null Beeld Netflix
Beeld Netflix

televisie★★★½☆

Zelden zag een tienerserie er zo mooi uit als ‘Wednesday’, de spin-off van ‘The Addams Family’ op Netflix

Je mag vandaag toch werkelijk niets meer. Gewoon een paar piranha’s loslaten in het zwembad waar het waterpoloteam dat je broer pest aan het trainen is en voor je het weet klagen de ouders van een speler die in de edele delen is gebeten je aan voor poging tot moord en moet je van school veranderen.

Stefaan Werbrouck

Het overkomt Wednesday Addams, het hoofdpersonage in de nieuwe komische horrorserie ‘Wednesday’. Na haar oneigenlijke inzet van de vraatzuchtige vissen wordt het tienermeisje door haar ouders van de Nancy Reagan High School gehaald en naar de kostschool gebracht waar zij ooit zelf hun dagen sleten: Nevermore, een griezelig gebouw omringd door bossen waar onder meer jonge vampiers, weerwolven en andere outcasts een opleiding genieten. ‘Hier zit je onder gelijken die je zult begrijpen’, geeft haar vader opgewekt mee als ze haar afzetten. ‘Wie weet maak je zelfs vrienden!’

‘Wednesday’ is een nieuwe spin-off van ‘The Addams Family’, een reeks cartoons van Charles Addams over een sociaal onaangepaste familie die in het tijdschrift The New Yorker verschenen en die in de jaren 1960 in een sitcom en in de jaren 1990 in twee films werden gegoten. In deze reeks draait het verhaal voor het eerst niet rond moeder en vader Addams maar rond de dochter, die niet langer een opstandig kind is maar een rebelse tiener, gezegend met een erg scherpe tong en een cynische blik die zelfs Niels Destadsbader het zwijgen zou opleggen. ‘Wednesday’ is dan ook eerder gemaakt voor een publiek dat nog lang niet geboren was toen de films in de bioscoop kwamen en dat er dus geen boodschap aan heeft dat Christina Ricci - destijds dankzij haar vertolking van Wednesday uitgegroeid tot een kindsterretje - een bijrol heeft. Voor die kijkers is Jenna Ortega, als tiener doorgebroken op Disney Channel, wellicht de bekendste naam uit de cast.

Ortega is ook uitstekend als het titelpersonage en zet van bij de eerste scène - die met de piranha’s - Wednesday neer met een perfecte mengeling van licht psychopatische afstandelijkheid en geamuseerde wereldvreemdheid. Ze wordt daarbij geholpen door de scenaristen, die duidelijk veel plezier hebben beleefd in hun pogingen om het meisje een zo luguber mogelijk gevoel voor humor mee te geven. Als Wednesday bijvoorbeeld de vraag krijgt wat mensen van haar moeten denken als ze horen dat ze een poging tot moord op haar geweten heeft, antwoordt ze koeltjes: ‘Dat zou vreselijk zijn, want iedereen zou dan weten dat ik gefaald heb.’ En wanneer de immer in zwart-wit geklede tiener op Nevermore aankomt en de kleurige kamer van haar ‘roommate’ Enid ziet, constateert ze droog dat ‘het hier lijkt alsof er een regenboog gekotst heeft’.

De vertolkingen (met naast Ortega en Ricci ook Gwendoline Christie als het schoolhoofd van Nevermore en Catherine Zeta-Jones als moeder Morticia) en de gevatte dialogen zijn ook de grote troeven van ‘Wednesday’, samen met natuurlijk het visuele genie van Tim Burton, die - zijn debuut voor tv - vier van de acht afleveringen regisseerde. Het is duidelijk dat de man achter ‘Edward Scissorhands’ of ‘Alice in Wonderland’ het nodige geld heeft gekregen om zich uit te leven, want een tienerserie zag er zelden zo mooi uit: de scène waarin het standbeeld van de stichter van Jericho, het stadje waar Nevermore ligt, in vlammen opgaat terwijl Wednesday grijnzend cello zit te spelen, behoort zelfs tot het meest indrukwekkende dat ik de afgelopen tijd op televisie zag. De achilleshiel van de reeks is echter het verhaal, of beter de verschillende verhalen die de makers door elkaar proberen te vertellen.

‘Wednesday’ begint als een serie over een meisje dat, met de hulp van een psychologe, haar plaats probeert te zoeken in de wereld, maar wordt al snel daarbovenop ook een mysterieuze thriller vol bovennatuurlijke elementen. Als amateurschrijfster van detectiveromans vat de tiener immers een meer dan gezonde interesse op voor enkele vreemde moorden in de bossen rond Nevermore en tijdens haar onderzoek stoot ze op een donker verleden waarin haar eigen familie en de inwoners van Jericho een rol hebben gespeeld. De spanning wordt in eerste seizoen wel efficiënt opgebouwd en door de vele wendingen en onthullingen gaat het nooit vervelen, alleen bekruipt je gaandeweg het gevoel dat je dat deel - de geheime genootschappen, de wrede monsters, de mensen die niet zijn wie ze lijken - vaker hebt gezien. Wellicht was een versie van ‘Wednesday’ die enkel rond het titelpersonage draaide toch een betere serie geweest.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234