld Koen Bauters
Yemi Oduwale: 'Ik kan een jaar met iemand daten voor ik zeker weet dat het iets dan wel niets wordt. Ik zal nooit met iemand samen zijn van wie ik niet oprecht geloof dat ik met die persoon zal trouwen.'Beeld Koen Bauters

de 7 hoofdzondenYemi Oduwale (‘Dertigers’ en ‘Thuis')

Yemi Oduwale: ‘Een relatie is geen experiment voor mij: ik laat mijn ouders ook niet met elke onenightstand kennismaken’

De pirouette zit niet in élk basispakket genen. Voor de principieel stijve hark, gezegend met het gevoel voor ritme van een bokkig nijlpaard en dus een zonevreemd lichaam op elke dansvloer, is ‘Dancing with the Stars’ op Play4 een ontdekkingsreis. Men ziet er uit hun natuurlijke habitat ontvoerde BV’s uitmuntend wervelen, dwarrelen en zwieren. In de afvallingsrace ontkennen ze elke week weer de zwaartekracht, en lijken ze tussen droom en daad nooit een kribbige, weinig wendbare heup aan te treffen. Eén van die vlinders op de vloer is Yemi Oduwale (35), die op dansloze dagen Elias speelt in ‘Dertigers’ (het nieuwe seizoen staat op VRT NU) en Dries in ‘Thuis’.

Jeroen Maris

TRAAGHEID

YEMI ODUWALE «Het zijn drukke, volle dagen. Vaak heb ik ’s ochtends een intensieve training voor ‘Dancing with the Stars’, daarna neem ik tot de vooravond scènes op voor ‘Thuis’, en ’s avonds laat oefen ik nog een stukje van een dans waar ik mee worstel. En tussendoor werk ik mee aan een theatervoorstelling voor jongeren die in februari in première moet gaan. (Laconiek) Dan slaap je weinig.

»In mijn werk geef ik me altijd helemaal. Dat vind ik maar logisch: er zijn anderen bij betrokken, en dan hoor je de kantjes er niet van af te lopen. En los daarvan zit er ook een stevige dosis perfectionisme in me. Maar dat valt weg zodra het alleen maar over mezelf gaat. Dan kan ik wél bijzonder lui zijn. Als het over mijn boekhouding gaat, bijvoorbeeld: er ligt nu al drie maanden een toren van ongeopende rekeningen op mijn bureau. Er zitten er al enkele van een deurwaarderskantoor bij, zag ik. Ik weet dat ik het moet doen, ik weet ook dat het allemaal heus niet zóveel tijd kost, maar toch haat ik het om eraan te beginnen.»

HUMO Je bent niet alleen acteur. In de zomer werk je vrijwillig als artiestenmanager op de Lokerse Feesten, en je hebt ook een poos in de horeca gestaan.

ODUWALE «Ik leer graag, en ik word dingen ook snel beu. Zodra ik iets kan en ik voel dat herhaling en routine dreigen, word ik wat lui. Dan ga ik op zoek naar iets nieuws, iets waar ik de finesses nog niet van ken.

»Ik denk wel altijd grondig na voor ik me op iets stort. Van de horeca wist ik bijvoorbeeld dat het iets voor mij zou zijn, maar toch heb ik er lang mee gewacht. Ik aarzelde omdat ik voelde dat het mijn hele leven zou overnemen, en dat mijn acteerwerk erbij zou inschieten.»

HUMO Toch heb je drie jaar in Bar Jos gewerkt, op de Vlasmarkt in Gent.

ODUWALE «De bedoeling was om dat sporadisch te doen, in het weekend. Maar het eindigde ermee dat ik het café uitbaatte, en besefte dat ik al twee jaar niet meer had geacteerd. (Glimlacht) Zoals voorspeld, dus.»

Lees ook:

- De 7 Hoofdzonden van Evelien Van Hamme (Tinne uit ‘Dertigers’): ‘Ik heb heel veel onenightstands gehad, maar nu weet ik pas echt wat goede seks is’

- De 7 Hoofdzonden van Kim Van Oncen (Saartje uit ‘Dertigers’): ‘Ik hing weleens boven de toiletpot, maar ik raakte tenminste nog van mijn bed naar de pot en terug.’

