The Unforgivable Beeld Netflix
The UnforgivableBeeld Netflix

film★★☆☆☆

Zelfs wanneer Sandra Bullock in ‘The Unforgivable’ vissen staat te fileren in de fabriek, zie je Miss Congeniality met een haarnetje op


Wie eens een blik werpt op de filmografie van Sandra Bullock, zal merken dat ze sinds haar grote doorbraak in ‘Speed’ (een film die overigens prima overeind blijft!) haar innemende charme in zowat alle genrehokjes heeft laten zien: thrillers (‘The Net’), door speciale effecten gedomineerde sciencefictionfilms (‘Gravity’), ensemblefilms (‘Crash’, ‘Practical Magic’, ‘Ocean’s Eight’) en tonnen romantische komedies.

Erik Stockman

Haar populariteit en haar fonkelende ogen hebben haar naar de top van de A-list gevoerd, maar merkwaardig genoeg hebben we haar in al die jaren nog maar zelden gezien in de dragende hoofdrol van een Serieus Drama. U hoeft het natuurlijk niet met ons eens te zijn, maar zelfs in het héél middelmatige ‘The Blind Side’, waarvoor ze in 2010 haar tot nog toe enige Oscar won, hoefde ze lang niet zo diep te reiken als pakweg Natalie Portman in ‘Black Swann’ of Cate Blanchett in ‘Blue Jasmine’. En dus bleef de vraag: gaat er in America’s Sweetheart behalve een graag geziene wereldster een grote dramatische actrice schuil?

Op Netflix gaat ze nu de uitdaging aan in het door haarzelf geproduceerde drama ‘The Unforgivable’: ze vertolkt een vrouw die uit de gevangenis wordt vrijgelaten en zich opnieuw tracht te integreren in de maatschappij. En uit haar allereerste medium close-up blijkt onmiddellijk dat het Bullock menens is: op het moment dat ze de bajes verlaat, blijft de camera enkele seconden ostentatief rusten op haar ongeschminkte gelaat, op haar stijf op elkaar geklemde kaken, op haar ogen waaruit elke fonkeling is verdwenen. De toon is gezet: we zitten hier níet in ‘Miss Congeniality 3'.

Eenmaal terug op vrije voeten komt Ruth onmiddellijk tot de ontnuchterende vaststelling dat haar strafblad als het ware als een grote sticker op haar voorhoofd kleeft: ze dient (nog steeds met op elkaar geklemde kaken) haar intrek te nemen in een verloederd vrouwenhuis waar ze niet langer dan 10 minuten mag douchen en waar de bewoonsters elkaar voortdurend uitkafferen en bestelen; ondanks het timmerdiploma dat ze in de lik heeft behaald wil niemand haar een baantje geven; en op het zebrapad botsen alle voetgangers die uit de tegenoverliggende richting komen onverschillig tegen haar aan. Krachtig klemmen de kaken.

'The Unforgivable' Beeld Polygon
'The Unforgivable'Beeld Polygon

De film maakt er overigens van in het begin geen geheim van wat Ruth op haar kerfstok heeft, en dus doen wij het hier ook niet: toen de politie haar uit haar huis wilde zetten, heeft ze in koelen bloede de sheriff neergeknald. Het ethische dilemma dat ‘The Unforgivable’ u vervolgens met de nodige karikaturale overdrijving voorschotelt, is niet eens zó oninteressant: kiest u als kijker de kant van de barbaarse zoon van de dode sheriff, die het schandalig vindt dat ‘die teef’ vervroegd is vrijgekomen en letterlijk staat te trappelen van ongeduld om haar met baseballknuppels tot pulp te slaan? Of zit u eerder op de golflengte van de vriendelijke advocaat John (Vincent D’Onofrio), die vindt dat Ruth haar straf heeft uitgezeten en een tweede kans verdient? Kiest u met andere woorden voor de bloederige barbarij, of voor het empathische mededogen?

De vraag had een uitdagende film over het recht op rehabilitatie voor gedetineerden kunnen opleveren, maar ‘The Unforgivable’ slaat jammer genoeg een totaal andere richting uit - en het is vanaf hier dat we het spoileralarm laten loeien. Tijdens de flashbacks die we om de haverklap te zien krijgen, maken de makers gebruik van de totaal versleten flitstechniek: in plaats van de moord op de sheriff in z’n geheel te laten zien, verknippen ze de misdaad tot een reeks korte stroboscopische flitsen - het bebloede lijk van de sheriff; Ruth die met een geweer op het erf rondloopt; Ruth die haar huilende zusje op de arm neemt.

Dat de makers ons nooit het volledige plaatje laten zien van wat er jaren geleden in dat moordhuis is voorgevallen, roept natuurlijk onmiddellijk vragen op: wat is daar wérkelijk gebeurd? Nu, we gaan hier niet beweren dat de scenaristen in de tweede helft zoals in een opstel op de lagere school uitpakken met een ‘Het was maar een droom!’-twist, maar toch: het ‘Pfffffffffff!’-gevoel was bij ons toch wel héél groot.

Dat ‘The Unforgivable’ in de laatste 20 minuten ook nog eens verandert in een ordinaire wraakthriller, maakt de teleurstelling alleen nog maar groter. En Sandra? Zelfs wanneer ze in de visfabriek aan de lopende band met immer opeengeklemde kaken vissen staat te fileren, dachten wij: hé, daar hebben we Miss Congeniality met een haarnetje op!

Bekijk hier de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234