Last Days Of American CrimeBeeld Marcos Cruz/Netflix

FILM★☆☆☆☆

Zet u schrap: ‘The Last Days of American Crime’ op Netflix is écht reteslecht

Het is met grote fierheid dat we u kunnen mededelen dat ook wij vanaf heden behoren tot het kransje oorlogshelden die er prat op kunnen gaan dat ze, in een zelfopgelegde sessie van puur masochisme, de vollédige 148 folterende minuten hebben doorstaan van één van de lamlendigste films van de afgelopen maanden: ‘The Last Days of American Crime’. 

De premisse van de zoveelste Netflix Original Stinker klonk nochtans zo slecht nog niet: in een stad die wordt geteisterd door plunderingen, schietpartijen, en strippers op autodaken (leve het onfunctioneel bloot!), tellen de inwoners af naar het uur waarop de Amerikaanse regering het zogeheten API-signaal de lucht in zal sturen. Zodra dit signaal, dat als een soort synaptische blokker rechtstreeks op de zenuwcellen inwerkt, live zal zijn, zullen de mensen niet langer in staat zijn om iets onwettigs te doen. Het omgekeerde principe dus van ‘The Purge’-franchise: krijgen de deelnemers aan de Purge gedurende één nacht per jaar de toestemming om ongestraft het beest in zichzelf los te laten, dan komt er in ‘The Last Days of American Crime’ door een al even radicaal initiatief van de overheid net een einde aan de criminaliteit. 

Concreet: na de activering van het API-signaal zal een crimineel zich nog wel kunnen ínbeelden dat hij een moord begaat of de handtas afpakt van een oud besje, maar zodra hij die misdaad ook tracht úit te voeren zal er in zijn hoofd een ondraaglijk gepiep weerklinken en zal hij uit pure ellende met zijn vuisten op zijn eigen schedel timmeren – een beetje zoals wij reageerden op deze film, die net als het API-signaal kan worden omschreven als een regelrechte aanslag op de hersenen.

 Het is in dit apocalyptische ‘End of Days’-grootstadssfeertje dat een notoire bankovervaller, Bricke geheten (Edgar Ramírez), samen met een briljante hackster (Anna Brewster) en de psychopatische zoon van een maffiabaas (Michael Pitt met Axl Rose-coupe) besluit om een slag te slaan waarvan hij hoopt dat het de laatste legendarische misdaad zal worden in de Amerikaanse geschiedenis. Op het moment dat Bricke zich in de toiletten van een café laat bespringen door de hackster terwijl de lichtbundels in Adrian Lyne-videoclipstijl naar binnen vallen, koesterden wij nog héél even de naïeve hoop dat het véél te lang uitgerokken ‘The Last Days of American Crime’ zou uitgroeien tot een toppertje in het zo-slecht-dat-ie-weer-fantastisch wordt genre, maar die hoop werd al gauw in de kiem gesmoord door het totale gebrek aan fun, door de afwezigheid van spitante dialogen, door de onmetelijke saaiheid van het scenario én door de verspilde verschijning van Sharlto Copley

Vooral tijdens de confrontatie tussen de psychopatische zoon en zijn al even knettergekke vader, een scène die werkelijk zó reteslecht is dat we ons hoofd luid kreunend in onze handen begroeven - iets wat niet meer was voorgevallen sinds we Hayden Christensen in ‘Attack of the Clones’ de legendarische oneliner ‘Ik hou niet van zand! Het kruipt overal naar binnen!’ hoorden declameren – liepen wij over van medelijden voor de zichtbaar door gelatenheid getroffen Ramírez, in wiens lankmoedige blik duidelijk staat te lezen: ‘Waarom heeft mijn manager mij dít in vredesnaam genetflixt!?’ Geen idee of die synaptische blokkering ooit realiteit zal worden (het lijkt op een ideetje dat door Trump ingevoerd zou kunnen worden), maar de makers van ‘The Last Days of American Crime’ hebben in ieder geval níet op het API-signaal gewacht om een crimineel slechte film op de mensheid los te laten.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234