HUMO Was je een goeie cafébaas?

ODUWALE «Dat denk ik wel. Mijn perfectionisme kwam ook in de bar naar boven. We serveerden kwaliteitsvolle cocktails tegen betaalbare prijzen. Samen met mijn collega heb ik daar lessen voor gevolgd, en we waren ook voortdurend aan het experimenteren. De lat moest hoog liggen, vonden we.

»Het waren heel plezierige jaren, en ik zag een link met acteren, want ook als cafébaas verdiep je je voortdurend in de menselijke psyche. We waren de hele tijd aan het uitzoeken wat maakt dat mensen je café binnengaan en er vervolgens ook blijven. De muziek is zo’n factor. We werkten met verschillende afspeellijsten: we hadden er eentje waarvan we wisten dat die voor een rustige, gezellige caféavond zorgde, eentje die de mensen deed dansen zonder dat ze het zelf beseften, eentje die het grote feest inluidde… En we hadden een rookmachine! Dat is de wet van Yemi: als je een goed feestje wilt waarop iedereen helemaal loosgaat, heb je een rookmachine nodig. Want onbewust voel je je tijdens het dansen veiliger en minder bekeken als je gelooft dat mensen je niet helder kunnen zien. In hetzelfde genre: een terras loopt sneller vol als je een luifel hebt, want dan voelen mensen zich beschermd. Ik vond het heerlijk om dat met veel zoeken en uitproberen te ontdekken.

»Werken in de horeca was voor mij ook een versnelde assertiviteitscursus. Niet dat ik vroeger dodelijk verlegen was, maar ik was toch niet iemand die snel andere mensen aansprak. Achter de toog leerde ik dat meteen – ik moest wel. Het werk was ook een training in intuïtie, in het snel inschatten van mensen. Aan de manier waarop iemand de deur opende, kon ik meteen afleiden wat voor type het was. En ik leerde om iemand met één blik buiten te kijken, want dat hoort er ook bij: klierige types de deur wijzen. Ik zag eens drie mensen binnenkomen van wie ik wist dat ze de boel op stelten zouden zetten. Ik heb toen meteen ‘Despacito’ opgelegd (de mensenrechten schendende hit van Luis Fonsi uit 2017, red.), en drie minuten later stonden ze buiten. Je zou ervan verbaasd zijn voor hoeveel problemen ‘Despacito’ de oplossing is (lacht).

»Enfin, het was een geweldige tijd, maar het laatste jaar was heftig en slopend. Toen heb ik beslist om weer te gaan acteren. Want plots was ik drie jaar ouder geworden, terwijl er maar één jaar verstreken was.»

GULZIGHEID

HUMO Wie in een café werkt, heeft makkelijk toegang tot allerlei lekkers.

ODUWALE «Je moet echt sterk in je schoenen staan. Bij sommigen zag ik het de verkeerde kant uitgaan. Mensen van wie ik dacht: eigenlijk zou jij deze job beter niet doen. Want inderdaad: de, euh, prettige dingen des levens liggen binnen handbereik. En wat zo verraderlijk is: je kunt die combineren met je werk.

»Het gebeurde dat ik zelf flink wat verzette tijdens een nacht werken. Maar naar het einde toe deed ik dat steeds minder. De grote truc: in de koelkast had ik altijd een fles wodka die gevuld was met water. Als er shotjes getrakteerd werden, dronk ik dáárvan.»

HUMO Verschijnt er een nieuwe man zodra je een neut ophebt?

ODUWALE «Neen. Als de drank goed valt, word ik gewoon een fijne, vrolijke aanwezigheid – een licht uitvergrote versie van mezelf. En als ik mezelf niet leuk vind, ga ik naar huis. En ook als ik moe word. Ik ga vaak naar huis, hoor (lacht).

»Ik weet wat ik wil en niet wil, en ik heb ook niet zo heel veel nodig om me te amuseren. Drugs vind ik bijvoorbeeld overroepen. Ik heb weleens geëxperimenteerd, ja, maar ik vind het te veel moeite voor wat het eigenlijk maar is. Geef mij gewoon alcohol – drank heeft ook het voordeel van de legaliteit (lacht). Maar echt laveloos zul je me nooit zien. Daar houd je niets aan over, behalve schaamte en een klootzak van een kater.»

HUMO Ik las dat je een poos, het hoofdpersonage uit de film ‘Yes Man’ achterna, op alles principieel ja hebt gezegd.

ODUWALE «Klopt. Dat was toen ik alleen woonde, zonder huisgenoot. Ik merkte dat ik een huismus aan het worden was, iemand die niet meer uit de zetel te porren was. Terwijl ik daarvoor altijd heel nieuwsgierig en beweeglijk was geweest. Dat wilde ik corrigeren, en dus verplichtte ik mezelf om op elke vraag ja te antwoorden.

»Ik heb toen hard geleefd, te hard. Ik speelde in die tijd twee voorstellingen per dag, en doordat ik elke uitnodiging van vrienden positief moest beantwoorden, belandde ik daarna vaak op feestjes of in de kroeg. Dat was leuk, en ik was jong en vitaal, wat maakte dat mijn lichaam lange tijd niet tegensputterde. Maar na een hele poos werd het toch moe. Op een bepaald moment kreeg ik verschrikkelijke keelpijn en kon ik niet meer slikken. Het verdict: een heel zware amandelontsteking. Ik kreeg meteen een stevige antibioticaspuit. Sindsdien heb ik ongeveer jaarlijks zo’n ontsteking.»

Yemi Oduwale: 'Als ik op zoek was naar een woning, dan stelde ik me aan de telefoon voor als Jimmy Dewaele, want ik wist dat ik met mijn echte naam kansloos was' Beeld Koen Bauters
Yemi Oduwale: 'Als ik op zoek was naar een woning, dan stelde ik me aan de telefoon voor als Jimmy Dewaele, want ik wist dat ik met mijn echte naam kansloos was'Beeld Koen Bauters

HOOGMOED

ODUWALE «Ik weet nu dat ik niet arrogant mag zijn tegenover mijn lichaam. Dat ik moet doseren en drukke periodes met rust moet temperen. Ik voel zo’n ontsteking nu ook aankomen, en dan slik ik preventief ibuprofen – meestal volstaat dat om te verhinderen dat ze doorbreekt. Ja, misschien is dat wel het kostbaarste dat ik heb overgehouden aan die ‘Yes Man’-tijd: dat ik nu héél goed naar mijn lichaam kan luisteren. Het kan gebeuren dat ik ergens zit en voel dat ik zout nodig heb, bijvoorbeeld.»

HUMO Het is voor de kijker bepaald geen kwelling om dat lichaam atletisch en elegant te zien wezen in ‘Dancing with the Stars’.

ODUWALE «Dankje, maar voor ijdelheid is er op dat moment geen tijd. De focus gaat dan helemaal naar uitdrukken wat ik geleerd heb. Die hele week van zoeken, proberen en trainen in één dans condenseren.»

HUMO ‘Vroeger danste ik zonder gêne,’ zei je in de eerste aflevering.

ODUWALE «Tot halfweg mijn jaren als twintiger was dat zo, ja. Dan trof je mij weleens samen met mijn vrienden op een tafel of toog. Maar met het volwassen worden komt ook een verhoogd besef van jezelf en je lichaam, en verdampt die spontane wildheid. Nu, ik dans nog altijd gretig en graag, hoor. Maar alleen als er onverwacht iets ontstaat. Ik heb het niet zo begrepen op feestjes waar de euforie op voorhand verplicht wordt: ‘Dáár en dán zullen we uit de bol gaan!’ Als de joligheid geïnstalleerd wordt in plaats van spontaan te ontstaan, verzet elke vezel in mijn lichaam zich.»

HEBZUCHT

HUMO Ben je jaloers op Dries, je personage in ‘Thuis’? Hij zag een kloeke erfenis op z’n bankrekening belanden.

ODUWALE «Een erfenis die hij vervolgens alleen aan ánderen wil besteden. Ik heb de scenaristen al vijfhonderd keer om een Tesla voor Dries gevraagd. Maar neen, hij moet absoluut de gulle altruïst zijn. Terwijl ik zo graag in zo’n prachtige kar door het beeld wil sjezen (lacht).»

HUMO Dat altruïsme is je niet onbekend: je moeder is altijd een geëngageerde vrouw geweest, iemand die liever geeft dan neemt.

ODUWALE «Klopt. Ze besteedt volgens mij nog altijd de helft van haar pensioen aan vluchtelingen en minderbedeelden. Ze zamelt materiaal in en verscheept containers naar het andere eind van de wereld, ze doet giften, ze werkt als vrijwilliger... Mijn moeder leeft zuinig om gul te kunnen zijn voor anderen.»

HUMO Je bent niet opgegroeid in een gezin waarin de portemonnee voortdurend uitpuilde?

ODUWALE «Neen, we leefden bescheiden. En toen ik na de scheiding van mijn ouders ging studeren, betaalde mijn moeder enkele maanden mijn eerste studentenkot, maar daarna moest ik er zelf voor werken. Ze zorgde nog voor een treinkaart en wat zakgeld voor eten, de rest moest ik regelen. Ik vond dat prima: zo leerde ik de waarde van geld kennen en voor mezelf zorgen. Er is een jaar geweest waarin ik geen baantje had, en dus extreem zuinig moest zijn. Ik leefde op pasta met pesto of pasta met room en wat kruiden, en ik dronk alleen kraantjeswater. En één keer per maand kocht ik een fles rode wijn. Dat was niet makkelijk, nee, maar wel heel leerzaam.

»Ik ben in principe nog altijd zuinig, maar nu ik wat meer geld heb, durf ik al eens wat uit te geven aan onnozele gadgets. Ik heb net nog een drone gekocht – en best een dure. Maar sinds een jaar of drie ben ik toch vooral aan het sparen. Ik wil immers graag een huis kopen. Op die twee jaar alleen na heb ik altijd samengewoond met huisgenoten. Nu verlang ik naar een eigen stek, naar alleen zijn. Samenwonen is fijn, maar het wist ook een stukje van jezelf uit. Ik wil weer weten hoe het is om de ruimte voor mezelf te hebben, om te zien hoe ik dan functioneer.»

GRAMSCHAP

ODUWALE «Je zult mij zelden boos zien. Ik moet al echt heel moe zijn voor ik dat toelaat. Ik slik in en krop op, en als het te veel wordt, volgt eerder de huilbui dan het woeste tieren. Ik zie het nut ook niet van zo’n theatrale explosie: wat brengt dat bij?

»Het enige moment waarop je me boos zult zien, is als iemand onrecht wordt aangedaan en niemand reageert. Ik zag ooit hoe iemand geslagen werd, en mensen liepen gewoon voorbij. Ik vond dat hallucinant. Ik ben toen tussenbeide gekomen, ontzettend kwaad. En ik geloof dat ik bozer was op de mensen die het geweld negeerden dan op diegene die aan het slaan was. (Denkt na) Ja, dát maakt me kwaad: onrechtvaardigheid, en onverschilligheid als reactie op die onrechtvaardigheid.»

HUMO Ben je al boos geweest op mensen die je na aan het hart liggen?

ODUWALE «Op vrienden, ja. Als ik voel dat mijn vertrouwen wordt misbruikt, dat ik eerder een instrument ben dan een vriend, waarschuw ik één keer. Als het dan nog doorgaat, is de vriendschap voorbij. Dat is niet eens een principe: als je je verraden voelt, gaat een vriendschap vanzelf kapot. Maar maak je geen zorgen: zo vaak is dat nog niet gebeurd, hoor. Het merendeel van mijn vriendschappen volgt de natuurlijke gang der dingen: sommige verkruimelen, andere worden net intenser. Ik vind het ook niet erg dat relaties soms maar tijdelijk zijn. Ik verander, ik maak meters in het leven, en daarbij probeer ik me voortdurend af te vragen wat ik nog fijn vind. Een vriendschap lossen hoort daar soms bij. Niets is zo erg als vast blijven zitten in iets dat niet meer leuk is, gewoon omdat het er ooit was.

»Ik heb een handje vrienden in Gent, een handje vrienden in Sint-Niklaas – daar ben ik opgegroeid – en een handje vrienden van op m’n werk. En dat is voldoende. Het zijn stuk voor stuk mensen bij wie ik gewoon kan zeggen wat ik voel en denk, zonder dat ik de hele tijd gevoeligheden moet aftasten. Verwachtingen kunnen een vriendschap doden: je moet van een ander niet de hemel eisen. Gewoon weten wat je aan elkaar hebt, dáárin zit de schoonheid.»

Yemi Oduwale: 'Ik heb het niet zo begrepen op feestjes waar de euforie op voorhand verplicht wordt: 'Dáár en dán zullen we uit de bol gaan!'' Beeld Koen Bauters
Yemi Oduwale: 'Ik heb het niet zo begrepen op feestjes waar de euforie op voorhand verplicht wordt: 'Dáár en dán zullen we uit de bol gaan!''Beeld Koen Bauters

ONKUISHEID

HUMO In ‘Thuis’ verdiende Dries een poos z’n centen als gigolo. Heb je participerende research gedaan voor die plotwending?

ODUWALE «Je lacht, maar toen ik jong was, heb ik héél eventjes gedacht dat dat een goeie manier was om geld te verdienen. Als gezelschapsjongen, bedoel ik dan, niet als gigolo: dames vergezellen die willen dineren of naar de opera gaan, maar zonder op het einde van de avond tussen de lakens te belanden. Zelfs nu vind ik dat nog een interessant idee. Je komt achter deuren die doorgaans voor je gesloten blijven, je belandt in onverwachte situaties, je voert goede gesprekken… En je wordt er nog deftig voor betaald ook! Maar nu is het te laat, hè. Ik ben te veel op televisie geweest.»

HUMO En toch zie ik een verdienmodel: als je mensen nu eens laat kiezen tussen Elias uit ‘Dertigers’ en Dries uit ‘Thuis’?

ODUWALE «Bedankt voor de tip, maar vind je ’t erg als ik ’m naast me neerleg? (lacht

HUMO Je hebt geen relatie, zei je in ‘Dancing with the Stars’. Heb je al eelt op je Tinderduim?

ODUWALE «Ik stond ooit op het punt om de app te installeren, en ik heb me gelukkig net op tijd bedacht. Ik snap Tinder gewoon niet. Je hebt een match met iemand, en dan begin je zo’n stuntelig, nietszeggend gesprekje. Waarom doen mensen dat? En dan dat swipen. Het gemak waarmee je iemand wegveegt, met zo’n haastige, gevoelloze beweging, en louter op basis van een foto… Het is even genadeloos als oppervlakkig. Terwijl zo’n foto je zo weinig informatie geeft. Als je iemand fysiek tegenkomt, ben je écht aan het babbelen. Je ziet die andere zonder filter, je hoort de nuances in de stem, je peilt de blik, je ruikt de huid. Je hebt een mens voor je. Zó wil ik iemand ontmoeten.

»Ik ben een man van de lange aanloop. Ik kan een jaar met iemand daten voor ik zeker weet dat het iets dan wel niets wordt. En als het iets is, als ik een relatie begin, dan is dat ernstig. Ik zal nooit met iemand samen zijn van wie ik niet oprecht geloof dat ik met die persoon zal trouwen. Ik vind niet dat je een relatie kunt beginnen als je gewoon gecharmeerd bent, of omdat je het spannend vindt. Het is geen experiment voor mij. Ik zal ook nooit iemand aan mijn ouders voorstellen van wie ik niet zeker ben. Dan kan ik ze net zo goed met elke onenightstand laten kennismaken.

»Je hebt vast toch ook al verliefdheid meegemaakt, echte verliefdheid? Als je dat oceanische gevoel ervaren hebt, die euforie en die verwarring, dan ligt de lat toch dáár? Dan settel je toch niet voor minder? Doe je dat wel, dan neem je genoegen met iets, maar dat noem ik geen relatie. Ik zie mezelf te graag om snel iemand te zoeken die ervoor zorgt dat ik niet alleen ben.»

HUMO Alternatieve relatievormen zijn dus ook niets voor jou, gok ik?

ODUWALE «Ik zou nooit een open relatie kunnen hebben. Geloof je dan nog echt in de liefde? Ik verwerp het niet, hoor: alles wat werkt voor anderen, vind ik prima. Ik ken mensen die in een driehoeksrelatie leven, en ook samenwonen. Dat kan ik nog een béétje begrijpen – dat is een monogame relatie, maar dan met drie. Maar zelf zou ik het niet kunnen. Niet omdat ik jaloers zou zijn. Wel omdat ik een relatie als mijn enclave in de wereld zie, als iets wat exclusief is, ons eigen kleine terreintje.»

Yemi Oduwale: 'Als kind leefde ik in voortdurende angst. Ik had een vluchtroute in mijn hoofd, voor het geval dat men ons zou belagen' Beeld Koen Bauters
Yemi Oduwale: 'Als kind leefde ik in voortdurende angst. Ik had een vluchtroute in mijn hoofd, voor het geval dat men ons zou belagen'Beeld Koen Bauters

AFGUNST

HUMO Ben je snel jaloers?

ODUWALE «Met de jaren ben ik rustiger geworden, aardser, en daardoor benijd ik mensen nog maar zelden om iets. Ik kan wel naar iemand kijken en denken: ja, dat wil ik ook kunnen. Maar iemand iets niet gunnen en ondertussen zélf kapotgaan aan die frustratie: dat gevoel ken ik niet.

»(Denkt na) Als er al mensen zijn bij wie ik een glimp van jaloezie voel, dan zijn het diegenen die onbekommerd, op een haast vanzelfsprekende manier geworden zijn wie ze zijn. Zelf heb ik heel lang naar mijn identiteit moeten zoeken. Naar wie ik nu eigenlijk was. De vrienden die ik had, de kleren die ik droeg, zelfs de stopwoorden die ik gebruikte: het was allemaal zo relatief, zo inwisselbaar. Elke huid die ik aantrok, voelde willekeurig aan. Het was telkens een poging om iemand te zijn, maar het voelde nooit als mezelf. Te weten komen wie ik ben: dat is de grootste opdracht in mijn leven geweest.»

HUMO Was je huidskleur een factor van betekenis?

ODUWALE «Zeker wel. Ik herkende mezelf nergens. Ik ben opgegroeid in het Waasland, waar haast iedereen wit was. En op televisie zag ik mezelf ook al niet: ik moest naar Amerikaanse kanalen kijken om mensen te vinden die er zoals ik uitzagen. Op de Vlaamse televisie had je in die tijd nooit iemand van kleur. Dat is geen detail, hoor: het schept een afstand tot de wereld, je voelt je de uitzondering, en dat kan erg eenzaam zijn.

»Ik speel bewust geen rollen waarin mijn huidskleur een onderwerp is, waarin ik word getypecast als de andere. In ‘Thuis’ hebben ze dat heel goed aangepakt: ik heet Dries en ik ben advocaat, en over mijn kleur wordt met geen woord gerept.»

HUMO In fictie maar ook daarbuiten – kijk naar ‘De slimste mens ter wereld’ of ‘Dancing with the Stars’ – wordt nu wel werk gemaakt van die representatie.

ODUWALE «Maar nog te weinig. Je merkt welke zenders hun best doen en welke niet. Toen VTM vorig jaar z’n najaarspresentatie deed, en op de foto alléén maar witte mensen stonden… Dat is heftig en choquerend. En vooral: gênant voor VTM. Kijken die mensen ooit om zich heen wanneer ze op straat lopen?»

HUMO In de derde aflevering van ‘Dancing with the Stars’ zat een filmpje waarin je Laura Zegels, je danspartner, vertelde over de racistische incidenten uit je kindertijd. Je deed dat vrij onbewogen, maar toen je de beelden in de live-uitzending zelf te zien kreeg, barstte je in tranen uit.

ODUWALE «Het was alsof ik plots door de ogen van een buitenstaander keek, alsof het over iemand anders ging. En ik vond het hartverscheurend voor die jongen. Ik besefte hoe groot de impact op zijn leven is geweest.»

HUMO Het wás ook hartverscheurend. Je vertelde onder meer hoe een onbekende vanuit een auto een vol blik cola naar je hoofd keilde.

ODUWALE «Nu zie ik de waanzin daarvan in, de onredelijke haat die iemand een blik frisdrank naar een jongen doet gooien, gewoon omdat die zwart is. Maar als kind aanvaard je gewoon je werkelijkheid: die is wat ze is.

»Als twintiger vertelde mijn moeder me eens dat ze indertijd een vluchtroute vanuit ons huis had bedacht, voor het geval dat mensen ons zouden belagen of de boel in brand zouden steken. Ik trok grote ogen toen ik dat hoorde: als kind had ik stiekem ook zo’n vluchtroute in m’n hoofd. En later hoorde ik van mijn vader dat hij er óók eentje had. Alle drie hadden we, onafhankelijk van elkaar, zoiets bedacht – en het bleek ook nog eens exact dezelfde vluchtroute te zijn. Dat toont toch aan dat we in voortdurende angst leefden, een angst die anderen níét kenden. En voor mij was die angst evident. Pas toen ik er als volwassene over begon na te denken, zag ik in hoe wreed dat was.»

HUMO Je zus Bukky gebruikte in haar e-mailadres de Vlaamse familienaam van jullie moeder, niet de Nigeriaanse van jullie vader.

ODUWALE «Ik deed iets soortgelijks als ik op zoek was naar een plek om te wonen: dan stelde ik me aan de telefoon voor als Jimmy Dewaele. Want ik wist dat ik met mijn echte naam kansloos was. Als Jimmy Dewaele lukte het wel, en dan kon ik later, bij de ontmoeting, zeggen dat ze me aan de telefoon verkeerd hadden verstaan. Nu zou ik dat niet meer doen, omdat ik het niet meer wíl doen.»

HUMO Ondertussen blijft racisme een hardnekkige schimmel.

ODUWALE «Je kunt het aankaarten en blijven aankaarten, maar inderdaad: veel lijkt er niet te veranderen. Na dat filmpje in ‘Dancing with the Stars’ kreeg ik mooie reacties, maar ook verwijten: ‘Makkelijk, hoor, weer die racismekaart trekken.’ Maar dat heb ik helemaal niet gedaan! Ik gaf gewoon een inkijkje in de werkelijkheid – in mijn werkelijkheid, en die van veel anderen. Ik heb eerlijk getuigd over de impact, en verteld dat ik nog altijd de absurde drang voel om te bewijzen dat mensen van kleur niet slécht zijn.

»Dat ik klein ongemak snel kan relativeren, heeft zeker met die geschiedenis te maken. Ik ben zelden onthutst bij pech of bij iets dat niet lekker loopt. M’n schouders ophalen, de nieuwe situatie aanvaarden en een pintje bestellen: dat kan ik goed. Misschien glijden de dingen zelfs té makkelijk van me af. Sinds de pandemie leef ik onder een stolp. Ik werk veel, en voor het overige is er niets. Ik merk dat dat me een beetje afstompt, dat ik me ervoor moet hoeden om emotieloos te worden. Na de eerste dag van ‘Dancing with the Stars’ kwam ik euforisch thuis. Wat is hier gebéúrd, vroeg ik me af. En ik besefte: ik had nieuwe impulsen gekregen, nieuwe mensen ontmoet, nieuwe sensaties gevoeld. Corona zorgt voor een vlies tussen mezelf en de rest van de wereld, en ‘Dancing with the Stars’ heeft dat doorgeprikt. Daar ben ik blij om: apathie is de vijand.»

HUMO Is er, tot slot, iets waar je bang voor bent?

ODUWALE «Eén van mijn grootste angsten is om nu te sterven. Te horen krijgen dat ik morgen zal doodgaan, of over een week. Dan zou ik een lijstje moeten maken met wat ik nog snel wil doen. Terwijl er nu geen lijstje is: ik koester het gevoel dat er nog zovéél onstuimig geluk voor me ligt, als ik m’n ogen maar openhoud.»

Dertigers - Eén, maa. tot don., rond 22.05

Dancing with the stars - Play4, zat. 22 januari, 20.55

Thuis - Eén, maa. tot vrij., 20.10

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234